Héctor Miguel Lombard Pedrosa (ur. 2 lutego 1978 w Matanzas) – kubański judoka, zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) i bokser walczący na , posiadający obywatelstwo australijskie. Uczestnik Igrzysk Olimpijskich 2000 w judo. Mistrz australijskiej organizacji Cage FC (2007-2012) oraz amerykańskiej Bellator FC (2009-2012) w wadze średniej (84 kg). W latach 2012–2018 związany z organizacją UFC, określaną jako najlepsza organizacja MMA na świecie.
Lombard znany jest pod trzema przydomkami. Począwszy od początku swojej kariery jako „Shango”, nawiązujący do karaibskiego bóstwa reprezentującego grzmoty i błyskawice, następnie jako „Lightning” do nazywania siebie tzw. błyskawicą, podczas swojej kariery zawodniczej w Bellatorze i początku w UFC oraz od sierpnia 2014 znany pod pseudonimem „Showeather”.
Kariera w judo Wywodzi się z judo (4 dan), które zaczął trenować w wieku 10 lat. W 1997 roku został mistrzem Kuby juniorów w kategorii 73 kg. W następnym roku rozpoczął starty wśród seniorów. Trzykrotnie wygrał mistrzostwo kraju (1999-2001).
Reprezentował Kubę na igrzyskach olimpijskich w Sydney w 2000 roku. W turnieju wagi lekkiej (73 kg) stoczył dwie walki − wygrał przez ippon z Egipcjaninem Haithamem Awadem, po czym został wyeliminowany, również przez ippon, przez Ukraińca Hennadija Biłodida.
W 2001 roku dwukrotnie stanął na podium turniejów zaliczanych do Pucharu Świata: był 2. w Grand Prix Austrii i 3. w World Masters w Monachium.
W 2002 roku zdecydował się opuścić komunistyczną Kubę i zbiegł do Australii. Ożenił się tam i otrzymał obywatelstwo tego kraju. Po raz ostatni startował w judo w 2004 roku, gdy wygrał Grand Prix Australii (w wadze półśredniej i open).
Kariera MMA
Wczesna kariera Z powodu słabej znajomości języka angielskiego miał trudności ze znalezieniem dobrze płatnej pracy, dlatego też postanowił zostać profesjonalnym zawodnikiem MMA. Zadebiutował we wrześniu 2004 roku. Walcząc na terenie Australii, wygrał pięć walk, co zaowocowało w 2006 roku zaproszeniem go do udziału w prestiżowym turnieju PRIDE 2006 Welterweight Grand Prix japońskiej organizacji Pride Fighting Championships. Odpadł z niego po pierwszej walce, przegrywając przez decyzję sędziów z o wiele bardziej doświadczonym Japończykiem Akihiro Gōno. W tym samym roku stoczył w Japonii jeszcze jeden pojedynek − na gali Bushido 13 uległ również przez decyzję Gegardowi Mousasiemu.
Cage Fighting Championship 28 lipca 2007 roku był głównym bohaterem pierwszej gali organizacji Cage Fighting Championship, podczas której zmierzył się z . Walka zakończyła się kontrowersyjnym remisem. 23 listopada tego samego roku pokonał francuskiego kick-boksera Jeana-Françoisa Lénogue'a, zdobywając mistrzostwo CFC w wadze średniej. Tytuł obronił sześciokrotnie, a jego ostatnia obrona miała miejsce w starciu z Artem Santore. 25 marca 2011 roku na gali CFC 16 po raz kolejny skutecznie obronił pas, zwyciężając byłego zawodnika UFC .
EliteXC W kwietniu 2008 roku podpisał kontrakt z organizacją EliteXC. W debiucie miał zmierzyć się ze Scottem Smithem podczas listopadowej gali, jednak pojedynek został odwołany po upadku organizacji.
