right|thumb|Neogotycki Kościół pw. Przemienienia Pańskiego thumb|Wieże kościoła o wysokości 75 m thumb|Fasada barokowego kościoła z XVII w. thumb|Kaplica grobowa rodziny Moskalewskich Garbów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Garbów. Leży nad rzeką Kurówką.
Wieś dzieli się na dwa sołectwa: Garbów I i Garbów II. Według danych Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 liczyła 2149 mieszkańców. W latach 1908–2004 istniała tam cukrownia.
Miejscowość historycznie położona jest w Małopolsce (początkowo w ziemi sandomierskiej, a następnie w ziemi lubelskiej). Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiegoCorona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Garbów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wieś jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Przemienienia Pańskiego.
Części wsi + Integralne części wsi GarbówSIMC Nazwa Rodzaj0380830 Garbów Drugi część wsi
Historia Okolice Garbowa były zamieszkane już 3000 lat p.n.e., a między VIII a IX wiekiem istniała tam świątynia pogańska oraz grodzisko otoczone fosą i wałami. Pierwsza wzmianka pisemna o osadzie pochodzi z 1326 roku i mówi o istnieniu parafii garbowskiej. W XV wieku Garbów należał do rodu Odrowążów.
Lokację miejską Garbów uzyskał w 1782 roku, zdegradowany został przed 1810 rokiemRobert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 30-31..
W 1785 roku miejscowość otrzymała przywilej lokacyjny na prawie magdeburskim, na mocy którego król Stanisław August Poniatowski zezwala ówczesnemu właścicielowi wsi, Michałowi Granowskiemu na założenie miasta. Przywilej ten jednak nie wszedł w życie z powodu politycznej sytuacji Rzeczypospolitej. W 1792 roku pomiędzy Garbowem a Markuszowem stoczono ostatnią potyczkę wojny polsko-rosyjskiej.
W czasie okupacji niemieckiej mieszkająca we wsi rodzina Tkaczyków udzieliła pomocy Salomonowi i Icchakowi Morelowi. W 1982 roku Instytut Jad Waszem podjął decyzję o przyznaniu Józefowi, Genowefie i Zofii Tkaczykom tytułu Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.
W 1943 roku oddział Gwardii Ludowej im. Emilii Plater dokonał akcji zbrojnej na mleczarnię, urząd gminy oraz wspólnie z oddziałem Batalionów Chłopskich na majątek ziemski administrowany przez NiemcówHenryk Gawarecki, Józef Marszałek, Tadeusz Szczepanik, Włodzimierz Wójcikowski „Lubelszczyzna. Przewodnik“ Sport i Turystyka 1979, ISBN 83-217-2110-5, s. 345.
Garbów został wytypowany przez Lubelski Urząd Wojewódzki jako jedna z dwudziestu miejscowości do przywrócenia lub przyznania praw miejskich, co ma nastąpić do 2030 roku.
Zabytki Zespół pałacowo-parkowy z XIX w. z zabudowaniami folwarcznymi i klasycystycznym pałacem hr. Jezierskich, projektu Józefa Dietricha. 1000-kilogramowy dzwon z 1512 r. (uważany za protoplastę dzwonu „Zygmunta” na Wawelu), ufundowany przez kapelana króla Zygmunta Starego, ks. Jana Ożarowskiego. Neogotycki kościół Przemienienia Pańskiego, wzniesiony w latach 1908–1912, z murowaną plebanią z początku XX wieku. Ponad 40-letnia ruchoma szopka bożonarodzeniowa, wykonana przez artystę ludowego A. Fijałkowskiego Fasada dawnego barokowego kościoła parafialnego z XVIII w., spalonego w 1915 r. Stary cmentarz rzymskokatolicki w Garbowie, na którym pochowani są m.in. rodzice rzeźbiarki Zofii Trzcińskiej-Kamińskiej, pierwszy wojewoda lubelski po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, Stanisław Moskalewski wraz z rodziną, a także wiele osób zasłużonych dla ziemi garbowskiej i lubelskiej. Wzgórze „ariańskie”, na którym w VII–XII w. istniał gród obronny państwa pierwszych Piastów, być może będący własnością książęcą. Podziemia spalonego kościoła w Garbowie, w których znajdują się prochy m.in. bp. Mateusza Maurycego Wojakowskiego (5. biskupa lubelskiego, będącego także administratorem diecezji lubelskiej) i rodziny Jezierskich. Ponad 600-letnia studnia znajdująca się nieopodal ruin starego kościoła. Pozłacana monstrancja z 1638 roku – dar Piotra Czernego Rzeźby świętych i stacje drogi krzyżowej autorstwa Zofii Trzcińskiej-Kamińskiej. Organy z 1923 roku, jedne z najlepszych i największych w archidiecezji lubelskiej. Cmentarz wojenny z 1915 r.
O Garbowie w dziełach literackich Dwa pułki dragońskie pod wodzą Francuza Dubois poszły na Końskowolę, Markuszew i Garbów w mili od głównej siły. – Henryk Sienkiewicz, „Potop” Pod wieczór Karol Gustaw przybył do Garbowa, wesół i w dobrym humorze. – także „Potop”
Wspólnoty wyznaniowe Kościół rzymskokatolicki – parafia Przemienienia Pańskiego Kościół Starokatolicki Mariawitów - wierni przynależą do parafii Przenajświętszego Sakramentu w Łanach Świadkowie Jehowy - zbór Garbów (Sala Królestwa ul. Warszawska 121)
Postacie związane z Garbowem
Przypisy GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () Opis parafii na stronie diecezji
Linki zewnętrzne Strona Gminy Garbów Multimedialna Izba Tradycji w Garbowie
na portalu Wirtualny Sztetl Parafia pw. Przemienienia Pańskiego w Garbowie
Kategoria:Dawne miasta w województwie lubelskim
Kategoria:Miasta w Polsce lokowane w XVIII wieku Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo lubelskie)