Stanisław Józef Ciosek (ur. 2 maja 1939 w Pawłowicach, zm. 18 października 2022 w Warszawie) – polski polityk komunistyczny, ekonomista i dyplomata. Członek Biura Politycznego KC PZPR, I sekretarz KW PZPR w Jeleniej Górze, poseł na Sejm PRL VI, VII i VIII kadencji, minister-członek Rady Ministrów (1980–1985) oraz minister pracy, płac i spraw socjalnych (1983–1984), ambasador PRL/RP w ZSRR i Rosji, doradca prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego ds. międzynarodowych i polityki wschodniej.

Życiorys mały|left|Stanisław Ciosek (1975) Pochodził z nauczycielskiej rodziny. Syn Józefa i Janiny. Ukończył II Liceum Ogólnokształcące w Koszalinie. W 1957 rozpoczął ukończone w 1961 studia ekonomiczne w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Sopocie. Od 1959 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1960–1973 działał także w Zrzeszeniu Studentów Polskich. Pełnił funkcje sekretarza Komitetu Wykonawczego Rady Naczelnej, wiceprzewodniczącego Rady Naczelnej, a od 1969 do 1973 przewodniczącego Rady Naczelnej ZSP. W latach 1973–1975 był przewodniczącym Rady Głównej Federacji Socjalistycznych Związków Młodzieży Polskiej.

Od 11 grudnia 1971 do lutego 1980 był zastępcą członka Komitetu Centralnego PZPR. Od 1 czerwca 1975 do 26 listopada 1980 był I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Jeleniej Górze, pełniąc jednocześnie funkcję przewodniczącego tamtejszej Wojewódzkiej Rady Narodowej. Od 15 lutego 1980 do lipca 1981 był członkiem KC PZPR. Od sierpnia 1981 był także członkiem Komisji Wniosków, Skarg i Sygnałów od Ludności Komitetu Centralnego PZPRSkład Komisji Komitetu Centralnego PZPR, „Trybuna Ludu”, nr 189, 14 sierpnia 1981, s. 3.. Od 21 listopada 1980 do 13 listopada 1985 wchodził w skład rządu Józefa Pińkowskiego i Wojciecha Jaruzelskiego jako minister-członek Rady Ministrów do spraw związków zawodowych. Od 23 marca 1983 do 30 maja 1984 jednocześnie pełnił funkcję ministra pracy, płac i spraw socjalnych.

W latach 1972–1985 sprawował mandat poselski na Sejm PRL VI, VII i VIII kadencji (w 1972. został wybrany w okręgu Gdańsk, a w 1976. i 1980. był wybierany w okręgu Jelenia Góra). W 1985 powrócił do pracy w aparacie partyjnym. Od 21 grudnia 1985 do 2 lipca 1986 był kierownikiem Wydziału Społeczno-Prawnego KC, od lipca 1986 do marca 1989 przewodniczącym Komisji Prawa i Praworządności oraz Zdrowia Moralnego KC PZPR, dwukrotnie sekretarzem KC PZPR od 3 lipca 1986 do 14 czerwca 1988 i od grudnia 1988 do 29 lipca 1989, członkiem KC PZPR od lipca 1986 do stycznia 1990, zastępcą członka Biura Politycznego KC PZPR od 15 czerwca 1988 do 20 grudnia 1988, członkiem BP KC PZPR od 21 grudnia 1988 do 29 lipca 1989, a od marca 1989 do stycznia 1990 równocześnie pełnił funkcje przewodniczącego Komisji Prawa i Praworządności oraz Komisji Polityki Informacyjnej KC PZPR. Od stycznia 1988 do listopada 1989 pełnił również funkcję sekretarza generalnego Rady Krajowej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego.

Wraz z Jerzym Urbanem i generałem Władysławem Pożogą przygotował kilka poufnych raportów, w których przedstawiał krytycznie sytuację polityczną w kraju, proponując gruntowną reformę systemu socjalistycznego. Wtedy też uczestniczył w pierwszych tajnych rozmowach z przedstawicielami Kościoła i opozycji. Od 1988 uczestniczył w rozmowach w Magdalence, a w 1989 brał udział w obradach Okrągłego Stołu. Kandydował w wyborach do Sejmu kontraktowego w czerwcu 1989 z listy krajowej, nie zdobywając mandatu.. Pozostawał w aparacie partyjnym jako przewodniczący Komisji Prawa i Praworządności oraz Polityki Informacyjnej KC PZPR. 21 listopada 1989 został ambasadorem PRL w ZSRR. Pozostał w Moskwie po rozpadzie ZSRR jako ambasador RP w Federacji Rosyjskiej. Misję dyplomatyczną zakończył w 1996.

