Rogelio Alfredo Chávez Martínez (ur. 28 października 1984 w Tula de Allende) – meksykański piłkarz występujący głównie na pozycji prawego obrońcy, reprezentant kraju.
Jest wychowankiem klubu Cruz Azul, w którym spędził większość swojej kariery. Zdobył z nim cztery wicemistrzostwa Meksyku (C2008, A2008, A2009, C2013) oraz puchar Meksyku (C2013). Na arenie międzynarodowej wygrał Ligę Mistrzów CONCACAF (2013/2014), a dwukrotnie dotarł do finału tych rozgrywek (2008/2009, 2009/2010). Wziął również udział w klubowych mistrzostwach świata (2014). W barwach Cruz Azul przez 11 lat wystąpił w 304 spotkaniach.
W lidze meksykańskiej przez krótki czas występował także w klubach CF Pachuca i Atlas FC. Następnie grał w FBC Melgar, z którym wywalczył wicemistrzostwo Peru (2016). Pod koniec kariery został piłkarzem Arki Gdynia, na mocy umowy partnerskiej tego klubu z jednym z meksykańskich miast. Dla gdyńskiego zespołu nie zagrał jednak w żadnym oficjalnym meczu.
Został wybrany w oficjalnym plebiscycie FMF najlepszym bocznym obrońcą ligi meksykańskiej (A2009). W 2014 w jednym z meczów ligowych zdobył spektakularną bramkę uderzeniem z woleja z około 50 metrów. Trafienie to zyskało popularność w mediach sportowych w wielu krajach na świecie. Był znany ze swoich dośrodkowań i precyzyjnego wykonywania stałych fragmentów gry.
Rozegrał jedno towarzyskie spotkanie w reprezentacji Meksyku, w kwietniu 2014 przeciwko USA (2:2).
Początki Chávez pochodzi z miejscowości Tula de Allende, w stanie Hidalgo. Podobnie jak jego ojciec, od dziecka kibicował klubowi Cruz Azul. Był chłopcem do podawania piłek podczas meczów tego zespołu. W jednym z wywiadów wspominał, że w młodości oprócz gry w piłkę myślał o zostaniu architektem.
Jako nastolatek Chávez dwukrotnie przeszedł pomyślnie testy w akademii klubu Atlas FC, w jej filii w stanie Hidalgo. Zaproponowano mu przenosiny do klubowego internatu w Guadalajarze, na co w obydwóch przypadkach nie pozwoliła mu matka, która chciała, by najpierw ukończył edukację. Niedługo potem rozpoczął treningi w lokalnych, drugoligowych rezerwach Cruz Azul o nazwie Cruz Azul Hidalgo. Już po sześciu miesiącach przeniósł się do głównej akademii juniorskiej Cruz Azul z siedzibą w stołecznym mieście Meksyk, w której barwach grał w meksykańskiej lidze juniorów. W kwietniu 2001 Chávez dotarł z Cruz Azul do finału ogólnokrajowych juniorskich rozgrywek Torneo Internacional de Fuerzas Básicas, w którym jego ekipa przegrała z Guadalajarą (2:2, 3:6 po rzutach karnych)Guadalajara es el campeón... ; El Informador, str. 8-C; 22 kwietnia 2001..
W wieku 16 lat Cháveza oddelegowano z powrotem do Cruz Azul Hidalgo, z którym przez kilka sezonów występował w drugiej lidze meksykańskiej, mieszkając wówczas w swoim domu rodzinnym. W 2003 roku Cruz Azul Hidalgo z Chávezem w składzie przeniósł się do miasta Oaxaca i zmienił nazwę na Cruz Azul Oaxaca.
Początkowo Chávez występował w akademii Cruz Azul na pozycji ofensywnego pomocnika, skąd następnie został cofnięty do roli środkowego pomocnika. Podczas jednego z obozów, na który pojechał ze starszym rocznikiem akademii (w którym grali wówczas między innymi Aarón Galindo, Joel Huiqui czy Mario Ortiz), z powodu dużej konkurencji w składzie trener zakomunikował mu, że ma do wyboru grać na boku obrony albo siedzieć na ławce rezerwowych. Zdecydował się na zmianę pozycji i szybko zaczął na niej przejawiać spory potencjał. Pod kątem gry na bocznej obronie zaczął intensywnie trenować dośrodkowania wraz ze swoim kolegą z drużyny Luisem Orozco.
Kariera klubowa Cruz Azul (2004–2011) Równolegle do występów w drugoligowych rezerwach Cruz Azul Hidalgo i Cruz Azul Oaxaca, Chávez okazjonalnie brał udział w treningach pierwszego zespołu Cruz Azul. W meksykańskiej Primera División zadebiutował za kadencji tymczasowego trenera José Luisa Saldívara, który wcześniej prowadził go w Cruz Azul Oaxaca. Miało to miejsce 20 października 2004 na Estadio Luis „Pirata” Fuente w przegranym 2:3 spotkaniu 11. kolejki z Veracruz. Chávez rozpoczął spotkanie w wyjściowym składzie i został zmieniony w przerwie przez Cesáreo Victorino. Bezpośrednio po tym został odesłany z powrotem do Cruz Azul Oaxaca.
