thumb|Grób Jana Adolfa Hertza na warszawskim cmentarzu Powązkowskim Jan Adolf Hertz (ur. 9 lutego 1878 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 1943 w ŚródborowieHertz Jan Adolf.) – polski publicysta, dramaturg, poeta, krytyk teatralny i tłumacz.
Absolwent gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim.
Jako dziennikarz publikował m.in. w „Przeglądzie Tygodniowym”, „Niwie” i „Rozwoju”. Pierwszy tomik wierszy, zatytułowany Z teki wrażeń wydał w 1901 roku. Pierwszy sukces teatralny odniósł komedią U źródła cnót z 1910 roku. Do jego najpopularniejszych dzieł dramaturgicznych należą Książę Józef Poniatowski (1917) i Podróż poślubna pana dyrektora (1931).
Z utworów największy sukces odniósł Młody las (1916), sztuka oparta na prawdziwych wydarzeniach ze strajku szkolnego 1905 roku, który odbył się w gimnazjum piotrkowskim. Entuzjastycznie przyjęta przez krytyków, została zekranizowana przez Józefa Lejtesa w 1934.
Zmarł śmiercią samobójczą, gdy podczas II wojny światowej został aresztowany przez niemieckie gestapo.
Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 205–IV–1).
Twórczość (wybór) A teraz co?, 1904 U źródła cnót, 1910 (komedia) Młody las, 1916 Książę Józef Poniatowski, 1917 Podróż poślubna pana dyrektora, 1931 Przebudzenie Z teki wrażeń Związek dusz Cisza wieczorna
Przypisy
Linki zewnętrzne
Twórczość Jana Adolfa Hertza w bibliotece Polona
Kategoria:Pisarze związani z Piotrkowem Trybunalskim Kategoria:Polscy dramaturdzy XX wieku Kategoria:Polscy poeci XX wieku Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Polscy samobójcy Kategoria:Polscy scenarzyści XX wieku Kategoria:Polscy tłumacze literatury francuskojęzycznej Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1943 Kategoria:Upamiętnieni symbolicznym grobem na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Piotrkowie Trybunalskim