Języcznik malutki (Macroglossus minimus) – gatunek ssaka z podrodziny Rousettinae w obrębie rodziny rudawkowatych (Pteropodidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1810 roku francuski przyrodnik Étienne Geoffroy Saint-Hilaire nadając mu nazwę Pteropus minimus. Holotyp pochodził z Jawy, w Indonezji.
Macroglossus minimus i M. sobrinus są obecnie (2021) uznawane za odrębne gatunki na podstawie danych morfologicznych, ale nie można ich rozróżnić genetycznie w Indochinach i dlatego mogą być jednym gatunkiem. Potrzebne są dodatkowe oceny genetyczne i morfometryczne z kompletnym pobraniem próbek geograficznych. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają cztery podgatunków. Podstawowe dane taksonomiczne podgatunków (oprócz nominatywnego) przedstawia poniższa tabelka:
Podgatunek Oryginalna nazwa Autor/-rzy i rok opisu Miejsce typoweM. m. booensisMacroglossus minimus booensis Kompanje & Moeliker, 2001wyspa Boo Besar (), Wyspy Boo, wyspy Papui Zachodniej (Wyspy Raja Ampat), Papua, Indonezja.M. m. lagochilusMacroglossus lagochilusMatschie, 1899wyspa Buru, Moluki, Indonezja.M. m. nanusMacroglossus nanusMatschie, 1899Lamellana, Wyspy Banda, Nowa Brytania, Archipelag Bismarcka, Moluki Północne, Indonezja.
Etymologia Macroglossus: makros „długi”; γλωσσα glōssa „język”. minimus: „najmniejszy, najmniej”, forma wyższa od parvus „mały”. booensis: Boo Besar, Indonezja. lagochilus: lagōkheilos „o zajęczej wardze”, od λαγoς lagos „zając”; χειλος kheilos, χειλεος kheileos „warga, usta”. nanus: łac. nanus „karzeł”, od gr. νανος nanos „karzeł”.
Zasięg występowania Języcznik malutki występuje w południowo-wschodniej Azji i północnej Australii zamieszkując w zależności od podgatunku: M. minimus minimus – Jawa, Madura, Bali, Wyspy Kangean i Lombok. M. minimus booensis – Wyspy Boo w Wyspach Raja Ampat u wybrzeży północno-zachodniej Nowej Gwinei. M. minimus lagochilus – środkowa i południowa Tajlandia, południowy Wietnam (w tym wyspa Côn Sơn), zachodnia i południowa Kambodża, Półwysep Malajski, Sumatra, Nias, Borneo, Wyspy Natuna, Filipiny, Celebes, Wyspy Talaud, Timor i Moluki (Halmahera, Buru, Seram, Ambon i kilka innych mniejszych wysp). M. minimus nanus – Nowa Gwinea, Yapen, Wyspy Schoutena, Wyspy Raja Ampat, Wyspa Fergussona, Wyspa Bougainville’a, Wyspy Aru, Archipelag Bismarcka, Wyspy Kai, Wyspy Admiralicji, Wyspy Salomona i północna Australia (północno-wschodnia Australia Zachodnia, północne Terytorium Północne, Wyspa Melville’a i północne Queensland).
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 49–77 mm, długość ogona około 0–4 mm, długość ucha 11–18,5 mm, długość tylnej stopy 10,3–23,3 mm, długość przedramienia 37,4–45 mm; masa ciała 8–25 g; samce są średnio większe od samic. Wzór zębowy: I C P M (x2) = 34.
Genetyka Garnitur chromosomowy wynosi 2n = 34 i FN = 60 (Indochiny) lub 62 (Jawa).
Ekologia Zamieszkuje lasy i na plantacje. Języcznik malutki jest jednym z najmniejszych nietoperzy, jest samotnikiem, więc wrogom jest go trudno wytropić. W ciągu dnia śpi we wnętrzu liści bananowców i szorstkowców i budzi się dopiero po zmroku, aby zbierać nektar i pyłek, wydając z siebie hałaśliwe krzyki. Zjada również owoce, i dlatego w niektórych częściach jego występowania uważany jest za szkodnika.
Języczniki malutkie rozmnażają się we wrześniu i w październiku. Samica rodzi 1 młode po ciąży, która trwa 12-15 tygodni.
Uwagi
Przypisy Nazwy zwyczajowe za:
Bibliografia
Kategoria:Rudawkowate Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1810 roku