Do pierwszej drużyny został włączony na stałe latem 2005 przez trenera Rubéna Omara Romano, wraz z zawodnikami takimi jak Alejandro Castro czy Héctor GutiérrezCruz Azul continúa pretemporada con incorporación de refuerzos ; El Informador, str. 3-C; 19 lipca 2005.. Zaczął pojawiać się regularnie w podstawowym składzie dzięki wprowadzonej przez ligę tzw. zasadzie 20/11, która obligowała kluby z Primera División do wystawiania zawodników mających mniej niż 20 lat i 11 miesięcy. Jego szanse na grę wzrosły wobec regularnych wyjazdów Joela Huiqui i Ricardo Osorio na zgrupowania reprezentacji, a następnie po odejściu Osorio do niemieckiego VfB Stuttgart. Przez kolejne lata był wystawiany przez trenerów Isaaca Mizrahiego, Sergio Markariána i Benjamína Galindo na różnych pozycjach – środkowego pomocnika, prawego obrońcy i lewego obrońcy. Jego rywalami o miejsce w składzie byli między innymi Tomás Campos, Jaime Lozano i Carlos Bonet.
W lipcu 2007 Chávez wygrał z Cruz Azul przedsezonowy turniej towarzyski Copa Panamericana, organizowany w amerykańskim Phoenix. W finale z argentyńskim Boca Juniors (3:1) rozegrał pełne 90 minut.
W wiosennym sezonie Clausura 2008 Chávez wywalczył z Cruz Azul wicemistrzostwo Meksyku. Rozegrał wówczas 17 z 23 możliwych meczów (1255 na 2070 możliwych minut – ok. 61%), a obydwa mecze finałowe z Santosem Laguna (1:2, 1:1) przesiedział na ławce rezerwowych. Pół roku później, w jesiennym sezonie Apertura 2008, ponownie zdobył tytuł wicemistrza Meksyku. Tym razem wystąpił w 13 z 23 spotkań (988 na 2100 minut – ok. 47%), a Cruz Azul uległ w dwumeczu Toluce (0:2, 2:0, 6:7 po rzutach karnych). Chávez zagrał w finałowym rewanżu, kiedy to przebywał na boisku do 56. minuty. W sezonie 2008/2009 Cruz Azul dotarł natomiast do finału Ligi Mistrzów CONCACAF, a Chávez rozegrał w tamtej edycji 9 z 14 spotkań (488 na 1290 minut – ok. 38%). Nie wystąpił w żadnym z dwóch meczów finałowych z meksykańskim Atlante (0:2, 0:0).
Pozycja Cháveza w drużynie znacząco wzrosła latem 2009, po przyjściu do klubu trenera Enrique Mezy. Zdecydowanie postawił on na zawodnika, konsekwentnie wystawiając go na naturalnej dla niego pozycji, czyli na prawej obronie. Meksykańska prasa podkreślała jego piłkarski rozwój pod okiem Mezy, chwaląc go za ofensywną grę. Sam Chávez określał wówczas tamten okres jako najlepszy w swojej dotychczasowej karierze piłkarskiej. Owocnie układała się jego boiskowa współpraca z napastnikiem Emanuelem Villą, który zdobył wiele goli po jego dośrodkowaniach.
Chávez zdobył premierowego gola w pierwszej lidze 22 sierpnia 2009 na Estadio Azul w przegranym 2:3 meczu derbowym w 5. kolejce z Américą, kiedy to pokonał Guillermo Ochoę strzałem z rzutu wolnego. W jesiennym sezonie Apertura 2009 miał niepodważalne miejsce w składzie, wystąpił w 22 z 23 możliwych meczów (1881 z 2070 możliwych minut – ok. 91%), strzelił trzy gole i zanotował osiem asyst, a Cruz Azul wywalczył kolejne wicemistrzostwo Meksyku, ulegając w finale Monterrey (3:4, 1:2). W pierwszym meczu finałowym Chávez rozegrał 77 minut i zanotował dwie asysty przy golach Cristiana Riverosa (pierwszą z rzutu rożnego, a drugą z rzutu wolnego), zaś w drugim meczu rozegrał pełne 90 minut i asystował z rzutu rożnego przy bramce Alejandro Castro. Na oficjalnej gali organizowanej przez Meksykański Związek Piłki Nożnej otrzymał nagrodę dla najlepszego bocznego obrońcy sezonu, pokonując Efraína Juáreza (Pumas UNAM) i Manuela de la Torre (Toluca).
