Chomikomyszka kalifornijska (Chaetodipus californicus) – gatunek ssaka podrodziny szczuroskoczników (Perognathinae) w obrębie rodziny karłomyszowatych (Heteromyidae). C. californicus jest roślinożercą. Zamieszkuje tereny w amerykańskim paśmie górskim Sierra Nevada, na wybrzeżu południowej Kalifornii i północną część stanu Kalifornia Dolna w Meksyku. Lokalizacja typowa: USA, stan Kalifornia, hrabstwo Alameda, Berkeley. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) wymienia C. californicus w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych jako gatunek najmniejszej troski (LC – least concern).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1889 roku amerykański zoolog Clinton Hart Merriam nadając mu nazwę Perognathus californicus. Holotyp pochodził z Berkeley, hrabstwie Alameda, w Kalifornii, w Stanach Zjednoczonych.
Jest gatunkiem parapatrycznym z chomikomyszką zaroślową. W oparciu o szczegółowe sekwencjonowanie genów nDNA i mtDNA, C. califomicus tworzy grupę siostrzaną z C. fallax. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają siedem podgatunków.
Etymologia Chaetodipus: khaitē „długie włosy”; rodzaj Dipus . californicus: Kalifornia. bensoni: Seth B. Benson (1905–2005), amerykański teriolog. bernardinus: San Bernardino, Kalifornia, Stany Zjednoczone. dispar: , disparis „różny, niepodobny, inny”. femoralis: późnołac. femoralis „okrycie na udo”, od łac. femur, femoris „udo”. marinensis: Marina, Kalifornia, Stany Zjednoczone. mesopolius: gr. μεσοπολιoς mesopolios „pół-szary”, od μεσος mesos „środkowy”; πολιος polios „szary”. ochrus: gr. ωχρος ōkhros „jasnożółty, blady, ziemisty”.
Budowa ciała Wzór zębowy I C P M 20 = 1 0 1 3 1 0 1 3 W stosunku do innych gatunków rodzaju Chaetodipus chomikomyszka kalifornijska zaliczana jest do średnich lub dużych jego przedstawicieli. Futro ma szorstkie, w części grzbietowej wybarwione na kolor brązowo-szary z wyraźnym paskiem bocznym. W części brzusznej wybarwiona na kolor żółtawobiały. Ogon dwukolorowy, pokryty sierścią. Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego.
+Wymiary Chaetodipus californicus(za: David J. Hafner, 2016) wymiar długość ciała z głową 86–92 mm długość ogona 203–143 mm długość ucha (średni wymiar) 13 mm długość kończyny tylnej (średni wymiar) 26 mm masa ciała do 18–29 g
Kariotyp Garnitur chromosomowy tego zwierzęcia tworzą 22 pary (2n=44) chromosomów (FN=54).
Tryb życia Chomikomyszka kalifornijska wiedzie nocny, naziemny tryb życia. Wykazuje aktywność we wszystkich porach roku. Długość życia tych zwierząt: 2–3 lata.
Rozród Po ciąży trwającej około 25 dni chomikomyszka kalifornijska rodzi 4–5 młodych w miocie. Młode odłączają się od matki po osiągnięciu wieku około 3 tygodni. Dojrzałość płciową osiągają w wieku około 3 miesięcy.
Rozmieszczenie geograficzne C. californicus zamieszkuje tereny w amerykańskim paśmie górskim Sierra Nevada, na wybrzeżu południowej Kalifornii i północną część stanu Kalifornia Dolna w Meksyku. Lokalizacja typowa: USA, stan Kalifornia, harbstwo Alameda, Berkeley.
Zasięg występowania w zależności od podgatunku: C. c. californicus − zachodnia część USA: południowa część Zatoki San Francisco, zachodnio-centralna część stanu Kalifornia, C. c. bensoni − zachodnia część USA: południowa część zachodniego wybrzeża, zachodnio-centralna część Kalifornii, C. c. bernardinus − zachodnia część USA: pasma górskie San Gabriel i San Bernardino, południowo-zachodnia część Kalifornii, C. c. dispar − południowo-zachodnia część USA: wybrzeże Pacyfiku w południowo-zachodniej Kalifornii, C. c. femoralis − południowo-zachodnia część USA i północno-zachodni Meksyk: południowe wybrzeże Pacyfiku, południowo-zachodnia część Kalifornii (na południe do pasma Sierra de Juárez), północna część stanu Kalifornia Dolna, C. c. marinensis − zachodnia część USA: wybrzeże Pacyfiku w Kalifornii, C. c. mesopolius − północno-zachodni Meksyk (Sierra de San Pedro Mártir, północna część stanu Kalifornia Dolna), C. c. ochrus − zachodnia część USA: góry Temblor Range, Tehachapi i południowa część Sierra Nevada oraz wschodnio-centralna i południowo-centralna część Kalifornii.
Ekologia C. californicus zasadniczo są roślinożercami. Żerują głównie na nasionach krzewów, roślinach jednorocznych i trawach. Mogą także spożywać mniejsze ilości roślinności zielonej i owady. Pokarm jest zbierany w zewnętrznych, wyściełanych futrem workach policzkowych i przenoszony do nor, gdzie jest magazynowany. Chomikomyszka kalifornijska nie musi pić wody. Organizm przyswaja wystarczającą ilość wody ze spożywanych pokarmów stałych.
Siedlisko Chomikomyszka kalifornijska zasiedla tereny gęstych nizinnych i górskich chaparrali na wysokości do ok. 1500 m n.p.m. Rzadziej spotykana jest w obszarach suchych pustynnych lub trawiastych oraz na terenach przybrzeżnych.
Ochrona Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) wymienia C. californicus w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych jako gatunek najmniejszej troski (LC – least concern).
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Karłomyszowate Kategoria:Ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1889 roku