thumb|Od lewej: Józef Stalin, Franklin D. Roosevelt i Winston Churchill na konferencji teherańskiej thumb|Od lewej: Czang Kaj-szek, Roosevelt i Churchill w Kairze, 25 listopada 1943 thumb|Rzeźba z piachu przedstawiająca „wielką trójkę” (Churchill, Roosevelt, Stalin). Moskwa, Ogólnorosyjskie Centrum Wystawowe (2010) Wielka trójka – termin, którym najczęściej określa się przywódców trzech światowych mocarstw alianckich (ZSRR, USA oraz Wielka Brytania) spotykających się w czasach II wojny światowej na trzech konferencjach międzynarodowych – kolejno: teherańskiej (1943) oraz jałtańskiej i poczdamskiej (obie w 1945), na których omawiano wojenne zobowiązania sojusznicze oraz kształt przyszłego porządku światowego po pokonaniu państw Osi.
Wielka trójka II wojny światowej W jej skład wchodzili: Józef Stalin – przywódca ZSRR Winston Churchill – premier Wielkiej Brytanii (zastąpiony w drugiej fazie konferencji poczdamskiej przez Clementa Attleego z powodu klęski konserwatystów w wyborach do Izby Gmin) Franklin Delano Roosevelt – prezydent Stanów Zjednoczonych (po śmierci zastąpiony w Poczdamie przez Harry’ego Trumana)
Inną „wielką trójkę” w czasie II wojny światowej tworzyli przywódcy trzech państw zebrani na konferencji kairskiej w 1943 r.: Franklin Delano Roosevelt – prezydent Stanów Zjednoczonych Winston Churchill – premier Wielkiej Brytanii Czang Kaj-szek – generalissimus Chin
Zobacz też Rada Ministrów Spraw Zagranicznych pentarchia (polityka) Wielka czwórka I wojny światowej
Przypisy
Kategoria:Konferencja pokojowa w Paryżu (1919–1920) Kategoria:Polityka II wojny światowej