Bellator W 2009 roku podpisał kontrakt z organizacją Bellator Fighting Championships. W tym czasie wyemigrował na stałe do USA, osiadł na Florydzie i podjął treningi w klubie American Top Team, gdzie otrzymał od Marcusa Silveiry czarny pas w brazylijskim jiu-jitsu. Pokonując i Damiena Stelly'ego awansował do finału inauguracyjnego turnieju wagi średniej. W walce o pierwszy w historii pas mistrzowski tej kategorii zwyciężył przez techniczny nokaut po przerwaniu pojedynku przez lekarza w czwartej rundzie.
13 maja 2010 roku miał zmierzyć się z Paulo Filho w walce nietytułowej podczas gali Bellator 18. Brazylijczyk wycofał się jednak z powodu problemów wizowych, a jego miejsce zajął Jay Silva. Lombard znokautował rywala po zaledwie sześciu sekundach, ustanawiając wówczas rekord najszybszego nokautu w historii organizacji.
12 sierpnia 2010 roku na gali Bellator 24 pokonał przez nokaut w pierwszej rundzie .
Następnie 28 października 2010 roku obronił pas mistrzowski, zwyciężając Aleksandra Szlemienkę podczas gali Bellator 34. Został tym samym pierwszym zawodnikiem w historii Bellatora, który skutecznie obronił mistrzowski tytuł.
Kolejne zwycięstwa odniósł nad (nokaut w trzeciej rundzie podczas Bellator 44) oraz Trevorem Prangleyem (techniczny nokaut w drugiej rundzie na gali Bellator 58). 30 stycznia 2012 roku jego kontrakt z Bellatorem wygasł.
Australian Fighting Championship Podczas gali AFC 2 zdobył inauguracyjne mistrzostwo w wadze średniej, poddając Jessego Taylora dźwignią na staw skokowy w drugiej rundzie. Zwycięstwo przedłużyło jego serię wygranych do 24 walk z rzędu.
Ultimate Fighting Championship Początkowo Lombard miał zadebiutować w UFC już podczas gali UFC 78, jednak wycofał się z powodu problemów wizowych.
24 kwietnia 2012 roku oficjalnie podpisał kontrakt z Ultimate Fighting Championship. Pierwotnie jego rywalem w debiucie miał być Brian Stann podczas gali UFC on Fox 4, jednak po kontuzji Amerykanina zestawienie odwołano. Ostatecznie Lombard zadebiutował 21 lipca 2012 roku na gali UFC 149 przeciwko , zastępując kontuzjowanego Michaela Bispinga. Pomimo posłania rywala na deski i skutecznych obaleń przegrał niejednogłośną decyzją sędziów.
15 grudnia 2012 roku podczas UFC on FX 6 znokautował Rousimara Palharesa w pierwszej rundzie po serii ciosów w parterze.
Następnie 3 marca 2013 roku przegrał jednogłośną decyzją z Yūshinem Okamim. Po tej walce przeszedł do kategorii półśredniej.
W debiucie w nowej wadze znokautował Nate'a Marquardta w pierwszej rundzie podczas gali UFC 166. Następnie 15 marca 2014 roku pokonał jednogłośną decyzją Jake'a Shieldsa na UFC 171.
3 stycznia 2015 roku na gali UFC 182 zwyciężył jednogłośną decyzją . Po walce wykryto jednak w jego organizmie anaboliczny steryd – . 23 marca 2015 roku zawiesiła go na rok, nałożyła karę finansową oraz zmieniła wynik pojedynku z Burkmanem na no contest. Dodatkowo został zobowiązany do zaliczenia testów antydopingowych przed ponownym uzyskaniem licencji.
Seria porażek Po zakończeniu zawieszenia Lombard powrócił do oktagonu 20 marca 2016 roku na gali UFC Fight Night 85, gdzie po dominującej pierwszej rundzie przegrał przez techniczny nokaut z w trzeciej odsłonie. Po walce zapowiedział powrót do kategorii średniej.
4 czerwca 2016 roku podczas UFC 199 został znokautowany w drugiej rundzie przez Dana Hendersona. Następnie 19 lutego 2017 roku przegrał jednogłośną decyzją z Johnym Hendricksem.
16 września 2017 roku na UFC Fight Night 116 został znokautowany w trzeciej rundzie przez .
