Karol Bąkowski ps. Karol, Leszek (ur. 29 listopada 1912 w Warszawie, zm. 1 marca 1960 tamże) – działacz komunistyczny, major 1 Armii WP, I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego (KW) PZPR w Łodzi od 1952, poseł na Sejm 1952–1957, pułkownik, zastępca szefa, a następnie szef Głównego Zarządu Informacji WP 1953–1956, szef wyszkolenia Komendy Głównej MO 1957–1960.

Życiorys Syn Aleksandra i Janiny. Absolwent średniej kolejowej szkoły technicznej (1930), ślusarz i majster w warszawskich fabrykach. Od 1928 działacz Związku Młodzieży Komunistycznej (ZMK) (od 1930 Komunistyczny Związek Młodzieży Polskiej (KZMP), w latach 1935–1936 członek, a 1936–1937 sekretarz Komitetu Dzielnicowego (KD) KZMP Warszawa-Praga i członek KD KPP. Od 1936 kierownik młodzieżowej sekcji Związku Zawodowego Metalowców na Pradze. W latach 1933–1935 odbył służbę wojskową w Modlinie. W latach 1936–1938 organizował wyjazdy polskich ochotników na wojnę domową w Hiszpanii. Po wrześniu 1939 wraz z żoną wyjechał do Magnitogorska, gdzie od 1940 był technikiem i kierownikiem oddziału w Zakładach Metalurgicznych oraz sekretarzem MOPR. W październiku 1943 wstąpił do 1 Armii WP, gdzie został zastępcą dowódcy batalionu, a następnie pułku do spraw polityczno-wychowawczych. W 1944 roku należał do korpusu oficerów polityczno-wychowawczych 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza KościuszkiAndrzej Paczkowski, "Trzy twarze Józefa Światły. Przyczynek do dziejów komunizmu w Polsce", Warszawa 2009, s. 65.. W 1944 wstąpił do PPR. 12 lutego 1945 został I sekretarzem Komitetu Miejskiego (KM) PPR w Bydgoszczy (do 23 sierpnia 1945). W latach 1945–1948 przewodniczący Okręgowej Rady Związków Zawodowych (ORZZ). W grudniu 1945 był delegatem na I Zjazd PPR, a w grudniu 1948 na Zjazd Zjednoczeniowy PPR i PPS (I Zjazd PZPR). 20 września 1946 został posłem do Krajowej Rady Narodowej, reprezentując Polską Partię Robotniczą (został zgłoszony przez Wojewódzką Radę Narodową w Bydgoszczy). Od stycznia do listopada 1949 był kierownikiem Wydziału Personalnego i II sekretarzem KW PZPR w Bydgoszczy. W latach 1950–1952 student Dwuletniej Szkoły Partyjnej przy KC PZPR, następnie I sekretarz KW PZPR w Łodzi (od 30 czerwca 1952). Od wyborów 26 października 1952 poseł na Sejm PRL z okręgu łódzkiego. Od października 1953 pułkownik i zastępca szefa, a następnie szef Głównego Zarządu Informacji WP. Od 1957 do śmierci szef wyszkolenia w KG MO. Delegat na II i III Zjazd PZPR (marzec 1954, marzec 1959), na których był wybierany do Centralnej Komisji Rewizyjnej przy KC PZPR. Został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach (kwatera A26-tuje-16).

Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych

Przypisy

Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 1, Warszawa 1978. Profil na stronie Biblioteki Sejmowej

Kategoria:Członkowie Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR Kategoria:Delegaci na zjazdy PZPR Kategoria:Działacze Komunistycznego Związku Młodzieży Polski Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Sekretarze Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Bydgoszczy Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego w II wojnie światowej Kategoria:Oficerowie Informacji Wojskowej Kategoria:Oficerowie polityczni ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Posłowie z okręgu Pabianice (PRL) Kategoria:Pierwsi sekretarze Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Łodzi Kategoria:Funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Posłowie do Krajowej Rady Narodowej Kategoria:Pułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1960