W 1990 związał się z Socjaldemokracją Rzeczypospolitej Polskiej. Członek Stowarzyszenia „Ordynacka”. Podczas prezydentury Aleksandra Kwaśniewskiego był jego doradcą ds. międzynarodowych i polityki wschodniej. Od 1993 był przewodniczącym Rady Polsko-Rosyjskiej Izby Handlowo-Przemysłowej. Zasiadał również (jako sekretarz generalny) w zarządzie Klubu Wschodniego – Stowarzyszenia Wspierania Współpracy Gospodarczej ze Wschodem. Zasiadał w Radzie Fundacji Aleksandra Kwaśniewskiego „Amicus Europae”. Był także członkiem Rady Programowej Forum Ekonomicznego w Krynicy. W 2020 był doradcą ds. międzynarodowych kandydata na prezydenta RP Roberta Biedronia.

W 2014 wydał nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka książkę wspomnieniową Wspomnienia (niekoniecznie) dyplomatyczne.

mały|upright|Grobowiec rodziny Stanisława Cioska

Zmarł 18 października 2022 i osiem dni później, po uroczystościach w domu pogrzebowym, został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C23-IX-12).

Odznaczenia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2005).; Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia PolskiŻyciorysy nowo powołanych na stanowiska państwowe, „Trybuna Robotnicza”, nr 70, 24 marca 1983, s. 4.; Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski; Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1973)Medale dla twórców kultury, „Żołnierz Wolności”, nr 256, 29 października 1973, s. 1.; Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1967)Medale dla działaczy młodzieżowych, „Żołnierz Wolności”, nr 107, 9 maja 1967, s. 2.; Złote Odznaczenie im. Janka Krasickiego (1973)Odznaczenia, „Sztandar Młodych”, nr 75, 29 marca 1973, s. 1. Srebrne Odznaczenie im. Janka Krasickiego (1969)Odznaczeni, „Sztandar Młodych”, nr 36, 12 lutego 1969, s. 2. Krzyż Oficerski Orderu Wielkiego Księcia Giedymina (Litwa, 1999); Krzyż Komandorski Orderu „Za Zasługi dla Litwy” (Litwa, 2003); Order Gwiazdy Białej II klasy (Estonia, 2002); Honorowa Odznaka Miasta Łodzi (1972)Dziennik Urzędowy Rady Narodowej miasta Łodzi, nr 12, 30 października 1972, s. 6..

Przypisy

Bibliografia Nota biograficzna na portalu dzieje.pl. [dostęp 2023-11-03]. Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991, Warszawa 1991.

Kategoria:Absolwenci II Liceum Ogólnokształcącego im. Władysława Broniewskiego w Koszalinie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Gdańskiego Kategoria:Ambasadorowie III Rzeczypospolitej w Federacji Rosyjskiej Kategoria:Ambasadorowie Polski Ludowej w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich Kategoria:Członkowie Biura Politycznego KC PZPR Kategoria:Członkowie Rady Krajowej PRON Kategoria:Członkowie Socjalistycznego Związku Studentów Polskich Kategoria:Członkowie Zrzeszenia Studentów Polskich Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej Kategoria:Działacze Stowarzyszenia Ordynacka Kategoria:Kierownicy wydziałów Komitetu Centralnego PZPR Kategoria:Ministrowie PRL Kategoria:Odznaczeni Honorową Odznaką Miasta Łodzi Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni odznaczeniem im. Janka Krasickiego Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Wielkiego Księcia Giedymina Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem „Za Zasługi dla Litwy” Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Gwiazdy Białej Kategoria:Pierwsi sekretarze Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Jeleniej Górze Kategoria:Politycy SdRP, SLD i Nowej Lewicy Kategoria:Polscy ministrowie pracy Kategoria:Posłowie z okręgu Gdańsk (PRL) Kategoria:Posłowie z okręgu Jelenia Góra (PRL) Kategoria:Przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Jeleniej Górze Kategoria:Przewodniczący Rady Naczelnej Zrzeszenia Studentów Polskich Kategoria:Sekretarze Komitetu Centralnego PZPR Kategoria:Uczestnicy Okrągłego Stołu (strona partyjno-rządowa) Kategoria:Zastępcy członków Biura Politycznego KC PZPR Kategoria:Zastępcy członków Komitetu Centralnego PZPR Kategoria:Urodzeni w 1939 Kategoria:Zmarli w 2022