thumb|Grób Jana Zawidzkiego na cmentarzu Powązkowskim
Jan Wiktor Zawidzki (ur. 20 grudnia 1866 we Włókach, zm. 14 września 1928 w Warszawie) – polski fizykochemik, m.in. profesor Akademii Rolniczej w Dublanach, Uniwersytetu Jagiellońskiego, Politechniki Warszawskiej (jej rektor w latach 1918–1919), filister Korporacji Akademickiej Arkonia, historyk chemii, autor podręczników.
Życiorys Był synem Jana Wiktora i Zofii z Gościckich
Nauki początkowe pobierał w domu, a następnie ukończył Warszawską Szkołę Realną (1876-1884). W styczniu 1886 roku zdał egzamin wstępny do prywatnej ryskiej Szkoły Politechnicznej Bałtyckiej. Początkowo studiował na Wydziale Mechanicznym jednak po kilku semestrach przeniósł się na Wydział Chemiczny. W 1895 po zdaniu wszystkich egzaminów otrzymał dyplom inżyniera chemika z odznaczeniem. Gdy studiował w Rydze był członkiem korporacji „Arkonia”, a w latach 1892–1893- piastował stanowisko jej prezesa.
Absolwent Wydziału Budowy Maszyn i Chemii Politechniki Ryskiej na której był później asystentem i docentem. Studia uzupełniające w Lipsku (doktorat) i Amsterdamie. Od 1907 profesor Akademii Rolniczej w Dublanach na której do 1917 kierował katedrą chemii ogólnej.
W czasie pobytu w Lipsku był członkiem stowarzyszenia naukowego ”Unitas”, skupiającego Polaków studiujących na tamtejszym Uniwersytecie. Został wybrany jako delegat na Zjazd Zjednoczenia Towarzystw Polskich w Zurychu a następnie w 1898 roku został prezesem „Unitas”. W 1905 roku złożył egzamin na stopień magistra chemii na Uniwersytecie Petersburskim. W tym samym roku uzyskał tytuł inżyniera-technologa w Ryskim Instytucie Politechnicznym.
Czynnie brał udział w wydarzeniach rewolucyjnych w 1905 roku. Za jego inicjatywą powstał „Związek Docentów Politechniki”, którego wiceprezesem był w latach 1905–1906. W 1906 roku obrano go docentem chemii fizycznej stosowanej. Od 1907 profesor Akademii Rolniczej w Dublanach na której do 1917 kierował Katedrą Chemii Ogólnej. 1 października 1917 roku powołany został na stanowisko wykładowcy chemii nieorganicznej na Uniwersytecie Warszawskim i Politechniki Warszawskiej. 19 maja 1919 roku otrzymał nominację profesora zwyczajnego oraz stanowisko kierownika Katedry Chemii Nieorganicznej na Wydziale Chemii PW.
Pracownik Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. od 11 XII 1924 do 25 III 1925 jako kierownik tego resortu wchodził w skład gabinetu Władysława Grabskiego.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 217-III-14).
Od roku 1979 Polskie Towarzystwo Chemiczne przyznaje medal jego imienia za wybitne osiągnięcia z zakresu chemii fizycznej i nieorganicznej.
Stanowiska 1892–1893 prezes i członek korporacji „Arkonia”; 1898 prezes „Unitas”; 1900 asystent w Katedrze Chemii Fizycznej w Ryskim Instytucie Politechnicznym; 1905–1906 założyciel i wiceprezes „Związku Docentów Politechniki”; 1917 kierownik Katedry Chemii Ogólnej Akademii Rolniczej w Dulbanach; 1917 wykładowca chemii nieorganicznej na Uniwersytecie Warszawskim i Politechniki Warszawskiej; 1917–1918 i 1918-1919 Rektor Politechniki Warszawskiej; 1918–1919 profesor w Katedrze Chemii Nieorganicznej UW; 1919 kierownik Katedry Chemii Nieorganicznej na Wydziale Chemii Politechniki Warszawskiej; 1921–1928 wiceprezes Komitetu Zarządzającego Kasy im. J. Mianowskiego; Pracownik Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Od 11 XII 1924 do 25 III 1925 jako kierownik tego resortu wchodził w skład gabinetu Władysława Grabskiego;
Członkostwa 1901 członek Komisji Bibliograficznej Akademii Umiejętności w Krakowie; 1908 członek Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika; 1903 członek Niemieckiego Towarzystwa Chemicznego; 1905 członek Rosyjskiego Towarzystwa Fizyko-Chemicznego; 1908 członek Niemieckiego Towarzystwa Historii Medycyny i Nauk Przyrodniczych; 1912 członek Niemieckiego Towarzystwa im. Roberta Wilhelma Bunsena; 1918 członek Komitetu Zarządzającego Kasy im J. Mianowskiego; 1921 członek Francuskiego Towarzystwa Chemicznego; 1921 członek czynnego krajowego Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego PAN w Krakowie; 1920 członek i sekretarz generalny, od 1922 członek zarządu Akademii Nauk Technicznych;
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 2 maja 1923 „w uznaniu zasług, położonych dla Rzeczypospolitej Polskiej na polu nauki oraz pracy pedagogicznej”
Wybrane publikacje Warszawa 1932 „Chemia nieorganiczna” Warszawa 1931 „Kinetyka Chemiczna” Prace zamieszczane na łamach czasopism; „Chemik Polski”, „Roczniki Chemii”, „Przemysł Chemiczny”, „Przegląd Techniczny”
Przypisy J. Piłatowicz, „Poczet Rektorów, tradycja i współczesność Politechniki Warszawskiej 1826-2001”,wyd.I, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej 2001, s.45-53
Bibliografia „Kto był kim w II Rzeczypospolitej”, pod red. prof. Jacka. M. Majchrowskiego, Warszawa 1994, wyd I
Linki zewnętrzne Prace Jana Zawidzkiego dostępne w Sieci (Katalog HINT) Bibliografia pełnotekstowa wybranych publikacji prof. Jana Zawidzkiego https://bcpw.bg.pw.edu.pl/Content/4370/zawidzki_biografia.html; http://archiwa.pilsudski.org/dokument.php?nrar=701&nrzesp=74&sygn=3&handle=701.180/2464 Publikacje Jana Zawidzkiego w serwisie Polona
Kategoria:Absolwenci Politechniki Ryskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Rolniczej w Dublanach Kategoria:Polscy historycy nauki Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy fizykochemicy Kategoria:Polscy korporanci Kategoria:Ministrowie wyznań religijnych i oświecenia publicznego Kategoria:Rektorzy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Kategoria:Zmarli w 1928 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie