thumb|250px|Detal na zwieńczeniu domu własnego Maxa Biele na ul. Słowackiego 40 w Poznaniu thumb|240px|Kamienica przy ul. Dąbrowskiego 46 w Poznaniu (detal) Max Biele – architekt działający na terenie Poznania na początku XX wieku.
Styl Architekt skupiał się na rozwiązaniu fasady kamienicy. Charakterystyczne dla Bielego jest łączenie secesji wiedeńskiej z podziałami elewacji pasami z kamienia, który staje się silnym elementem dekoracyjnym fasady. Według Jana Skuratowicza na tle innych warsztatów projektowych Biele wyróżniał się właśnie tym specyficznym łączeniem quasi kamiennej rustyki z plastycznym ornamentem.
Realizacje na terenie Poznania kamienice przy ul. Dąbrowskiego 44 i 46 (dawniej Wielka Berlińska), kamienica przy ul. Matejki 52 (dawniej Nowoogrodowa) – 10px|Obiekt zabytkowy rej. zabytków nr A–373, kamienice przy ul. Matejki 56 – 10px|Obiekt zabytkowy rej. zabytków nr A–377, dom przy ul. Półwiejskiej 34 – 1906, dom przy ul. Słowackiego 17 i 40 (dawniej Karola), domy przy ul. Wierzbięcice 14 i 18 (dawniej Bittera) – 1905autorstwo prawdopodobne, dom przy ul. Chełmońskiego 9 (dawniej Helmholtza) – 1908, dom przy ul. Poznańskiej 50 – 1906 – 10px|Obiekt zabytkowy rej. zabytków nr A–733/Wlkp/A, kamienice urzędnicze przy ul. Śniadeckichautorstwo domniemane, być może projektantem był Joseph Leimbach.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Architekci związani z Poznaniem Kategoria:Niemieccy architekci