Balbina Rzymska (zm. ok. 130 w Rzymie) – męczennica wczesnochrześcijańska, święta Kościoła katolickiego.
Była córką rzymskiego trybuna wojskowego św. Kwiryna, prawdopodobnie męczennika w czasach panowania Hadriana (117–138)Portal Deon.pl podaje czasy Marka Aureliusza (161–180) dla św. Balbiny, czasy Hadriana (117–138) dla św. Kwiryna, co nie jest możliwe do pogodzenia, gdyż oboje zostali ochrzczeni przez Aleksandra I, którego pontyfikat przypadał na lata 109–116.. Została ochrzczona, jak wcześniej jej ojciec, przez papieża Aleksandra I (109–116).
Balbina miała odnaleźć okowy św. Piotra i podarować je Teodorze, siostrze Hermesa. Opisują to oraz , współcześnie uważane za utwory legendarne, pozbawione historycznego znaczenia.
Miała ponieść śmierć męczeńską za wiarę wraz z Kwirynem, albo też wg innej wersji zmarła śmiercią naturalną. Została pochowana obok ojca w katakumbach św. Pretekstata przy Via Appia. Później jej relikwie zostały przeniesione do rzymskiej bazyliki pod wezwaniem świętej na Awentynie. Również cmentarz nosił jej imię.
Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 31 marca.
Zobacz też kult świętych męczennicy wczesnochrześcijańscy święci i błogosławieni Kościoła katolickiego wstawiennictwo świętych
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Męczennicy wczesnochrześcijańscy Kategoria:Święci katoliccy Kategoria:Zmarli w II wieku