thumb|Pozapojazdowy Zestaw Księżycowy W programie Apollo do realizacji spacerów kosmicznych (EVA) na powierzchni Księżyca i w przestrzeni kosmicznej stosowany był pozapojazdowyPrzymiotnik "pozapojazdowy" należy uznać za pojęcie, które na stałe weszło do języka polskiego, wraz ze szczegółowym opisem spaceru kosmicznego. zestaw księżycowy ang. Extravehicular Mobility Unit (EMU). W skład zestawu wchodziły: przenośny system podtrzymywania życia ang. Portable Life Support System (PLSS)Podczas spacerów kosmicznych przeprowadzanych z modułu dowodzenia do wnęki z instrumentami naukowymi ang. Scientific Instrument Module (SIM), która znajdowała się w module serwisowym (Fot. 14), podczas misji Apollo 15, 16, 17 pozapojazdowy zestaw księżycowy był używany bez przenośnego systemu podtrzymywania życia., system oczyszczania tlenu ang. Oxygen Purge System (OPS), zestaw odzieży ciśnieniowej ang. Pressure Garment Assembly (PGA), urządzenie zdalnego sterowania ang. Remote Control Unit Głównym elementami zestawu EMU były: ciśnieniowy kombinezon/pojemnik, przenośny system podtrzymywania życia PLSS. Ciśnieniowy kombinezon/pojemnik nazywany był zestawem odzieży ciśnieniowej ang. Pressure Garment Assembly (PGA), który działał także, współpracując ze stacjonarnymi systemami kontroli środowiska modułu dowodzenia i modułu księżycowego. Zestaw EMU zapewniał dublowanie ciśnienia w kabinach załogowych w krytycznych fazach misji, włączając w to start i wejście do atmosfery podczas powrotu z przestrzeni kosmicznej. System podtrzymywania życia modułu dowodzenia zapewniał odpowiednie ciśnienie tlenuSzczegóły stosowania mieszanki tlenu i azotu w programie Apollo znajdują się w artykule Modernizacja modułu dowodzenia. podczas pozapojazdowych spacerów kosmicznych, przeprowadzanych z modułu dowodzenia podczas misji Apollo 15, 16, 17. W trakcie spacerów po powierzchni Księżyca w ramach Programu Apollo dotyczącego badań naukowych, które trwały do siedmiu godzin, zestaw PGA zasilany był z przenośnego systemu podtrzymywania życia PLSS.
Zestaw odzieży ciśnieniowej (PGA) Odzież ciśnieniowa (PGA) posiadała dwie konfiguracje: pozapojazdowa wewnątrz pojazdowa Obydwie wersje odzieży PGA składały się z: zestawu ciśnieniowego obejmującego tułów i kończyny ang. torso limb suit assembly (TLSA) ze zintegrowaną warstwą ochronną, ciśnieniowego kasku, rękawic ciśnieniowych, urządzenia zdalnego sterowania przenośnym systemem podtrzymywania życia, oprzyrządowania, środków łączności. Dodatkowo w konfiguracji pozapojazdowej znajdowały się: odzież zapewniająca ochronę przed mikrometeoroidami i słonecznymi zagrożeniami termicznymi, kask księżycowy, buty księżycowe, odzież chłodzona cieczą, system przechowywania kału. system przechowywania moczu. Chociaż elementy: odzież zapewniająca ochronę przed mikrometeoroidami i słonecznymi zagrożeniami termicznymi kask księżycowy buty księżycowe wchodziły w skład odzieży PGA, to były zakładane jako odzież zewnętrzna odzieży ciśnieniowej, która nie miała żadnego związku z automatycznie regulowanym ciśnieniem z przenośnego systemu podtrzymywania życia.
Zestaw ciśnieniowy obejmujący tułów i kończyny
Zestaw ciśnieniowy obejmujący tułów i kończyny ang. torso limb suit assembly (TLSA) ze zintegrowaną warstwą ochronną posiadał dwie konfiguracje: konfiguracja A7LA (NASA S71-2537) była noszona przez wszystkich astronautów programu Apollo przed misją Apollo 15 i przez pilotów modułu dowodzenia do końca programu; konfiguracja A7LB (NASA S71-2533) była noszona przez astronautów misji Apollo 15–17, którzy lądowali na powierzchni Księżyca. Najważniejszą różnicą pomiędzy obiema wersjami kombinezonów było włączenie do wersji A7LB pasa umożliwiającego siadanie w pojeździe księżycowym. Wersja ta ułatwiała również bieganie i klękanie.
