Bajt Itab (arab. بيت عطاب) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Jerozolimy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko arabskiej (al-Nakba), po ataku Sił Obronnych Izraela 21 października 1948.
Położenie Bajt Itab leżała wśród wzgórz Judei, w odległości 17 km na zachód od miasta Jerozolima. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 875,7 ha. We wsi mieszkało wówczas 540 osób.
własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 544,7 Żydzi 0 publiczne 331 Razem 875,7
Rodzaj użytkowanych gruntów hektary uprawy oliwek 11,6 uprawy nawadniane 66,5 uprawy zbóż 140 nieużytki 667,8 zabudowane 1,4
Historia Wieś Bajt Itab jest identyfikowana przez historyków z wymienioną w IV wieku przez Euzebiusza osadą Enadab. W połowie XII wieku wieś była lennem Bazyliki Grobu Świętego w Jerozolimie. Istniała tutaj forteca krzyżowców. Po 1161 została sprzedana przez żonę flamandzkiego rycerza Johannesa Gothmana, która została zmuszona sprzedać swoje ziemie w celu zdobycia pieniędzy na okup za swojego męża, wziętego do niewoli w 1157 przez wojska muzułmańskie. Wówczas po raz pierwszy pojawia się arabska Nazwa wsi, zapisana jednak w łacińskiej transliteracji jako Bethaatap.
W okresie panowania Brytyjczyków Bajt Itab była średniej wielkości wsią.
Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w drugiej połowie maja 1948 wieś zajęły egipskie oddziały. Podczas operacji „Ha-Har” w nocy z 20 na 21 października 1948 wieś zajęli Izraelczycy. Mieszkańcy zostali wysiedleni, a wszystkie domy wyburzono.
Miejsce obecnie Tereny wioski Bajt Itab zostały zajęte przez utworzony w 1950 roku moszaw Nes Harim. Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski Bajt Itab: „Teren jest pokryty dużą ilością gruzów z rozebranych domów. Widoczne pozostają ruiny twierdzy krzyżowców. Po wschodniej i zachodniej stronie wioski istnieją dwa cmentarze”.
Przypisy
Kategoria:Wsie arabskie w Palestynie wyludnione w 1948 roku (I wojna izraelsko-arabska)