Terabajt (skrót TB), tebibajt (skrót TiB) – jednostki używane w informatyce m.in. do określania rozmiaru największych pamięci masowych, zasobów plików i baz danych. Przedrostek tera pochodzi od greckiego słowa téras oznaczającego potwora; przedrostek tebi został utworzony sztucznie (zob. przedrostek dwójkowy).
Formalnie, terabajt oznacza bilion (1012) bajtów, natomiast tebibajt to 240 ≈ 1,1 bajtów, zatem tebibajt jest jednostką nieznacznie większą od terabajta. Ze względów historycznych tebibajt jest jednostką używaną znacznie rzadziej, natomiast terabajt bywa rozumiany zarówno jako wielkość odpowiadająca formalnej definicji terabajta, jak i tebibajta.
Zgodnie ze standardem IEC 60027-2 w systemie przedrostków dwójkowych (binarnych) obowiązują zależności: 1 TiB = 1024 GiB = 1024 · 1024 MiB = 1024 · 1024 · 1024 kiB = 1024 · 1024 · 1024 · 1024 B
Powyższe przeliczenia znajdują zastosowania w określaniu rozmiaru plików i pojemności nośników danych. Natomiast w systemie przedrostków dziesiętnych SI jest następująco:
1 TB = 1000 GB = 1000 · 1000 MB = 1000 · 1000 · 1000 kB = 1000 · 1000 · 1000 · 1000 B
jednak w praktyce nowy standard (zaproponowany w roku 1998) jest rzadko przestrzegany i zarówno w opracowaniach pisemnych, jak i w mowie potocznej, przedrostki dziesiętne są nadal używane w zastępstwie binarnych. Brak jednoznaczności oznaczeń jest od dawna (tzn. od czasów poprzedzających ustanowienie standardu IEC 60027-2) wykorzystywany przez producentów pamięci masowych. Twarde dyski o pojemności 1 terabajta istotnie posiadają pojemność około 10004 bajtów, podczas gdy większość nabywców, nieznających ustandaryzowanej definicji terabajta i gigabajta, spodziewa się pojemności 1024 GiB, zamiast faktycznej 931 GiB = 0,91 TiB, co w rezultacie jest pojemnością aż o 9% mniejszą od spodziewanej. Zobacz też terabit – 1 TB = 8 Tb jednostka informacji tera
Kategoria:Wielokrotności bajtu