thumb|200px|Grób Leonarda Wierzbickiego Leonard Wierzbicki (ur. 21 października 1888 w Działoszycach, zm. 30 stycznia 1974 w Warszawie) – polski ekonomista, działacz spółdzielczy i komunistyczny, tymczasowy prezydent Grudziądza (1945) i prezydent Sopotu (1946–1948).
Życiorys Urodził się w guberni kieleckiej w rodzinie urzędniczej. Ukończył szkołę handlową w Będzinie (1905), po czym kształcił się na wyższych kursach handlowych w Moskwie (1906–1909). Wziął udział w rewolucji 1905 roku. Od 1905 działał w Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy, był m.in. członkiem Komitetu Łódzkiego SDKPiL. W 1912 został aresztowany, skazany przez władze carskie i wywieziony do guberni jenisejskiej na Syberii. Po dwóch latach uciekł z zesłania, a w czasie I wojny światowej zaangażował się w prace w Komitecie Warszawskim SDKPiL. W 1915 został ewakuowany w głąb Rosji oraz zmobilizowany do armii. Uczestniczył w rewolucji październikowej, m.in. był delegatem Wojskowo-Rewolucyjnej Organizacji Frontu Południowo-Zachodniego na I Zjazd Rad w Piotrogrodzie.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego pracował w spółdzielczości, m.in. w Katowicach i Gdyni. Publikował w miesięczniku „Rzeczpospolita Spółdzielcza”, a także ukończył kurs spółdzielczy w Pradze (1932). W okresie II wojny światowej ukrywał się. Po wyzwoleniu, wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej (1945), sprawował funkcję prezydenta Grudziądza (1945), kierownika Wydziału Społeczno-Politycznego Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku (1945)Roman Wapiński: Pierwsze lata władzy ludowej na Wybrzeżu Gdańskim, Wydawnictwo Morskie Gdańsk 1970, s. 116., wice- i przewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku (1945–1946) oraz prezydenta Sopotu (1946–1948), zasiadał też w Krajowej Radzie Narodowej (1945–1947). Po tzw. zjednoczeniu ruchu robotniczego przystąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Osiadł w tym czasie w Warszawie. Podjął pracę w drobnym przemyśle państwowym.
Był żonaty z Wandą z domu Brzozowską (1895–1990). Zmarł w 1974, został pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach„Trybuna Ludu”, nr 32 z 1 lutego 1974, s. 4 (nekrolog). (kwatera B33-1-16)Wyszukiwarka grobów w Warszawie..
Odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1946). i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski„Życie Warszawy”, nr 27 z 1 lutego 1974, s. 11 (nekrolog)..
Przypisy
Bibliografia Leonard Wierzbicki: Przewoziłem korespondencję dla Lenina, w: Polacy o Leninie: wspomnienia, red. Leonard Dubacki, Zbigniew Iwańczuk, Jan Sobczak, Zakład Historii Partii przy KC PZPR, Książka i Wiedza Warszawa 1970, s. 254–257 Rajmund Głembin, Józef Golec: Poczet ojców miasta Sopot, Cieszyn 2016
Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Ludzie urodzeni w Działoszycach Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Politycy SDKPiL Kategoria:Polscy działacze spółdzielczy Kategoria:Polscy rewolucjoniści Kategoria:Posłowie do Krajowej Rady Narodowej Kategoria:Prezydenci Grudziądza Kategoria:Prezydenci miast Polski Ludowej Kategoria:Prezydenci Sopotu Kategoria:Przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku Kategoria:Polscy bieżeńcy Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1974