Order Francisco de Miranda (hisz. Orden Francisco de Miranda) – wysokie odznaczenie (order) Wenezueli.
Historia Order Francisco de Miranda został ustanowiony 14 lipca 1943 przez prezydenta Wenezueli Isaíasa Medinę Angaritę (dekret Número 21.152) na cześć Francisco de Mirandy (1750–1816) – wenezuelskiego rewolucjonisty, zwanego Prekursorem Niepodległości Ameryki Łacińskiej (El Precursor).
Wcześniej istniały inne odmiany tego odznaczenia. Pierwotnie Order Francisco de Miranda ustanowiono w lipcu 1934, zastępując powstały w 1930 medal o tej samej nazwie. Ustawą z 28 lipca 1939 został zmieniony statut orderu, uchylony następnie dekretem z 1943.
Obecnie Order Francisco de Miranda dzieli się na trzy klasy: Krzyż Wielki (Gran Cruz) – I Klasa Komandor (Comendador) – II Klasa Kawaler (Caballero) – III Klasa
Wielkim Mistrzem Orderu jest ex officio (z urzędu) każdy nowo zaprzysiężony prezydent Wenezueli.
Zasady nadawania Odznaczenie nadawane jest za wybitne zasługi dla kraju i nauki obywatelom Wenezueli i obcokrajowcom.
Prezydent Wenezueli może z własnej inicjatywy nadać order w dowolnej klasie głowom państw obcych, ambasadorom i wyższym członkom personelu misji dyplomatycznych akredytowanym w Wenezueli.
Odznaczeni orderem otrzymują dyplom nadania, podpisany przez prezydenta Republiki i potwierdzony przez ministra spraw wewnętrznych oraz ministra spraw zagranicznych.
Order zawieszony jest na jedwabnej wstążce koloru jasnożółtego.
Baretki Orderu Francisco de Miranda 100pxKrzyż Wielki 100pxKomandor 100pxKawaler
Odznaczeni (lista niepełna)
Krzyż Wielki Wielcy Mistrzowie Orderu – prezydenci Wenezueli ex officio (od 1934) Juan Vicente Gómez Eleazar López Contreras Isaías Medina Angarita Rómulo Betancourt Rómulo Gallegos Freire Carlos Delgado Chalbaud Germán Suárez Flamerich Marcos Pérez Jiménez Wolfgang Enrique Larrazábal Ugueto Edgar Sanabria Raúl Leoni Rafael Antonio Caldera Rodríguez Carlos Andrés Pérez Rodríguez Luis Herrera Campins Jaime Lusinchi Ramón José Velásquez Hugo Chávez Frías Pedro Francisco Carmona Estanga Diosdado Cabello Rondón
Wenezuelczycy José Antonio Abreu – pianista, ekonomista, pedagog i polityk (2003) Arturo Uslar Pietri – pisarz i polityk, reprezentant Wenezueli w Lidze Narodów i UNESCO
Obcokrajowcy Joseph Blatter – ekonomista, działacz sportowy, przewodniczący FIFA (2007, Szwajcaria) Daisaku Ikeda – pisarz i filozof, prezydent Sōka Gakkai (2005, Japonia) Nikołaj Kiriłowicz Maksjuta, ros. Николай Кириллович Максюта – gubernator obwodu wołgogradzkiego (2007, Rosja) Walery Iwanowicz Morozow, ros. Валерий Иванович Морозов – dyplomata, ambasador Federacji Rosyjskiej w Wenezueli (2000, Rosja) Abdullah al-Tariki – polityk i urzędnik państwowy (1960, Arabia Saudyjska) Shoichiro Toyoda – prezydent Toyota Motor Corporation (1999, Japonia) Lech Wałęsa – prezydent Polski (1989)
Komandor Wenezuelczycy Harry Abend – rzeźbiarz i architekt polskiego pochodzenia (1990) Obcokrajowcy Henry Wassenbergh – pisarz, profesor prawa (1972, Holandia)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wenezuelskie odznaczenia