Ulvi Cemal Erkin (ur. 14 marca 1906 w Stambule, zm. 15 września 1972 w Ankarze) – turecki kompozytor i pedagog.
Życiorys W 1925 wygrał konkurs umożliwiający mu naukę w Konserwatorium Paryskim oraz w Narodowej Szkole Muzycznej w Paryżu; studiował kompozycję i grę fortepianową u Jeana Gallona, Noëla Gallona i Nadii Boulanger. Po powrocie do Turcji w 1930 został wykładowcą w szkole dla nauczycieli muzyki w Ankarze. W 1949 został mianowany dyrektorem Konserwatorium Państwowego w Ankarze; od 1951 kierował tam Katedrą Fortepianu.
Wraz z Cemalem Reşitem Reyem, Ahmetem Adnanem Saygunem, Hasanem Feritem Alnarem i Necilem Kazimem Aksesem współtworzył tzw. Grupę Pięciu (Türk Beşleri).
Twórczość W swojej twórczości umiejętnie wykorzystywał tradycyjną muzykę turecką, a zwłaszcza jej rytm. Jego kompozycje początkowo odzwierciedlały wpływ impresjonizmu, ale z czasem Erkin odnalazł własny idiom, łącząc barwną ekspresję z bogatą i różnorodną instrumentacją.
Pisał utwory orkiestrowe (m.in. 3 symfonie, w tym koncertującą na fortepian; 2 koncerty: fortepianowy i skrzypcowy), muzykę kameralną, muzykę sceniczną, utwory fortepianowe i skrzypcowe oraz pieśni. Największy rozgłos przyniosła mu rapsodia Köçekçe (1943).
Odznaczenia 1950 – Order Palm Akademickich 1959 – Kawaler Legii Honorowej 1963 – Kawaler Orderu Zasługi Republiki Włoskiej 1970 – Oficer Legii Honorowej
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci École Normale de Musique Kategoria:Kompozytorzy XX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Stambule Kategoria:Tureccy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1972 Kategoria:Odznaczeni Orderem Palm Akademickich Kategoria:Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej