Henryk II Podiebradowicz, czeski: Jindřich II Minstrbersko-Olešnický lub Jindřich II z Poděbrad, niem.: Heinrich II. von Münsterberg-Oels lub Heinrich II. von Podiebrad (ur. 29 marca 1507, zm. 2 sierpnia 1548 w Bierutowie) – książę ziębicki i oleśnicki w latach 1536–1542, książę bierutowski od 1542 roku, tytularny hrabia kłodzki z dynastii Podiebradów.
Życiorys thumb|left|140px|Herb Srebrnej Góry nadany w 1536 przez Podiebradów Henryk II urodził się w 1507 roku jako trzeci syn Karola I Podiebradowicza, księcia oleśnicko-ziębickiego i jego żony Anny, córki Jana II Szalonego, księcia żagańskiego. Podobnie jak starszy brat, Joachim był wychowywany przez Johanna Hessa, kanonika nyskiego, który potem stał się jednym z ważniejszych reformatorów religijnych na ŚląskuPoděbradové. Rod českomoravských pánů, kladských hrabat a slezských knížat, pod red. O. Felcmana, R. Fukala, Praha 2008, s. 177..
Po śmierci Karola I w 1536 roku, Karol II przejął wspólne rządy razem z braćmi Joachimem, Janem i Jerzym II w księstwach ziębickim i oleśnickim. Jedną z ich pierwszych decyzji było nadanie 25 czerwca tego samego roku praw miejskich Srebrnej Górze, co związane było z rozwojem górnictwa w tej sudeckiej osadzieT. Przerwa, Dzieje Srebrnej Góry, Nowa Ruda-Wrocław 1998, s. 6..
W tym samym czasie Karol II, podobnie jak Joachim przeszedł na wiarę luterańską, której był gorącym zwolennikiem jeszcze za życia ojca. W związku z tym w 1537 roku wypędził z Ziębic księży katolickich, powołując w ich miejsce luterańskiego pastoraR. Fukala, Münstrberkové, [w:] „Biografický slovník Slezska a severní Moravy”, pod red. Lumíra Dokoupila, t. 11, Ostrava 1998, s. 101..
W 1542 roku bracia Podiebradowicze z powodu rosnącego zadłużenia, zastawili księstwo ziębickie Fryderykowi II, władcy brzesko-legnickiemu za 70 tysięcy florenów. Jednocześnie dokonali podziału ojcowizny. Karol II otrzymał Bierutów z okolicą, który stały się samodzielnym księstwemA. i A. Galasowie, Dzieje Śląska w datach, Wrocław 2001, s. 342.. W ciągu swoich sześciu lat rządów udało mu się wznieść południowe skrzydło zamku w BierutowiePoděbradové. Rod českomoravských pánů, kladských hrabat a slezských knížat, op. cit., s. 178.. Zmarł w 1548 roku i został pochowany w miejscowym kościele parafialnym.
Potomstwo thumb|240px|Zamek w Bierutowie (stan z XIX wieku) Pierwszą żoną Henryka II była Małgorzata z Pernsteinu, córka Jana III z Pernsteinu, możnowładcy czeskiego i hrabiego kłodzkiego, z którą wziął ślub w 1529 roku. Zmarła ona kilka miesięcy później. W 1537 roku książę zawarł drugi związek małżeński z Małgorzatą z Meklemburgii-Schwerinu (1515–1559), córką księcia Meklemburgii Henryka V Zgodnego. Z małżeństwa tego para doczekała się siedmioro dzieciInformacje w genealogii Podiebradowiczów [on-line] [dostęp 2011-11-07].: Henryk III (1542–1587), książę ziębicki i bierutowski Karol (1543) Jerzy (1544–1556) Karol II (1545–1617), książę oleśnicki, ojciec m.in. Henryka Wacława, dziadek Elżbiety Marii, ostatniej z rodu Anna (1539–1568) Salomena (1540–1567), żona Jerzego von Thurn und Valsassina Katarzyna (1548–1579), żona Jiříego Berki z Dubé.
Przypisy
Bibliografia S. Głogowski, Genealogia Podiebradów, Muzeum w Gliwicach, Gliwice 1997. H. Weczerka, Manual of historic sites. Silesia, Stuttgart 1977, s. 19, 322, 506, 602–603..
Linki zewnętrzne Genealogia Podiebradowiczów
Kategoria:Podiebradowie Kategoria:Władcy Śląska Kategoria:Urodzeni w 1507 Kategoria:Zmarli w 1548