Charles Daniélou (ur. 13 lipca 1878 w Douarnenez, zm. 30 grudnia 1953 w Neuilly-sur-Seine) – francuski polityk, samorządowiec, poeta i powieściopisarz.
Dziennikarz, mer Locronan (1912–1945), deputowany z Finistère (1910–1914 i 1919–1936), minister. Początkowo konserwatysta związany z Fédération républicaine, później należał do Alliance démocratique i Radicaux indépendants. Zbliżył się do Aristide'a Brianda i centrolewicy w 1924. Był ministrem w gabinetach Camille'a Chautemps (1930), Théodore'a Steega (1930–1931), Josepha Paul-Boncoura (1932–1933) oraz Édouarda Daladiera (1933).
Walka o ochronę zabytków Daniélou czas dzielił między Locronan i Paryż. Zbliżony do kręgów artystycznych, prowadził działalność na rzecz objęcia ochroną zabytkowych budynków prywatnych. 11 listopada 1911 wygłosił w izbie przemówienie w obronie projektu ustawy o ochronie zabytków. Podawał przykład Locronan, gdzie „wszystkie domy pochodzą z XVII wieku, wraz z katedrą stanowią cud sztuki architektonicznej”. Sprzeciwiał się wyburzaniu historycznych budynków i wytyczaniu nowych, prostych dróg w zabytkowych miasteczkach, czego domagali się ówcześni automobiliści. Ustawa pozwalająca na objęcie ochroną budowli historycznych, za zgodą ich właścicieli, została przyjęta 31 grudnia 1913.
Rodzina i pochodzenie Syn Eugène Daniélou, antyklerykalnego mera Locronan, kupca winnego. Potomek Nicolasa Daniélou, kupca płótna, który osiedlił się w Locronan w 1707. Po ślubie z Madeleine Clamorgan (27 lipca 1904) zbudował siedzibę w Kerguénolé. Daniélou mieli sześcioro dzieci: Jean Daniélou, teolog i kardynał (1905–1974); Alain Daniélou, indolog i muzykolog (1907–1994); Catherine Izard (1909–1992), żona adwokata Georgesa Izarda (1903–1973) i matka producenta telewizyjnego Christophe'a Izarda; François Daniélou (1912–1957), ojciec fotograf Sophie Bassouls; Louis Daniélou (1912–1942), zginął nad Gibraltarem podczas misji powierzonej mu przez generała de Gaulle’a; Marie Hainglaise (1917–1975), zawodniczka reprezentacji narciarskiej Francji.
Dzieła Les Armoricaines (wiersze), A. Fontemoing, 1905 Des poèmes sous la lampe (wiersze), Eugène Figuière éditeur, 1926 Les Veillées fabuleuses (powieść), Eugène Figuière éditeur, 1922 La Chanson des casques (wiersze), Eugène Figuière éditeur, b.d. Le Fantôme de Richemer (powieść), Eugène Figuière éditeur, 1925 Dans l'intimite de marianne, Edition Musy, 1945
Kategoria:Francuscy politycy Kategoria:Francuscy ministrowie zdrowia Kategoria:Francuscy samorządowcy Kategoria:Francuscy pisarze XX wieku Kategoria:Francuscy poeci XX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Douarnenez Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1953