Marco Lucchinelli (ur. 26 czerwca 1954 w Bolano) – włoski motocyklista i kierowca wyścigowy. Były motocyklowy mistrz świata w kategorii 500 cm³.
Kariera 350 cm³ W MMŚ Włoch zadebiutował w roku 1975, w średniej kategorii 350 cm³. Dosiadając motocykl Yamahy, wystartował w GP Narodów, w którym zajął siódmą lokatę. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 32. miejscu.
Po raz drugi w tej klasie pojawił się trzy lata później. Tym razem zmagania na Monzy ukończył na szóstej pozycji, a w klasyfikacji generalnej uplasował się na 18. lokacie.
500 cm³ W najwyższej kategorii 500 cm³ Marco zadebiutował w sezonie 1976. Mając do dyspozycji motocykl Suzuki, już w pierwszym podejściu (o GP Francji) znalazł się na podium, zajmując trzecią pozycję. Uzyskał również najszybsze okrążeni wyścigu. Włoch wystartował jeszcze w trzech rundach, podczas których jeszcze dwukrotnie uplasował się w pierwszej trójce, podczas GP Australii oraz GP Niemiec. Uzyskane punkty usytuowały go na wysokim 4. miejscu.
W kolejnym sezonie Lucchinelli ponownie wziął udział w czterech eliminacjach. Wyniki na maszynie Yamahy okazały się jednak wyraźnie słabsze. Włoch w jednym wyścigu zameldował się na podium, zajmując drugą pozycję w GP Finlandii. W klasyfikacji generalnej znalazł się na 11. lokacie.
W roku 1977 Marco powrócił do jazdy na Suzuki. Wystartował w pięciu wyścigach, jednakże rezultaty nie uległy znacznej poprawie. Jedyne podium odnotował podczas GP Narodów, gdzie był trzeci. Niewiele większy dorobek punktowy w stosunku do poprzedniego sezonu uplasował go na 9. pozycji.
Sezon 1978 był pierwszym dla Lucchinelliego w pełnym wymiarze (nie wziął udziału jedynie w inauguracyjnym wyścigu w Wenezueli). Nie był to jednak udany rok dla Włocha, który ukończył zaledwie pięć z dziesięciu eliminacji. Najlepszą pozycję uzyskał podczas GP Szwecji, gdzie zajął siódmą lokatę. Zebrane punkty sklasyfikowały Marco na odległym 18. miejscu.
W kolejnym roku Włoch wystartował we wszystkich wyścigach. W inauguracyjnym starcie o GP Narodów, Marco sięgnął po pole position (nie dojechał jednak do mety). Po raz drugi z pierwszej pozycji startował w GP Francji. W wyścigu musiał jednak uznać wyższość Amerykanów - Kenny Robertsa oraz Randy Mamoli. Pierwsze upragnione zwycięstwo odniósł w ostatniej rundzie sezonu o GP Niemiec. Na podium stawał we wszystkich ukończonych eliminacjach, a w klasyfikacji generalnej uplasował się na 3. pozycji, za wyżej wspomnianymi Kalifornijczykami.
W sezonie 1981 Marco zdominował rywalizację, zostając po raz pierwszy w karierze mistrzem świata. W ciągu jedenastu wyścigów, Włoch pięciokrotnie stanął na najwyższym stopniu podium, natomiast w ośmiu rundach sięgnął po pole position. Był to także ostatni rok współpracy z ekipą Suzuki.
W roku 1982 Lucchinelli przesiadł się na motocykl Hondy. Jego wyniki uległy wyraźnemu pogorszeniu i w efekcie nie był w stanie skutecznie bronić tytułu mistrzowskiego. W trakcie dziewięciu startów, Marco ani razu nie stanął na podium, najwyżej plasując się na piątym miejscu. Zdobyte punkty usadowiły go dopiero na 8. lokacie.
Rok 1984 był ostatnim dla Włocha w pełnym wymiarze, a także ostatnim, w którym zdobył punkty. Marco regularnie mieścił się w czołowej dziesiątce, dwukrotnie przy tym plasując się w czołowej trójce (w GP Francji oraz Niemiec). Sezon zakończył na 7. pozycji.
