Szakir Ibragimowicz Ałkajew, ros. Шакир Ибрагимович Алкаев (Алькаев) (ur. w Petersburgu, zm. ?) – radziecki wojskowy (pułkownik), współtwórca Legionu Tatarów nadwołżańskich, członek Wołgotatarskiego Komitetu Narodowego podczas II wojny światowej.
W okresie międzywojennym służył w Armii Czerwonej. Był m.in. komendantem wojskowym Baku. Ukończył Akademię Wojskową im. Michaiła Frunzego w Moskwie, po czym objął funkcję szefa sztabu jednej z dywizji strzeleckich w Kijowskim Specjalnym Okręgu Wojskowym. Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r., w stopniu pułkownika dowodził 171 Dywizją Strzelecką. Pod koniec września tego roku w rejonie Kijowa ranny dostał się do niewoli niemieckiej. Osadzono go w obozie jenieckim, gdzie podjął kolaborację z Niemcami. Został komendantem oflagu III-A w okupowanych Siedlcach, przeznaczonego dla czerwonoarmistów pochodzenia tatarskiego. Współtworzył Legion Tatarów nadwołżańskich. W 1942 r. wszedł w skład Wołgotatarskiego Komitetu Narodowego w Berlinie. Na pocztku marca 1944 r. brał udział w kurułtaju, czyli zjeździe przedstawicieli tatarskiego ruchu narodowo-wyzwoleńczego i innych narodów dawnego państwa Idel-Ural w Greisfeldzie, zostając członkiem Związku Walki Turko-Tatarów Idel-Uralu. Po zakończeniu wojny został aresztowany przez Sowietów. Podczas przesłuchań próbował udowodnić, że należał do antyniemieckiej grupy konspiracyjnej w Legionie Tatarów nadwołżańskich, stąd jego śledztwo trwało długo. Ostatecznie pod koniec lipca 1952 r. został skazany na karę 25 lat więzienia. W 1955 r. wymiar kary skrócono do 10 lat. Po jej odbyciu ponownie był sądzony pod koniec lat 50. za zwykłe przestępstwo kryminalne. Jego późniejsze losy są nieznane.
Bibliografia Siergiej G. Czujew, Проклятые солдаты. Предатели на стороне III рейха, 2004 Iskander A. Giliazow, Легион "Идель-Урал", 2009
Kategoria:Radzieccy pułkownicy Kategoria:Radzieccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Tatarscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Nieznana data śmierci Kategoria:Zmarli w XX wieku