Kafar Sabat (arab. كفر سبت) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Tyberiady w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny, po ataku sił żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagany 22 kwietnia 1948.
Położenie Kafar Sabat leżała w Dolnej Galilei, w odległości około 10 m na południowy zachód od miasta Tyberiada. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 9850 ha. We wsi mieszkało wówczas 2350 osób.
Własność gruntów Powierzchnia gruntów [ha] Arabowie 4 295 Żydzi 5 110 publiczne 445 Razem 9 850
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie [ha] Żydzi [ha] uprawy oliwek 4 0 uprawy nawadniane 7 0 uprawy zbóż 4 258 5 110 nieużytki 445 0 zabudowane 30 0
Historia W okresie panowania rzymskiego tutejsza osada była nazywana Kefar Shabtaj. W czasach krzyżowców tutejszą wieś nazywano Cafarsset. W 1596 we wsi mieszkało 160 mieszkańców, którzy płacili podatki z upraw pszenicy, jęczmienia, bawełny, hodowli kóz i uli.
W okresie panowania Brytyjczyków Kafar Sabat była małą wsią.
Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w pobliżu wioski doszło do walk o miasto Tyberiada. Gdy 19 kwietnia 1948 miasto zajęły siły żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagana, mieszkańcy wsi Kafar Sabat opuścili swoje domy. Opuszczoną wieś zajęli Izraelczycy 22 kwietnia. Wyburzono wówczas wszystkie domy.
Miejsce obecnie Tereny uprawne wioski Kafar Sabat zajął utworzony w 1949 moszaw Sede Ilan. Część gruntów rolnych przejął powstały w 1938 moszaw Szarona.
Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski Kafar Sabat: „Na miejscu wioski pozostają kamienne pale i tarasy. Wśród gruzu rosną drzewa i kaktusy. Ziemia wokół jest obsadzona zbożem, drzewami owocowymi i migdałowymi”.
Przypisy
Kategoria:Wsie arabskie w Palestynie wyludnione w 1948 roku (wojna domowa)