thumb|150px|disulfan thumb|150px|trisulfan Polisulfany, polisiarczki wodoru, wodorki polisiarki – grupa nieorganicznych związków chemicznych zbudowanych z nierozgałęzionych łańcuchów atomów siarki zakończonych atomami wodoru o wzorze ogólnym (n ≥ 2). Czasami disulfan () nie jest uwzględniany w tej grupie.
Polisulfany mogą być wykorzystywane do otrzymywania cząsteczek siarki o układzie pierścieniowym w reakcji z chlorosulfanami:
Właściwości Są cieczami, a ich gęstość, lepkość i temperatura wrzenia wzrastają wraz z długością łańcucha. Disulfan jest bezbarwny, natomiast pozostałe polisulfany mają żółtą barwę, która jest tym intensywniejsza, im dłuższa jest cząsteczka polisulfanu.
Łatwo utleniają się i są mało stabilne, przez co rozkładają się na siarkę i siarkowodór, zwłaszcza w środowisku kwasowym, ale także zasadowym (nawet przy niewielkich ilościach metali alkalicznych z powierzchni szkła):
Rozkład powodują także jony i :
Otrzymywanie Polisulfany o długości łańcucha do zostały wyizolowane w czystej postaci. Związki o dłuższym łańcuchu były obserwowane jedynie w roztworach.
Jedną z metod otrzymywania polisulfanów jest rozpuszczanie siarki w roztworach siarczków litowców, np. . W otrzymanym roztworze o żółtej barwie występują jony polisiarczkowe :
Roztwór ten dodaje się do nadmiaru rozcieńczonego kwasu solnego w temperaturze −10 °C:
Otrzymana mieszanina zawiera głównie polisulfany o długości łańcucha od do . Możliwe jest ich wydzielenie poprzez destylację pod zmniejszonym ciśnieniem.
Zobacz też wielosiarczki
Przypisy
Kategoria:Nieorganiczne związki siarki Kategoria:Związki wodoru