3 marca 2018 roku podczas gali UFC 222 walczył z . Po zakończeniu pierwszej rundy Lombard zadał dwa nieprzepisowe ciosy po gongu, wskutek czego rywal nie był zdolny do kontynuowania walki. W rezultacie został zdyskwalifikowany.
W ostatnim występie dla UFC, 22 września 2018 roku na UFC Fight Night 137, przegrał jednogłośną decyzją z .
Eagle Fighting Championship 20 maja 2022 roku na gali Eagle FC 48 zmierzył się z Thiago Silvą. Po wzajemnych nokdaunach w pierwszych dwóch rundach Silva trafił Lombarda nieprzepisowym kolanem, uniemożliwiając mu kontynuowanie walki. Pojedynek uznano za nieodbyty (no contest).
Gamebred Bareknuckle MMA 10 listopada 2023 roku podczas gali Gamebred Bareknuckle MMA 6 zmierzył się z Chrisem Sarro w formule MMA na gołe pięści (bez rękawic). Początkowo został zdyskwalifikowany za nieprzepisowe ciosy w tył głowy, jednak później wynik zmieniono na zwycięstwo Lombarda przez techniczny nokaut (poddanie po ciosach), uznając, że Sarro poddał walkę przed zakończeniem pojedynku.
Kariera boksu na gołe pięści BKFC 8 października 2019 roku ogłoszono, że Lombard zakończył współpracę z UFC i podpisał kontrakt z , amerykańską federacją organizującą gale w formule . Miesiąc wcześniej UFC oficjalnie rozwiązało z nim kontrakt.
Początkowo miał wystąpić w walce wieczoru gali BKFC 10 przeciwko byłemu zawodnikowi UFC Joe Riggsowi. Ostatecznie jego rywalem został , którego pokonał jednogłośną decyzją sędziów.
W swoim drugim pojedynku w boksie na gołe pięści zmierzył się z byłym zawodnikiem UFC Kendallem Grove'em podczas gali BKFC 12, która odbyła się 11 września 2020 roku. Zwyciężył przez nokaut w pierwszej rundzie.
Mistrz BKFC w wadze junior ciężkiej 26 czerwca 2021 roku podczas gali BKFC 18 zmierzył się ostatecznie z Joe Riggsem o inauguracyjny pas mistrza BKFC w wadze junior ciężkiej. Lombard wygrał przez techniczny nokaut w czwartej rundzie, zdobywając tytuł mistrzowski. Bezpośrednio po walce podczas wywiadu został sprowokowany przez zawodnika BKFC . Incydent zakończył się krótką bójką, po tym jak Lombard dwukrotnie uderzył Hunta w twarz.
Do walki Lombarda z Huntem doszło w terminie 12 listopada 2021 podczas gali BKFC 22, na której to Lombard bronił po raz pierwszy tytuł. Przegrał walkę jednogłośną decyzją sędziów, tracąc mistrzowski pas.
Gromda 8 września 2023 polska federacja Gromda, ogłosiła zakontraktowanie Lombarda. Ostatecznie jego debiut nie doszedł do skutku.
Fight Mode W maju 2026 roku ogłoszono, że Lombard podpisał kontrakt z organizacją Fight Mode i wystąpi w karcie walk gali Fight Mode 2. Jego rywalem będzie Gracjan Szadziński, a pojedynek odbędzie się 3 października 2026 roku w Arenie Legionowo.
Życie prywatne Podczas pobytu w Australii poznał swoją przyszłą żonę, z którą zamieszkał w Gold Coast. W 2006 roku para przywitała na świecie syna Leonardo.
Przypisy
Linki zewnętrzne Statystyki i lista walk MMA
Kategoria:Australijscy sportowcy ukarani za doping Kategoria:Australijscy zawodnicy MMA Kategoria:Kubańscy judocy na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Kubańscy zawodnicy MMA Kategoria:Kubańscy sportowcy ukarani za doping Kategoria:Mistrzowie Bellator MMA Kategoria:Urodzeni w 1978 Kategoria:Zawodnicy MMA ukarani za doping Kategoria:Ludzie urodzeni w Matanzas