Josef Regner (ur. 25 lutego 1794 w Havlovicach, zm. 11 maja 1852 w Náchodzie) – czeski ksiądz katolicki i pisarz.
Życiorys Urodził się 25 lutego 1794 w HavlovicachTygodnik Obnova, 2 lipca 1909. w powiecie Trutnov. Jego ojciec był młynarzem i wielkim czeskim patriotą, ale zawsze w ramach wiary katolickiej oraz lojalności wobec cesarza.
W latach 1806–1810 studiował w gimnazjum benedyktyńskim w Broumovie. Kolejne dwa lata poświęcone są studiowaniu filozofii na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Karola, cztery następne studiowaniu teologii w Hradcu Králové.
Jego pierwszym miejscem pracy była w 1817 r. parafia w NáchodzieJosef Klika, Stručný slovník paedagogický. Abecední soubor nejdůležitějších nauk z paedagogiky, hodegetiky a didaktiky, z methodiky obecné a methodik zvláštních, z dějin vychovatelství a školství, ze zákonodárství školního a statistiky školní v zemích našich a cizích i z pomocných věd vychovatelských: diaetetiky, psychologie, ethiky, sociologie a logiky se zřetelem k učitelstvu škol obecných a měšťanských. Díl pátý. Pokračovací školy dívčí-Selekce, Praga 1900.. Już jako kapelan przejawiał ogromne zainteresowanie ogrodnictwem. Miejscowych chłopców uczył szczepieniu i oczkowaniu drzew owocowych. W kwietniu 1820 r. założył szkółkę drzew owocowych oraz wkrótce ogród kwiatowyGazeta Národní listy, 25 sierpnia 1940., za pomocy jego przyjaciela Josefa Myslimíra Ludvíka.
W latach 1825–1826 zastępował w Czerwonym Kostelcu chorego ks Josefa UngeraKněží z kostelecké farnosti.. Później został mianowany kapelanem miejscowego zamku i z tego powodu spędzał część roku w Malych Svatoňovicach. Tutaj przyczynił się w latach 1830–1831 do budowy nowej murowanej kaplicyGazeta Národní listy, 5 października 1926..
Rok później został proboszczem w HronovieGazeta Lidové noviny, 9 czerwca 1937., gdzie zastosował swoją wielką wiedzę oraz zdolności jako ksiądz, nauczyciel i praktyczny gospodarz. Obok tego opiekował się chorymi w czasie epidemii cholery. Podczas jego administracji parafii wybudowano nowy budynek probostwa oraz odbudowano miejscowy Kościół Wszystkich Świętych.
Następnie otrzymał od władz część kościelnych gruntów rolnych i jako gospodarz został wzorem dla sąsiadów. W 1836 r. zasadził przy cmentarnym murze 20 lip z warunkiem, żeby tam rosły oraz potężniały swobodnie przez co najmniej 100 lat. Dzięki jego staraniom zostało zasadzono wiele drzew i krzewów w okolicy miast Hronov, Náchod itd. mały|lewo|250px|Pomnik J. Regnera w Havlovicach Kierował się hasłem „Chleb dla ubogich i rozsądna edukacja ludowa”. Dlatego w 1835 r. wynajął i uruchomił kopalnię w miejscowości Žďárky. W taki sposób zapewnił chleb oraz wynagrodzenia dla bezrobotnych i ubogich.
W szkole był dobrym nauczycielem. Nie uczył tylko religii, ale pamiętał również o przyszłości swoich uczniów. W wolnym czasie uczył ich gospodarki rolnej, włącznie z informacjami o pszczołach i o pszczelarstwie.
Niestety w 1845 r. został mianowany dziekanem w Náchodzie. Drugie działanie w tym mieście przyniosło największe owoce jego konstruktywnej pracy. Wraz z Ottą Erichiem, gospodarczym radą grodowym, był fundatorem szkół przędzalniczych, dla których zapewnił poparcie rządu, gmin oraz pojedynczych ludzi majętnych. Jednocześnie starał się o zbyt ich tkanin lnianych.
Jako dziekan i potem wikariusz oraz inspektor szkolny rozwijał działalność spółkową, szkolną i oświatową. Wszechstronnie udoskonalił miejscową edukację, w całym regionie zakładał biblioteki oraz został założycielem oraz współzałożycielem wielu tamtejszych stowarzyszeń.
Zmarł 11 maja 1852 w Náchodzie i jest pochowany na miejscowym cmentarzu. Jest także postacią literacką. Pisarz Alois Jirásek go przedstawił w swojej kronice „U nás” pod nazwiskiem páter (ojciec) HavlovickýGazeta Národní listy, 9 stycznia 1933..
Przypisy
Kategoria:Czescy duchowni katoliccy Kategoria:Czescy działacze spółdzielczy Kategoria:Czescy ekonomiści Kategoria:Czescy nauczyciele Kategoria:Czescy pisarze Kategoria:Ludzie związani z Náchodem Kategoria:Urodzeni w 1794 Kategoria:Zmarli w 1852