W edycji 2009/2010 Chávez po raz drugi z rzędu doszedł z Cruz Azul do finału Ligi Mistrzów CONCACAF. Wystąpił wówczas w 9 z 14 możliwych spotkań (541 z 1260 możliwych minut – ok. 43%) i strzelił gola w półfinałowym rewanżu z meksykańskim Pumas UNAM (5:0). Jego drużyna uległa w dwumeczu finałowym meksykańskiej Pachuce (2:1, 0:1) ze względu na zasadę bramek wyjazdowych. W pierwszym meczu finałowym Chávez wyszedł w wyjściowym składzie i grał do 88. minuty, a w rewanżu pojawił się na boisku w 77. minucie.
W październiku 2010 w meczu ligowym z Santosem Laguna (3:0) Chávez pod nieobecność Gerardo Torrado wyprowadził Cruz Azul na boisko z opaską kapitańską. W sezonie 2010/2011 wystąpił w trzeciej z rzędu edycji Ligi Mistrzów CONCACAF (pięć występów), a jego zespół dotarł do półfinału, gdzie odpadł z meksykańskim Monterrey (1:2, 1:1).
thumb|Chávez w barwach Cruz Azul (kwiecień 2011)
W kwietniu 2011, po ligowym meczu Cruz Azul z Santosem Laguna (0:3), Chávez został oskarżony o rasistowskie zachowanie przez Darwina Quintero, piłkarza rywali. Czarnoskóry Quintero otrzymał w tym meczu czerwoną kartkę po uderzeniu głową zaczepiającego go Christiana Giméneza. Na pomeczowej konferencji tłumaczył swoje zachowanie frustracją po tym, jak w jednej z poprzednich akcji Chávez miał nazwać go „gównianą małpą” (hiszp. „simio de mierda”). Chávez przyznał, że w ferworze spotkania prowokował rywala niecenzuralnymi słowy, jak często ma to miejsce podczas meczów piłkarskich, jednak zaprzeczył, jakoby miały one zabarwienie rasistowskie. Dodał również, że ma wielu kolegów o czarnym kolorze skóry, zaś narracja Quintero jest wyolbrzymiona. Sprawa była szeroko komentowana w krajowych mediach oraz przez osoby z meksykańskiego środowiska piłkarskiego. Klub Santos Laguna złożył skargę na zachowanie Cháveza do Komisji Dyscyplinarnej przy Meksykańskim Związku Piłki Nożnej, określaną jako precedensową w tego typu sprawach. Postępowanie w sprawie wszczęła również z urzędu Państwowa Komisja ds. Przeciwdziałania Dyskryminacji (Consejo Nacional para Prevenir la Discriminación, CONAPRED). Chávez został wezwany na przesłuchanie w roli świadka. Z powodu braku dowodów postępowanie umorzono. W późniejszych latach Chávez otwarcie popierał podejmowane przez ligę działania na rzecz przeciwdziałania rasizmowi.
Wiosną 2011 Chávez stracił pewne miejsce w wyjściowym składzie Cruz Azul. Trener Enrique Meza zaczął poza Chávezem wystawiać na prawej obronie Alejandro Castro oraz nominalnego stopera Julio Césara Domíngueza.
Pachuca (2011) W czerwcu 2011 Chávez, wobec ograniczonego czasu gry w Cruz Azul, zdecydował się odejść na wypożyczenie do CF Pachuca, pomimo że proponowano mu pozostanie w klubie. W Pachuce zadebiutował 23 lipca 2011 na Estadio Hidalgo w przegranym 1:4 meczu 1. ligowej kolejki z Santosem Laguna (rozegrał pełne spotkanie). Jedynego gola strzelił natomiast 29 października, również na stadionie Hidalgo, w wygranym 4:0 spotkaniu 16. kolejki z Monterrey, z rzutu wolnego.
Chávez przez pół roku spędzone w Pachuce pełnił rolę podstawowego piłkarza. Zajął z drużyną szóste miejsce w tabeli, a z decydującej o mistrzostwie fazy play-off odpadł w ćwierćfinale.
Atlas (2012) W styczniu 2012 Chávez na zasadzie sześciomiesięcznego wypożyczenia przeniósł się do klubu Atlas FC. W odwrotną stronę (do Pachuki) w ramach transakcji wiązanej powędrował Néstor Vidrio. Zespół z Guadalajary walczył wówczas o utrzymanie w lidze. Chávez opuścił część okresu przygotowawczego w nowym klubie z powodu kontuzji lewego kolana. W Atlasie zadebiutował 21 stycznia 2012 na Estadio Corregidora w przegranym 1:2 meczu 3. ligowej kolejki z Querétaro (wszedł na boisko w 31. minucie).
Atlas z Chávezem w składzie uniknął relegacji i utrzymał się w Primera División na dwie kolejki przed końcem sezonu. Ostatecznie zajął jedenaste miejsce w tabeli.
Cruz Azul (2012–2016)