Aparallactus capensis – gatunek jadowitego węża z podrodziny aparalakt (Aparallactinae) w rodzinie gleboryjcowatych (Atractaspididae).
Obecnie wyróżnia się trzy podgatunki tego węża: Aparallactus capensis bocagii Boulenger, 1895 Aparallactus capensis capensis A. Smith, 1849 Aparallactus capensis punctatolineatus Boulenger, 1895
Osobniki tego gatunku osiągają rozmiary od 25 do 35 centymetrów. Najdłuższa zanotowana samica mierzyła 32,4 centymetra, samiec 27 centymetrów. Ciało w kolorze od brązowo-czerwonego do szarego. Głowa w kolorze brązowym z czarną plamą. Brzuch jest koloru białego-szarego lub kremowego.
Samica w lecie składa 2 do 4 wydłużonych jaj o wymiarach 32 mm długości, 4 do 5 mm szerokości. Młode węże po wykluciu się mierzą od 9 do 12 centymetrów. Większość swojego życia węże te spędzają pod ziemią w tunelach, starych termitierach, pod kamieniami i skałami. Podstawą ich wyżywienia są pareczniki, na które polują, używając swojego jadu. Jad tych węży jest dla ludzi kompletnie nieszkodliwy.
Występują w południowej połowie Afryki – w Południowej Afryce, Eswatini, Botswanie, Zimbabwe, Mozambiku, południowej i wschodniej Demokratycznej Republice Konga, Tanzanii, Malawi, Zambii, Angoli i Namibii.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Gleboryjcowate Kategoria:Łuskonośne Afryki Kategoria:Zwierzęta jadowite Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1849 roku