Powieść szkatułkowa – typ powieści, której fabuła składa się z kilku odrębnych opowiadań, połączenie których daje pełny obraz fabuły, a każde z opowiadań pojawia się w tekście w sposób nieprzypadkowy (np. fabuła powieści dotyczy historii A, ale jeden z jej bohaterów opowiada historię B, w której występuje drugi bohater, opowiadający historię C). Powieść szkatułkowa łączy się z opowiadaniem ramowym.
Cechy powieści szkatułkowej Narracja wielowarstwowa Postaci jako narratorzy. Uniwersalna tematyka Eksperymentowanie z formą literacką Źródło: Wydawnictwo Borgis
Przykłady Literatura klasyczna Księga tysiąca i jednej nocy Dekameron Jan Potocki Rękopis znaleziony w Saragossie
Literatura współczesna Michaił Bułhakow Mistrz i Małgorzata (wątek biblijny) László Krasznahorkai Wojna i wojna Gustaw Herling-Grudziński Pierścień (w utworze tym przeplata się wątek II wojny światowej, zasłyszanej opowieści o pierścieniu i historia Giovanniego Boccaccia Andrecuccio z Perugii) Umberto Eco Imię róży Italo Calvino Jeśli zimową nocą podróżny David Mitchell Atlas chmur Dan Simmons Hyperion Janusz A. Zajdel Cylinder van Troffa Michael Ende Nie kończąca się historia Marek S. Huberath Gniazdo światów (bohater czyta książkę, która opisuje świat "niższego rzędu" (n-1), bohaterowie tejże książki czytają opisy świata jeszcze niższego rzędu (n-2), tamci z kolei świata n-3 itd. Czytelnik książki jest z kolei przedstawicielem świata n+1, przy czym cała konstrukcja pozostawia także miejsce dla świata n+2...)
szkatułkowa