Franciszek Stanisław Junker (ur. 2 października 1893 w Zagórzu, zm. ?) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Edwarda i Katarzyny z domu Kaperów. Uczył się w Przemyślu. Studiował dwa semestry na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie i dwa semestry w Akademii Górniczej w Przybramie. W latach 1911–1914 należał do Polskich Drużyn Strzeleckich.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 3 pułku piechoty Legionów Polskich, a następnie II Korpusu Polskiego w RosjiPiotr Jakuboszczak, Szkolenie taktyczne ... s. 61.. Od 11 maja do 15 września 1918 był w niewoli niemieckiej.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości 15 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. 30 kwietnia 1921 otrzymał przeniesienie z Baonu Zapasowego 26 pp na stanowisko dowódcy Okręgowej Szkoły Podoficerskiej Nr III w Radomiu. 20 maja został zatwierdzony na tym stanowisku przez dowódcę Okręgu Generalnego „Kielce”.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1014. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Do jesieni 1926 roku pełnił służbę w 26 pułku piechoty we Lwowie, a później w Ekspozyturze Oddziału II Sztabu Generalnego we Lwowie. W okresie od 2 listopada 1926 roku do 31 października 1928 roku był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Po ukończeniu studiów i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego został przydzielony do dowództwa 9 Dywizji Piechoty w Siedlcach i wyznaczony na stanowisko oficera sztabu. W grudniu 1929 roku powierzono mu pełnienie obowiązków szefa sztabu tej dywizjiDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 20 z 23.12.1929 r.. 27 stycznia 1930 został awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku i 20. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Po awansie został zatwierdzony na stanowisku szefa sztabu 9 Dywizji Piechoty. Jesienią 1931 roku został przeniesiony do 59 pułku piechoty wielkopolskiej w Inowrocławiu, w którym odbył staż liniowy na stanowisku dowódcy batalionuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 7 z 23.10.1931 r.. W 1933 roku został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Piechoty w RembertowieDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 2 z 26.01.1934 r.. Trzy lata później został dyrektorem nauk taktycznych w Wyższej Szkole Inżynierii w Warszawie.
W kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził improwizowanym pułkiem występującym pod nazwą „Zgrupowanie Rudzica” w składzie Poznańskiej Brygady Obrony Narodowej. Po zakończeniu kampanii wrześniowej przebywał w niewoli niemieckiej, między innymi w Oflagu II C Woldenberg, w którym uczestniczył w konspiracyjnym szkoleniu i tajnych pracach wojskowychMiron Zarudzki, Ruch oporu w obozie jenieckim w Dobiegniewie ... s. 176..
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7364 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 12 maja 1931 „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości” Krzyż Walecznych czterokrotnie, po raz pierwszy w 1921„Na wniosek gen. br. Hallera Józefa za męstwo i odwagę wykazane w bitwie Kaniowskiej w składzie b. II Korpusu Wschodniego w dniu 11.5.18 r.”, Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2098 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 42, s. 1676) Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej” „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal międzysojuszniczy „Médaille Interalliée” (zezwolenie Naczelnika Państwa w 1921)Decyzja Naczelnika Państwa z 12 grudnia 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 9, s. 272)
Przypisy
Bibliografia
Piotr Bauer, Bogusław Polak, Armia „Poznań” w wojnie obronnej 1939, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1983, . Zdzisław Cutter, Mobilizacja wojsk saperskich we wrześniu 1939 r., Przegląd Historyczno-Wojskowy Nr 3 (184), Warszawa 2000.
Lista oficerów dyplomowanych (stan z dnia 15 kwietnia 1931 r.), Sztab Główny WP, Warszawa 1931. Miron Zarudzki, Ruch oporu w obozie jenieckim w Dobiegniewie (Oflag II C Woldenberg) 1940-1945, Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 2 (84), Warszawa 1978. Piotr Jakuboszczak, Szkolenie taktyczne w okresie tworzenia szkół oficerskich inżynierii wojskowej Wojska Polskiego w latach 1923-1939, Zeszyty Naukowe WSO im. T. Kościuszki, Nr 4 (146), Wrocław 2007, ISSN 1731-8157.
Kategoria:Członkowie Polskich Drużyn Strzeleckich Kategoria:Jeńcy Oflagu II C Woldenberg Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli niemieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie II Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Żołnierze Polskiego Korpusu Posiłkowego Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Dowódcy batalionów 59 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Kategoria:Oficerowie 26 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie 3 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Szefowie sztabu 9 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie Centrum Wyszkolenia Piechoty (II RP) Kategoria:Ludzie urodzeni w Zagórzu