Al-Burajdż (arab. البريج) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Jerozolimy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko arabskiej (al-Nakba), po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 20 października 1948.
Położenie Al-Burajdż leżała wśród wzgórz Szefeli, w odległości 28 kilometrów na zachód od miasta Jerozolima. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 1 908 ha. We wsi mieszkało wówczas 720 osób.
Własność gruntów Powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 1 885,6 Żydzi 0 publiczne 12,4 Razem 1 908
Rodzaj użytkowanych gruntów hektary uprawy cytrusów 3,1 uprawy oliwek 8,8 uprawy nawadniane 7,7 uprawy zbóż 942,6 nieużytki 953,2 zabudowane 1,4
Historia W okresie panowania Brytyjczyków al-Burajdż była średniej wielkości wsią.
Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w drugiej połowie maja 1948 wieś zajęły egipskie oddziały. Na samym początku operacji Ha-Har w nocy z 19 na 20 października 1948 wieś zajęli Izraelczycy. Mieszkańcy zostali wysiedleni, a wszystkie domy wyburzono.
Miejsce obecnie Na terenie wioski al-Burajdż powstała ściśle tajna baza rakietowa Sedot Micha.
Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski al-Burajdż: „Teren jest częścią dużej bazy wojskowej zwanej Kanaf Staim. Obszar jest ogrodzony i strzeżony. Teren jest niedostępny dla osób postronnych”.
Przypisy
B