thumb|Książę Karol Aleksander i księżna Zofia Karol Aleksander August Jan (ur. 24 czerwca 1818 w Weimarze, zm. 5 stycznia 1901 tamże) – wielki książę Saksonii-Weimar-Eisenach w latach 1853–1901, tytularny wielki książę Saksonii.
Życiorys Był jedynym synem wielkiego księcia Karola Fryderyka i jego żony wielkiej księżnej Marii Pawłownej, który dożył wieku dorosłego.
Nad edukacją młodego księcia pieczę sprawował szwajcarski pedagog Frederic Soret. Kładł on nacisk na tzw. „nauki polityczno-dworskie”, tj. historię, geografię, języki obce, literaturoznawstwo i szereg zajęć przydatnych członkom rodów panujących w towarzystwie (fechtunek, jeździectwo itp.). Karol Aleksander przejawiał szczególny talent do nauki języków obcych, opanowując poza obowiązkowym na ówczesnych dworach francuskim także angielszczyznę, włoszczyznę i ruszczyznę. Po zakończeniu kształcenia pod okiem guwernerów Karol Aleksander przystąpił w 1835 r. do państwowego egzaminu kwalifikacyjnego po czym mógł rozpocząć studia na Uniwersytecie w Jenie. Ukończył je w 1841 r. jako doktor prawa i historii, który to tytuł uzyskał już na Uniwersytecie w Lipsku. Po zakończeniu nauki odbył półroczną służbę wojskową w stopniu pułkownika.
Na tron wstąpił Karol Aleksander po śmierci ojca 8 lipca 1853. Podczas jego panowania państwo to stało się częścią Związku Północnoniemieckiego, a następnie Cesarstwa Niemieckiego. Książę Karol Aleksander nie brał bezpośredniego udziału w wojnie francusko-pruskiej 1870-1871. Wraz z synem uczestniczył w Wersalu w koronacji Wilhelma I na cesarza. Znany z liberalnych poglądów miał kontakty z elitą ówczesnych pisarzy i dziennikarzy. Znał Fanny Lewald i Hansa Christiana AndersenaEckart Kleßmann, Mein gnädigster Herr! Meine gütige Korrespondentin! Fanny Lewalds Briefwechsel mit Carl Alexander von Sachsen-Weimar, Böhlau, Weimar 2000Petra Wilhelmy, Der Berliner Salon im 19. Jahrhundert: 1780-1914, Verlag: De Gruyter (1. Januar 1989). W 1851 roku objął protektorat loży masońskiej.
Odznaczenia Krzyże Wielkie do 1859Staatshandbuch für das Großherzogtum Sachsen. Weimar: 1859, s. 1, 10: Wielki Mistrz Orderu Sokoła Białego (Weimar) Order Świętego Stefana (Austro-Węgry) Order Świętego Andrzeja z łańcuchem (Rosja) Order Świętego Aleksandra Newskiego (Rosja) Order Świętej Anny (Rosja) Order Orła Czarnego (Prusy) Order Orła Czerwonego (Prusy) Order Korony Rucianej (Saksonia) Order Ernestyński (Saksonia) Order Wieży i Miecza (Portugalia) Order Korony Wirtemberskiej (Wirtembergia) Order Lwa Niderlandzkiego (Holandia) Order Świętego Jerzego (Hanower) Order Gwelfów (Hanower) Order Leopolda (Belgia) Order Wierności (Badenia) Order Lwa Zeryngeńskiego (Badenia) Order Ludwika (Hesja) Order Zasługi (Oldenburg) Order Hohenzollernów z łańcuchem (Prusy) Krzyż Żelazny (Prusy)
Małżeństwo i dzieci 8 października 1842 w Hadze poślubił swoją siostrę cioteczną (córkę ciotki Anny Pawłownej) – księżniczkę holenderską Zofię. Para miała czworo dzieci: Karola Augusta (1844–1894), w latach 1853–1894 następcę tronu Saksonii-Weimar-Eisenach ∞ 1873 księżniczka Paulina von Sachsen-Weimar-Eisenach (1852–1904) Marię (1849–1922) ∞ 1876 książę Henryk VII. Reuß zu Köstritz (1825–1906) Annę (1851–1859) Elżbietę (1854–1908) ∞ 1886 książę Jan Albrecht zu Mecklenburg (1857–1920)
Po śmierci wielkiego księcia Karola Aleksandra nowym monarchą został jego wnuk Wilhelm Ernest II.
Przypisy
Bibliografia Bernhard Post; Dietrich Werner, Herrscher in der Zeitenwende: Wilhelm Ernst von Sachsen-Weimar-Eisenach, 1876–1923. Glaux, Jena 2006. Kuno Fischer, Großherzog Karl Alexander von Sachsen. Gedächtnisrede in der Trauerversammlung am 31. Mai 1901 im Theater zu Weimar gehalten, Winter, Heidelberg 1901. Karl Muthesius, Goethe und Karl Alexander, Böhlau, Weimar 1910. Angelika Pöthe, Carl Alexander. Mäzen in Weimars „Silberner Zeit”, Böhlau, Köln 1998. Großherzog Carl Alexander und Fanny Lewald-Stahr in ihren Briefen 1848-1889. 2 Bde., eingeleitet und hrsg. v. Rudolf Göhler, Mittler, Berlin 1932. Mein edler, theurer Großherzog! Briefwechsel zwischen Hans Christian Andersen und Großherzog Carl Alexander von Sachsen-Weimar-Eisenach. Hrsg. v. Ivy York Möller-Christensen und Ernst Möller-Christensen, Wallstein, Göttingen 1992. Mein gnädigster Herr! Meine gütige Korrespondentin! Fanny Lewalds Briefwechsel mit Carl Alexander von Sachsen-Weimar 1848 – 1889. Mit einer Einführung von Eckart Kleßmann, Böhlau, Weimar 2000.
Kategoria:Odznaczeni Orderem Sokoła Białego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stefana Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czarnego Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Rucianej Kategoria:Odznaczeni Orderem Ernestyńskim Kategoria:Odznaczeni Orderem Wieży i Miecza Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Wirtemberskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Lwa Niderlandzkiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Hanower) Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwelfów Kategoria:Odznaczeni Orderem Leopolda (Belgia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Wierności (Badenia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Lwa Zeryngeńskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Ludwika Kategoria:Odznaczeni Orderem Domowym i Zasługi Księcia Piotra Fryderyka Ludwika Kategoria:Odznaczeni Orderem Hohenzollernów Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Orderem Złotego Runa Kategoria:Wettynowie Kategoria:Książęta Saksonii-Weimaru-Eisenach Kategoria:Urodzeni w 1818 Kategoria:Zmarli w 1901 Kategoria:Ludzie urodzeni w Weimarze