Alexander Craig Aitken (ur. 1 kwietnia 1895 w Dunedin, zm. 3 listopada 1967 w Edynburgu) – nowozelandzki matematyk, uważany za jednego z największych w historii tego kraju.
Życiorys Alexander Aitken odbył studia doktoranckie na Uniwersytecie Edynburskim. W 1925 roku został wybrany członkiem Edynburskiego Towarzystwa Naukowego. W tym samym roku, podjął pracę nauczyciela akademickiego na swojej macierzystej uczelni. W 1936 roku został wybrany członkiem londyńskiego Towarzystwa Naukowego za swój wkład w rozwój algebry, statystyki i analizy numerycznej.
Aitken posiadał wybitną pamięć i wybitne zdolności w zakresie szybkich kalkulacji mentalnych. Przykładowo, znał na pamięć 1000 cyfr po przecinku liczby Pi i 96 powtarzających się cyfr rozwinięcia dziesiętnego ułamka 1/97, natomiast w szkole średniej nauczył się na pamięć Eneidy (czego około 200 lat wcześniej dokonał również Leonhard Euler). Wszelako, jego zdolności pamięciowe nie pozwalały mu zapomnieć o okropnościach I wojny światowej, co później stało się przyczyną prześladującej go depresji.
Poprzez współpracę z Herbertem W. Turnbullem nad książką o macierzach kanonicznych (opublikowaną w 1932 roku) uzyskał liczbę Erdősa 6. Nowozelandzkie Towarzystwo Matematyczne przyznaje corocznie nagrodę jego imienia.
Wybrane publikacje A. C. Aitken (1935). "On Least Squares and Linear Combinations of Observations", Proceedings of the Royal Society of Edinburgh, 55, 42–48. A. C. Aitken and H. Silverstone (1942). "On the Estimation of Statistical Parameters", Proceedings of the Royal Society of Edinburgh, 1942, 61, 186–194. A. C. Aitken (1963). Gallipoli to the Somme: Recollections of a New Zealand infantryman. Oxford.
Zobacz też mnemonista
Przypisy
Kategoria:Nowozelandzcy matematycy XX wieku Kategoria:Statystycy Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1967 Kategoria:Ludzie urodzeni w Dunedin