W ciągu kolejnych trzech lat Lucchinelli wziął udział w dziesięciu eliminacjach, dosiadając motocykl Cagiva. Wyjątkowa awaryjność maszyny nie pozwoliła mu jednak ukończyć żadnego z wyścigów. Ostatnim Grand Prix w karierze Marco była runda na włoskim torze Monza.
WSBK W 1987 roku, na motocyklu Ducati 851, Marco zwyciężył w wyścigu "Battle of the Twins race" na torze Daytona.
W sezonie 1988 Lucchinelli wystartował w dwóch rundach nowo powstałego cyklu World Superbike. Dosiadając maszynę Ducati, dwukrotnie zwyciężył, na brytyjskim torze Donington Park oraz austriackim obiekcie Österreichring. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 5. miejscu. W 1999 roku wziął udział w jednej rundzie Pucharu Europy Superstock 1000. Był to ostatni wyścig, w którym wystąpił.
9 grudnia 1991 roku został aresztowany za posiadanie narkotyków. Kiedy wyszedł z więzienia, postanowił walczyć przeciwko narkomanii. Po zakończeniu kariery motocyklowej, Marco pracował jako komentator sportowy w Eurosporcie.
Kariera samochodowa Włoch zaliczył epizodyczny występ w Międzynarodowej Formule 3000, na torze Imola. W zespole Lola Motorsport rywalizację ukończył wówczas na 21. i 11. miejscu.
Statystyki liczbowe System punktowy od 1969 do 1987: Pozycja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Punkty 15 12 10 8 6 5 4 3 2 1
Rok Klasa Zespół 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Punkty Pozycja Zwycięstwa 1975 350 cm³ Yamaha FRA- ESP- AUT- GER- NAT7 IOM- NED- FIN- CZE- YUG- 4 32 0 1976 500 cm³ Suzuki FRA3 AUT2 NAT- IOM- NED- BEL- SWE- FIN5 CZE- GER2 40 4 0 1977 500 cm³ Yamaha VEN7 AUT- GER7 NAT- FRA- NED6 BEL- SWE- FIN2 CZE- GBR- 25 11 01978 350 cm³ Yamaha VEN- AUT- FRA- NAT6 NED- SWE- FIN- GBR- GER- CZE- YUG- 5 18 0 500 cm³ Suzuki VEN- ESP- AUT4 FRA- NAT3 NED- BEL7 SWE- FIN- GBR4 GERNS 30 9 0 1979 500 cm³ Suzuki VEN- AUT9 GERNS NATNS ESP10 YUGNS NEDNC BELNW SWE7 FIN9 GBR9 FRANS 11 18 0 1980 500 cm³ Suzuki NATNS ESP2 FRA3 NEDNC BEL2 FINNS GBR3 GER1 59 3 1 1981 500 cm³ Suzuki AUTNS GER3 NAT5 FRA1 YUG2 NED1 BEL1 RSM1 GBR19 FIN1 SWE9 105 1 5 1982 500 cm³ Honda ARG5 AUTNS FRA- ESP5 NAT5 NED- BEL6 YUG8 GBR- SWE5 RSM6 GER5 43 8 0 1983 500 cm³ Honda RSA9 FRA2 NAT10 GER3 ESPNS AUT7 YUG9 NEDNC BEL7 GBRNS SWE6 RSM4 48 7 0 1984 500 cm³ Cagiva RSANS NATNS ESPNS AUTNS GER- FRA- YUG- NEDNS BEL- GBR- SWE- RSM- 0 - 0 1985 500 cm³ Cagiva RSA- ESP- GER- NAT- AUT- YUGNS NEDNS BELNS FRA- GBR- SWE- RSMNS 0 - 0 1986 500 cm³ Cagiva ESP- NATNS GER- AUT- YUG- NED- BEL- FRA- GBR- SWE- RSM- 0 - 0
Linki zewnętrzne Strona kierowcy na oficjalnej stronie MotoGP Strona kierowcy na oficjalnej stronie Wsbk
Kategoria:Urodzeni w 1954 Kategoria:Włoscy kierowcy MotoGP Kategoria:Kierowcy World Superbike Kategoria:Włoscy kierowcy Formuły 3000