Albert Brackmann (ur. 1871 w Hanowerze, zm. 17 marca 1952 w dzielnicy Berlina Dahlem) – niemiecki historyk związany z nacjonalistycznym nurtem OstforschungMichael Burleigh, „Germany Turns Eastwards: A Study of Ostforschung in the Third Reich”, Pan Macmillan, Londyn . specjalizujący się w historii Europy Wschodniej.
Życiorys Ukończył studia historyczne na uniwersytetach w Tybindze, Lipsku i Getyndze. W 1913 roku uczył historii na uniwersytecie w Królewcu. W 1922 podjął nauczanie na uniwersytecie Humboldta w BerlinieJournal of Contemporary History Vol. 23, No. 4, Oct., Sage Publications, Ltd. 1988.. Początkowo był specjalistą w badaniach stosunków między Cesarstwem rzymskim a papieżem, jednak po I wojnie światowej zainteresował się historią Niemiec na wschodzie. Miał poglądy prawicowe i przed II wojną światową należał do Niemieckiej Partii Ludowej, a później Niemieckiej Narodowej Partii Ludowej. W latach 1928–1935 był edytorem w czasopiśmie historycznym Historische Zeitschrift.
Po przejęciu władzy w Niemczech przez narodowych socjalistów stanął na czele organizacji przygotowującej materiały propagandowe dla szkół, ministerstwa spraw wewnętrznych oraz pseudonaukowych organizacji jak Bund Deutscher Osten czy Ahnenerbe. W tym czasie Osforschung stał się dzięki częścią polityki zagranicznej rządu III RzeszyErnst Klee: Das Personenlexikon zum Dritten Reich. Frankfurt/M 2005, , S. 69.. Brackmann stanął na czele powołanej 19 grudnia 1933 roku tajnej organizacji Nordostdeutsche Forschungemeinschaft (pol. Północno-Wschodnia Wspólnota Badawcza), której zadaniem była koordynacja oraz finansowanie publikacji, instytucji oraz naukowców skupionych w Ostforschung. Organizacja ta kontrolowała oraz ustalała programy badawcze dla instytutów naukowych we Wrocławiu, Gdańsku i KrólewcuGerard Labuda, „Polska granica zachodnia”, Wyd. Poznańskie 1971.. Nordostdeutsche Forschungemeinschaft finansowała również towarzystwa naukowe w Polsce i Czechosłowacji oraz wydawane przez nie wydawnictwa poświęcone tym krajom. W Polsce były to serie wydawnicze: „Ostdeutsche Heimatbucher”, „Deutsche Gaue im Osten”, „Ostdeutsche Heimathefte”.
Jego książka „Deutschland und Polen” wydana w 1933 roku spotkała się z ostrą krytyką polskich historyków. Stanisław Zakrzewski napisał o niej, że „Tego rodzaju książka jest (...) atakiem na przeszłość Polski”Gerard Labuda, „Polska granica zachodnia. Tysiąc lat dziejów politycznych”, Wydawnictwo Poznańskie 1974.
Po zakończeniu wojny aż do śmierci poświęcił się aktywnie w rekonstrukcję nurtu Ostforschung w Zachodnich Niemczech, zajmując wiele eksponowanych stanowisk akademickich.
Publikacje 1926: Die Ostpolitik Ottos des Großen in: Historische Zeitschrift. 1931: Die Anfänge der Slawenmission und die Renovatio imperii des Jahres 800 in: Sitzungsberichte der Berliner Akademie der Wissenschaften. 1932: Der, römische Erneuerungsgedanke‘ und seine Bedeutung für die Reichspolitik der Kaiserzeit. 1933: Die politische Entwicklung Osteuropas vom 10.–15. Jahrhundert in: Albert Brackmann (Hg.), 1933: Deutschland und Polen. Beiträge zu ihren geschichtlichen Beziehungen, Munchen-Berlin 1933 1934: Die Anfänge des polnischen Staates in: Sitzungsberichte der Berliner Akademie der Wissenschaften. 1935: Reichspolitik und Ostpolitik im frühen Mittelalter in: Sitzungsberichte der Berliner Akademie der Wissenschaften 1936: Zantoch: Eine Burg im deutschen Osten (Buchpublikation). 1937: Die politische Bedeutung der Mauritius-Verehrung im frühen Mittelalter in: Sitzungsberichte der Berliner Akademie der Wissenschaften. 1937: Magdeburg als Hauptstadt des deutschen Ostens im frühen Mittelalter (Buchpublikation zur 1000-Jahrfeier des Moritzklosters in Magdeburg). 1938: Die Anfänge der abendländischen Kulturbewegung in Osteuropa und deren Träger in: Jahrbuch für die Geschichte Osteuropas. 1939: Kaiser Otto III. und die staatliche Umgestaltung Polens und Ungarns in: Abhandlungen der Berliner Akademie. 1939: Krisis und Aufbau in Osteuropa. Ein weltgeschichtliches Bild (Buchpublikation). 1940: Die Anfänge des polnischen Staates in polnischer Darstellung in: Festschrift für Ernst Heymann. 1941: Albert Brackmann. Gesammelte Aufsätze. Zu seinem 70. Geburtstag am 24. Juni 1941 von Freunden, Fachgenossen und Schülern als Festgabe dargebracht (mit Verzeichnis Die Schriften Albert Brackmanns, S. 531–541; um den Aufsatz von 1947 erweiterte Zweitauflage dieser Festschrift 1967 bei Wissenschaftlicher Buchgesellschaft Darmstadt) 1943: Zur Geschichte der heiligen Lanze Heinrichs I. in: Deutsches Archiv für Geschichte des Mittelalters. 1947: Gregor VII. und die kirchliche Reformbewegung in Deutschland (In: Studi Gregoriani, Vol. II, S. 7–30)
Przypisy
Bibliografia Michael Burleigh, „Germany Turns Eastwards: A Study of Ostforschung in the Third Reich”, Pan Macmillan, Londyn . Michael Burleigh, Albert Brackmann & the Nazi adjustment of history, History Today Ltd, 1987 Michael Burleigh, Albert Brackmann (1871-1952) Ostforscher: The Years of Retirement, Journal of Contemporary History, Vol. 23, No. 4 (Oct., 1988), pp. 573–588. Ernst Klee: Das Personenlexikon zum Dritten Reich. Frankfurt/M 2005, , S. 69.
Kategoria:Ludzie urodzeni w Hanowerze Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Niemieccy historycy Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie Kategoria:Zmarli w 1952