Marian Bogusz (ur. 25 marca 1920 w PleszewieArtyści plastycy okręgu warszawskiego 1945–1970. Słownik biograficzny (przewodniczący rady programowej Andrzej Janota), Warszawa 1972, s. 50–51, zm. 12 lutego 1980 w Warszawie) – polski artysta i animator kultury; zajmował się malarstwem, rysunkiem, rzeźbą i scenografią.

Życiorys Urodził się w rodzinie Tomasza i Marii z domu Grudziak. W 1939 roku zdał maturę w Gimnazjum Humanistycznym im. Staszica w Pleszewie.

Po wybuchu II wojny światowej, jako ochotnik uczestniczył w kampanii wrześniowej, m.in. walczył w bitwie pod Kutnem. Po ucieczce z niewoli niemieckiej pracował jako robotnik i kreślarz techniczny najpierw w Pleszewie, potem w Jaroci­nie. Później przebywał w Poznaniu, gdzie uczest­niczył w konspiracyjnych wykładach architektury i scenografii. W 1941 roku aresztowany, więziony był w Forcie VII, następnie przewieziony do obozu koncentracyjne­go w Mauthausen, gdzie przebywał aż do wyzwo­lenia.

Po wojnie studiował w warszawskiej ASP na kierunku malarstwo w pracowni Jana Cybisa i Jana Sokołowskiego. Początkowo malował abstrakcyjne kompozycje. Pod koniec 1954 roku wraz z Andrzejem Zaborowskim, Zbigniewem Dłubakiem, Barbarą Zbrożyną i Kajetanem Sosnowskim założył Grupę 55. Rok później, w 1956, współorganizował galerię sztuki współczesnej Krzywe Koło przy Klubie Krzywego Koła w Warszawie. W tym okresie sięgał po malarstwo figuratywne stosując takie środki jak deformacja postaci, przedmiotów i architektury, chcąc nadać swoim dziełom sens metaforyczny.

W latach 60. zajął się malarstwem materii koncentrując się na wartościach czysto plastycznych, przy czym interesowała go głównie faktura i barwa. W tym czasie razem z Jerzym Fedorowiczem oraz Ludmiłą Popiel zainicjował I Plener Koszaliński w Osiekach (1963). Współorganizował I Biennale Form Przestrzennych w Elblągu (1965), uczestnik Sympozjum Plastycznego Wrocław ’70. Na Opolszczyźnie zainicjował artystyczne sympozja: Łosiów 1973, Górażdże/Krapkowice 1973, Krapkowice 1974, Opole 1974, 1975, Otmuchów 1975. Zainicjował też Lubelskie Spotkania Plastyczne (1976-1978). W czasie I Biennale Form Przestrzennych w Elblągu stworzył trzy formy przestrzenne, usytuowane przy Alei Tysiąclecia. Rzeźby powstały przy współpracy z Z. Czarneckim, E. Koprykiem, J. Gdeń, S. Szafrańskim, H. Fröhlichem, P. Kosińskim, E. Grzybowińskim.

Był mę­żem Eulalii z domu Szymańskiej (1914–1990).

Zmarł w Warszawie, spoczywa na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 304-2-8).

Duża część dorobku artysty znajduje się w Muzeum Regionalnym w jego rodzinnym mieście, są to 74 obrazy i 144 prace na papierze. Większość tej kolekcji została przekazana przez żonę artysty, Eulalię Bogusz, która zmarła w 1990 roku.

Odznaczenia Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1967)Odznaczenia "Zasłużony działacz kultury" dla działaczy, pisarzy i naukowców, "Trybuna Ludu", nr 142, 24 maja 1967, s. 4.

Nagrody

Wyróżnienie na Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych za scenografię do Jacht Paradise Lema i Hussarskiego w Teatrze Powszechnym w Łodzi (1951) nagroda II stopnia na Ogólnopolskim Festiwalu Sztuk Rosyjskich i Radzieckich w Katowicach za scenografię do przedstawienia Pluskwa w Bałtyckim Teatrze w Koszalinie (1963) Nagroda Indywidualna II stopnia na 3. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych za scenografię do przedstawienia Kordian w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie (1963)

Źródło:.

Galeria

Przypisy

Bibliografia Bożena Kowalska, Bogusz – artysta i animator, Muzeum Regionalne w Pleszewie, Pleszewskie Towarzystwo Kulturalne, 2007 – monografia

Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Pleszewie Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy malarze współcześni Kategoria:Polscy rysownicy Kategoria:Polscy rzeźbiarze Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Więźniowie KL Mauthausen-Gusen Kategoria:Zmarli w 1980