Opis fotografii PGA i TLSA (po prawej): Zestaw odzieży ciśnieniowej (PGA) w konfiguracji TLSA wersja A7LA bez zintegrowanej odzieży chroniącej przed mikrometeoroidami, bez kasku księżycowego, butów księżycowych, przenośnego urządzenia podtrzymywania życia i systemu oczyszczania tlenu Zestaw odzieży ciśnieniowej (PGA) w konfiguracji TLSA wersja A7LA ze zintegrowaną odzieżą chroniącą przed mikrometeoroidami, w kasku księżycowym, w butach księżycowych, z założonym przenośnym urządzeniem podtrzymywania życia i systemem oczyszczania tlenu Zestaw odzieży ciśnieniowej (PGA) w konfiguracji TLSA wersja A7LB bez zintegrowanej odzieży chroniącej przed mikrometeoroidami, bez kasku księżycowego, butów księżycowych, przenośnego urządzenia podtrzymywania życia i systemu oczyszczania tlenu Zestaw odzieży ciśnieniowej (PGA) w konfiguracji TLSA wersja A7LB ze zintegrowaną odzieżą chroniącą przed mikrometeoroidami, w kasku księżycowym, w butach księżycowych, z założonym przenośnym urządzeniem podtrzymywania życia i systemem oczyszczania tlenu, z aparatem fotograficznym Hasselblad przymocowanym do urządzenia zdalnego sterowaniaHasselblad mounted on the RCU(dostęp 29–12–2011)..
Skafandry księżycowe w programie Apollo były dopasowywane indywidualnie dla każdej misji. Do skompletowania skafandrów dla jednej misji wykonywano pięćdziesiąt sztuk. Każdy członek załogi zasadniczej posiadał trzy skafandry: skafander treningowy i dwa skafandry przygotowane do misji. Natomiast każdy dubler posiadał dwa skafandry: skafander treningowy i przygotowany do realizacji misji.
Zestawy TLSA składały się z tej części PGA, która otaczała całe ciało z wyjątkiem głowy i dłoni. Przestrzeń TLSA utrzymująca tlenPrzestrzeń kombinezonu TLSA wypełniona była tlenem do oddychania. wykonana była z neoprenu pokrytego na zewnętrznej powierzchni nylonową tkaniną. Bezpośrednio nad zewnętrzną warstwą elementu utrzymującego tlen znajdowała się nylonowa warstwa nadająca odpowiedni kształt. Na prawym udzie znajdowała się wbudowana w TLSA łata przeznaczona do wstrzykiwania leków i umożliwiała astronaucie zaaplikowanie podskórnej dawki leku bez zagrożenia zakłócenia obiegu gazu w PGA.
Wewnętrzną warstwę kombinezonu TLSA stanowił nylonowy wkład, który ułatwiał wygodne zakładanie TLSA. Serie kanalików przyczepionych do wewnętrznej powierzchni elementu utrzymującego gaz stanowiły część systemu wentylacyjnego. System wentylacyjny kierował tlen do hełmu w celu umożliwienia oddychania oraz w celu przeciwdziałania zaparowywaniu szyby hełmu. Następnie gaz opływał całe ciało, kończyny, skąd wracał kanałami do złącza wyjściowego. Zawór kierunku przepływu wentylacji był umieszczony w złączu wejściowym gazu. Wartość ciśnienia gazu w kombinezonie PGA była wskazywana na przyrządzie zamontowanym na rękawie.
Odzież chłodzona cieczą
Warstwą odzieży ubieranej bezpośrednio na ciało ludzkie pod zestaw odzież ciśnieniowej (PGA) podczas aktywności pozapojazdowej była odzież chłodząca cieczą ang. Liquid Cooling Garment (LCG). Odzież ta była wykonana z nylonowo-spandexowej dzianiny, a jej głównym przeznaczeniem było uzyskanie skutecznej absorpcji potu i odprowadzania ciepła, co zapewniało kontrolowane chłodzenie dzięki przepływowi wody o sterowanej automatycznie temperaturze poprzez sieć rurek będących częścią LCG. Rurki przewodzące wodę wykonane były z poli(chlorku winylu) (PVC). Delikatny wkład nylonowy oddzielał sieć rurek od ludzkiego ciała. Sieć rurek posiadała równoległe ścieżki przepływu wody w celu osiągnięcia maksimum pokrycia chłodzonej powierzchni i optymalnego chłodzenia. Odzież LCG z założonymi bezpośrednio na niej zestawami do gromadzenia i usuwania uryny jest przedstawiona na fotografii. Chociaż LCG była zakładana bezpośrednio na ciało ludzkie, to przed EVA, pod LCG zakładano jeszcze system przechowywania kału, który był parą spodenek wykonanych z chłonnego materiału.
