Jan Sobczyk (ur. 19 października 1955 we Wrocławiu) – polski fizyk, profesor dr hab. Od 10 marca 2022 do 5 czerwca 2022 pełnił obowiązki rektora Uniwersytetu Wrocławskiego.
Życiorys Absolwent fizyki Uniwersytetu Wrocławskiego (1979) – specjalność fizyka teoretyczna. W latach 1982–1986 odbył studia doktoranckie w Scuola Internazionale Superiore di Studi Avanzati (SISSA) w Trieście. W 1986 r. uzyskał stopień doktora. W latach 1986–1987 odbył studia postdoktoranckie w SISSA w Trieście. Od 1987 pracownik naukowy Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1999 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego. Od kwietnia 2001 roku profesor nadzwyczajny w Instytut Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Wrocławskiego. W 2010 roku otrzymał tytuł profesorski.
Od 10 marca 2022 do 5 czerwca 2022 pełnił funkcję rektora Uniwersytetu Wrocławskiego.
Jest autorem i współautorem ponad 80 prac naukowych.
Działalność społeczno-polityczna W latach 1977–1980 działacz wrocławskiego SKSu; wielokrotnie zatrzymywany przez SB. W okresie od września do października 1980 był członkiem Tymczasowego Komitetu Założycielskiego NZS. W latach 1979–1980 był współredaktorem pisma SKS „Podaj Dalej” oraz „Akademickiego Pisma Informacyjnego”. W latach 1980–1981 był inicjatorem i redaktorem pisma wrocławskiego NZS „No Więc”. W 1981 był redaktorem pisma Zarządu Regionu Dolny Śląsk „Z Dnia na Dzień”. W czasie od 14 grudnia 1981 do października 1982 był internowany we Wrocławiu i Grodkowie.
W kwietniu 1989 r. był współzałożycielem stowarzyszenia "Centrum Demokratyczne". W 30-lecie powstania Studenckiego Komitetu Solidarności we Wrocławiu został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007) za działalność w opozycji demokratycznej. W 2022 roku został odznaczony Złotą Odznaką Honorową Wrocławia.
Życie prywatne Jest synem prof. Lucjana Sobczyka oraz wnukiem prof. Edwarda Suchardy. Żonaty (żona Zofia), ma dwójkę dzieci: Joannę i Piotra.
Zainteresowania naukowe Prowadzi badania nad oddziaływaniem neutrin. Jest autorem i współautorem ponad 150 prac naukowych. Chętnie wypowiada się również w mediach, komentując np. najnowsze odkrycia w dziedzinie badań cząstek elementarnych.
Praca dydaktyczna i organizacyjna Liczne wykłady z elektrodynamiki I oraz II, wstępu do teorii cząstek elementarnych. Promotor pięciu rozpraw doktorskich. Przez dwie kadencje (1999–2005) był kierownikiem Studium Doktoranckiego Fizyki Uniwersytetu Wrocławskiego. Dyrektor kilku konferencji naukowych. Kierownik kilku grantów badawczych KBN.
Współpraca międzynarodowa Członek dużej grupy badawczej przeprowadzającej eksperyment dotyczący oscylacji neutrin T2K (Japonia) i jego następcę eksperyment Hyper-Kamiokande. W roku 2013 został członkiem 16 osobowego zespołu uczonych z całego świata, który do badań neutrin powołał International Committee for Future Accelerators.Rzeczpospolita, wtorek, 9 kwietnia 2013, wydanie: (9507), strona: A-014
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci II Liceum Ogólnokształcącego we Wrocławiu Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Działacze SKS Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Wrocławia Kategoria:Polscy fizycy XX wieku Kategoria:Polscy fizycy XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1955 Kategoria:Ludzie urodzeni we Wrocławiu