Bronisław Berman ps. Jankowski, Wiktor Stasiak, Bronek Muranowski, Manswet, Robert, Stasiek, Wiktor (ur. 14 marca 1903 w Warszawie, zm. 16 lutego 1943 w Solikamsku) – działacz komunistyczny, sekretarz Komitetu Centralnego Związku Młodzieży Komunistycznej (KC ZMK) i Sekretariatu Krajowego Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy (KC KPZU), przedstawiciel Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy w sekcji polskiej Komitetu Wykonawczego Kominternu (IKKI).
Życiorys Urodzony w rodzinie żydowskiej, syn Eliasza. Skończył 7 klas gimnazjum. Od 1919 działacz KPRP na Muranowie i organizacji młodzieży komunistycznej „Młoda Komuna”. Współorganizator (1920) i czołowy działacz Komunistycznego Związku Młodzieży Robotniczej. Działał w Klubie Młodzieży Robotniczej na Powiślu, uczestniczył w demonstracjach i strajkach organizowanych przez KPRP. W 1920 był sekretarzem Związku Zawodowego Elektromonterów. Członek Centralnego Wydziału Młodzieży przy KC KPRP, współorganizował zjazd kół młodzieży komunistycznej, na których utworzono Związek Młodzieży Komunistycznej. Na I Zjeździe ZMK 17 marca 1922 w Warszawie został wybrany do Komitetu Centralnego. Był również współautorem deklaracji programowej przyjętej na tym Zjeździe.
W 1922 został sekretarzem KC, jednak w tym samym roku został aresztowany i do 1926 był więziony, po czym ponownie był sekretarzem KC ZMK. Od września 1928 przedstawiciel KC ZMK w Komitecie Wykonawczym Komunistycznej Międzynarodówki Młodzieży. Od czerwca 1929 kierował Centralną Redakcją Komunistycznej Partii Polski i był przedstawicielem Sekretariatu KC partii w Komitecie Centralnym ZMK. W 1930 był sekretarzem Obwodu Węglowego KPP. Od marca 1932 członek Sekretariatu Krajowego KC KPZU. Brał udział w IV Zjeździe KPP (latem 1927 pod Moskwą), VI Kongresie Kominternu (latem 1928 w Moskwie) i równocześnie w V Kongresie Komunistycznej Międzynarodówki Młodzieży (został wówczas wybrany do jej Komitetu Wykonawczego), VI Plenum KC KPP (w czerwcu 1929 w Berlinie), VI Plenum KC KPZU, VI Zjeździe KPP (jesienią 1932 koło Mohylewa), II Plenum KC KPP (24 listopada 1933), XIII Plenum Komitetu Wykonawczego Kominternu (IKKI) (w listopadzie-grudniu 1933) i IV Zjeździe KPZU (jesienią 1934 koło Kijowa), II Zjeździe KPZB i VII Kongresie Kominternu (latem 1935 w Moskwie).
U progu wielkiej czystki 19 września 1935 aresztowany przez NKWD w Kijowie w związku z tzw. sprawą POW. W chwili aresztowania pełnił funkcję przedstawiciela Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy w sekcji polskiej Komitetu Wykonawczego Kominternu (IKKI). Na posiedzeniu Trybunału Wojskowego Kijowskiego Okręgu Wojskowego w dniach 19–23 czerwca 1936 skazany za rzekomą przynależność do Polskiej Organizacji Wojskowej na dziesięć lat łagru. Zmarł 16 lutego 1943 roku podczas odbywania kary w Usolskim Poprawczym Obozie Pracy w Solikamsku w obwodzie permskim RFSRR. Został zrehabilitowany pośmiertnie 14 marca 1956 roku.
Brat Wiktora Borowskiego (Arona Bermana), stryj Marka Borowskiego.
Przypisy
Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 1, Warszawa 1978.
Kategoria:Działacze Komunistycznego Związku Młodzieży Polski Kategoria:Członkowie Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy Kategoria:Członkowie Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi Kategoria:Sekretarze Komitetów Obwodowych KPP Kategoria:Więźniowie polityczni w II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1943 Kategoria:Zesłańcy do Permu Kategoria:Ofiary radzieckich łagrów