LCG była zasilana w chłodzoną wodę z systemu kontroli środowiska modułu dowodzenia, a podczas spacerów księżycowych – z przenośnego systemu podtrzymywania życia ang. Portable Life Support System (PLSS). Woda będąca chłodziwem ogrzana podczas przejścia w pobliżu ciała astronauty wracała do PLSS przez króciec wody mieszanej.
Od misji Apollo 15 począwszy, dołączone były misje EVA, biorące swój początek w module dowodzenia. Podczas powrotu na Ziemię, pilot modułu dowodzenia wykonywał EVA, czyli przejście po zewnętrznej stronie statku kosmicznegoW celu realizacji tego zadania dehermetyzowano moduł dowodzenia do poziomu próżni kosmicznej. Wszyscy astronauci byli podłączeni do systemu kontroli środowiska modułu dowodzenia. – do jednej z wnęk modułu serwisowego, aby przenieść elementy tam się znajdujące. Tymi elementami były: kasety z filmami z kamery mapowaniaKamera mapowania składała się z kamery gwiezdnej ang. stellar camera i kamery metrycznej. Kamera metryczna wykonywała zdjęcia kwadratowe pokrywające 27 km² powierzchni Księżyca z rozdzielczością 20 m., kasety z filmami z kamery panoramicznej, zestaw CSAR składający się z urządzenia elektronicznego i nagrywarki optycznej, biorących udział w księżycowym eksperymencie z sondą ultradźwiękową ang. Lunar Sounder Experiment.
Do EVA zastosowano tlen z Systemu Kontroli Środowiska w Module Dowodzenia za pośrednictwem instalacji elastycznych rur. Ponadto astronauta miał założony system oczyszczania tlenu ang. oxygen purge system jako urządzenie dublujące. Z dostępnych materiałów nie wynika, czy miał założoną odzież chłodzącą ang. Liquid Cooling Garment (LCG)Astronauci podczas misji pozapojazdowych nosili odzież LCG, która była zasilana z PLSS dowódcy modułu dowodzenia..
Podczas zakładania skafandra ciśnieniowego z zamiarem realizacji zadania wewnątrz modułu dowodzenia, bezpośrednio na ciało ludzkie w misjach Apollo, była zakładana bielizna z tkaniny bawełnianej nazywana ang. Constant Wear Garment (CWG).
Odzież zapewniająca ochronę przed mikrometeoroidami i słonecznymi zagrożeniami termicznymi Odzież zapewniająca ochronę przed mikrometeoroidami oraz przed termicznym promieniowaniem słonecznym ang. Integrated Thermal Micrometeoroid Garment (ITMG) była lekką odzieżą wykonaną z wielu warstw różnych materiałów przykrywającą tułów i kończyny, zakładaną na kombinezon PGA. Odzież ITMG wykonana była z trzynastu warstw. Były to, licząc od środka na zewnątrz: guma pokryta nylonem – wewnętrzny wkład, warstwa powstrzymująca czynniki powodujące rozdarcia, 5 warstw aluminiowanego mylaruMylar jest cienką powłoką poliestru wykonaną z folii z politereftalanu etylenu. – ochrona przed termicznym promieniowaniem Słońca, 4 warstwy włókniny dacronowej – przekładki termiczne, 2 cienkie warstwy: kaptonuCienka warstwa poliamidu, którą opracowała firma DuPont. Pozostaje ona stabilna w szerokim zakresie temperatur (-273 to +400 °C). – ochrona przed promieniowaniem termicznym Słońca, tkaniny Beta marquisetteLekka tkanina będąca splotem bawełny, jedwabiu, sztucznego jedwabiu lub nylonu.Marquisette, znaczenie pojęcia (dostęp: 28–01–2012). – ochrona przed promieniowaniem termicznym Słońca, teflon pokryty tkaniną BetaTkanina Beta jest rodzajem ognioodpornej krzemionki o strukturze tkaniny używanej przy wyrobie skafandrów kosmicznych. – niepalna warstwa odporna na ścieranieSP-368 Biomedical Results of Apollo, przekrój materiałów stosowanych przy produkcji księżycowych zintegrowanych skafandrów chroniących przed termicznym promieniowaniem słonecznym i mikrometeoroidami (dostęp: 25–12–2011).. W celu zabezpieczenia przed zadrapaniami i przetarciami zostały dołączone teflonowe warstwy na kolanach, łokciach, na pasie talii, na ramionach. Na plecach pod PLSS dołączono warstwę „Chromelu-R”Materiał tkany z włókien stali nierdzewnej, będący warstwą odzieży ITMG, który miał chronić plecy astronautów przed przetarciami ze strony PLSS. (dostęp: 28–01–2012)..
Kask księżycowy thumb|Kask księżycowy