Edgars Rinkēvičs (ur. 21 września 1973 w Jurmale) – łotewski polityk i urzędnik państwowy, poseł na Sejm, w latach 2011–2023 minister spraw zagranicznych, od 2023 prezydent Łotwy.
Życiorys Edgars Rinkēvičs w latach 1991–1995 studiował na wydziale historii i filozofii Uniwersytetu Łotwy w Rydze, uzyskując licencjat. Od 1994 do 1995 studiował stosunki międzynarodowe na Uniwersytecie w Groningen w Holandii. W 1997 uzyskał magisterium z nauk politycznych na Uniwersytecie Łotwy, a w 2000 magisterium na National Defense University w Stanach Zjednoczonych.
W latach 1993–1994 pracował jako dziennikarz w łotewskim radiu publicznym Latvijas Radio, specjalizując się w tematach polityki międzynarodowej. Od 1995 do 1996 był zatrudniony w departamencie polityki w Ministerstwie Obrony, awansując na stanowisko dyrektora departamentu. Od 1996 do 1997 pełnił funkcję podsekretarza stanu ds. polityki obrony w Ministerstwie Obrony, a od 1997 do 2008 zajmował stanowisko sekretarza stanu w tym resorcie. W latach 1998–2004 należał do partii politycznej Łotewska Droga.
W latach 2005–2007 pracował jednocześnie w biurze ds. organizacji Szczytu NATO w Rydze. Od października 2008 do października 2011 zajmował stanowisko szefa Kancelarii Prezydenta Republiki Łotewskiej (w okresie prezydentury Valdisa Zatlersa). 25 października 2011 objął urząd ministra spraw zagranicznych w trzecim rządzie Valdisa Dombrovskisa. W styczniu 2012 przystąpił do Partii Reform Zatlersa. W wyborach w 2014 uzyskał mandat posła na Sejm XII kadencji z listy Jedności, z której startowali działacze Partii Reform. Na stanowisku ministra spraw zagranicznych pozostał w pierwszym rządzie Laimdoty Straujumy, jej drugim gabinecie oraz w rządzie Mārisa Kučinskisa.
W wyborach w 2018 i 2022 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję na kolejne kadencje Sejmu. Pozostawał ministrem spraw zagranicznych w utworzonym w styczniu 2019 pierwszym rządzie Artursa Krišjānisa Kariņša oraz w powołanym w grudniu 2022 jego drugim gabinecie.
W maju 2023 roku został zgłoszony przez Nową Jedność jako kandydat na urząd prezydenta. W trzeciej turze wyborów prezydenckich, które odbyły się 31 maja, uzyskał wsparcie 52 posłów, wygrywając z Uldisem Pīlēnsem. Poparli go wówczas także deputowani Związku Zielonych i Rolników oraz partii Postępowi. Funkcję ministra spraw zagranicznych pełnił do 7 lipca tegoż roku, kiedy to obowiązki ministra czasowo przejął premier Arturs Krišjānis Kariņš. Następnego dnia został zaprzysiężony na urząd prezydenta Łotwy.
Odznaczenia Łotewskie Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Trzech Gwiazd (ex officio, 2023) Wielki Oficer Orderu Trzech Gwiazd (2007) Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Westharda (2004) Komandor Krzyża Wielkiego Krzyża Uznania (ex officio, 2023) Odznaka honorowa resortu obrony „Par ieguldījumu Bruņoto spēku attīstībā” (2000) Medal pamiątkowy resortu obrony „Sekmējot Latvijas dalību NATO” (2004)
Zagraniczne i organizacji międzynarodowych Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (Polska, 2005)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 września 2005 r. o nadaniu orderów (). Wielki Oficer Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (Włochy, 2005) Order Krzyża Ziemi Maryjnej III klasy (Estonia, 2005) Rycerz Orderu Oranje-Nassau (Holandia, 2006) NATO Meritorious Service Medal (NATO, 2007) Order Krzyża Ziemi Maryjnej II klasy (Estonia, 2009) Krzyż Komandorski I klasy Orderu Lwa Finlandii (Finlandia, 2013) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi (Norwegia, 2015) Wielki Oficer Orderu Oranje-Nassau (Holandia, 2018) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (Włochy, 2019) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (Niemcy, 2019) Order Krzyża Ziemi Maryjnej I klasy (Estonia, 2019) Krzyż Zasługi MSZ (Estonia, 2021) Order „Za zasługi” I klasy (Ukraina, 2022) Wielki Oficer Orderu Korony Dębowej (Luksemburg, 2023) Honorary Companion of Honour with Collar Narodowego Orderu Zasługi (Malta, 2024) Order Orła Białego (Polska, 2025)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 lutego 2025 r. nr rej. 85/2025 o nadaniu orderów (). Łańcuch Krzyża Wielkiego Orderu Białej Róży Finlandii (Finlandia, 2025) Order Słonia (Dania, 2025) Order Krzyża Ziemi Maryjnej I klasy z Łańcuchem (Estonia, 2026) Medal Rady Bałtyckiej (2017)
Życie prywatne W listopadzie 2014 dokonał coming outu, ujawniając na Twitterze, że jest gejem. Jest singlem. Jeden z jego przodków wyemigrował z Warszawy na Łotwę po powstaniu styczniowym.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Łotwy w Rydze Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Groningen Kategoria:Ludzie urodzeni w Jurmale Kategoria:Łotewscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Uznania Kategoria:Odznaczeni medalem NATO Kategoria:Odznaczeni Orderem Białej Róży Finlandii Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Dębowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Ziemi Maryjnej Kategoria:Odznaczeni Orderem Lwa Finlandii Kategoria:Odznaczeni Orderem Narodowym Zasługi (Malta) Kategoria:Odznaczeni Orderem Oranje-Nassau Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Słonia Kategoria:Odznaczeni Orderem Trzech Gwiazd Kategoria:Odznaczeni Orderem Westharda Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi (Norwegia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina) Kategoria:Politycy Jedności Kategoria:Politycy Łotewskiej Drogi Kategoria:Politycy Partii Reform Zatlersa Kategoria:Posłowie do Saeimy Kategoria:Prezydenci Łotwy Kategoria:Urodzeni w 1973