Norberto Carlos Araujo López (ur. 13 października 1978 w Rosario) – ekwadorski piłkarz pochodzenia argentyńskiego występujący na pozycji środkowego obrońcy, obecnie zawodnik LDU Quito.
Kariera klubowa Araujo pochodzi z miasta Rosario i jest wychowankiem tamtejszego amatorskiego zespołu Renato Cesarini, gdzie w sezonie 1995/1996 występował wspólnie z Santiago Solarim. Wiosną 1996 został zawodnikiem fińskiego Turun Palloseura, jednak nie potrafił sobie wywalczyć miejsca w pierwszym składzie – wystąpił tylko w jednym ligowym meczu i po pół roku odszedł do Kultsu FC, z którym po rozgrywkach 1996 spadł do trzeciej ligi fińskiej. W 1998 roku Araujo powrócił do ojczyzny, podpisując umowę z drugoligowym Club Atlético Aldosivi. W późniejszym czasie reprezentował barwy Arsenalu de Sarandí oraz Racingu de Córdoba, także z Primera B Nacional, regularnie wybiegając na ligowe boiska w wyjściowej jedenastce, lecz z żadną z tych drużyn nie zdołał wywalczyć promocji do najwyższej klasy rozgrywkowej.
W 2002 roku przeszedł do peruwiańskiego klubu Sport Boys z miasta Callao, gdzie spędził dwa lata, zostając jednym z najlepszych defensorów tamtejszej Primera División. Zaowocowało to transferem do czołowego zespołu z Peru – stołecznego Sportingu Cristal. Już w premierowym sezonie w nowym klubie – 2004 – wywalczył wicemistrzostwo kraju oraz wziął udział w pierwszym międzynarodowym turnieju w karierze – Copa Libertadores, odpadając w nim w 1/8 finału. Rok później, w rozgrywkach 2005, zdobył ze Sportingiem Cristal tytuł mistrza Peru. Ogółem w tej ekipie spędził trzy kata w roli kluczowego gracza, bez większych sukcesów biorąc udział w trzech edycjach Copa Libertadores.
W lutym 2007 Araujo na zasadzie wolnego transferu zasilił ekwadorską drużynę LDU Quito. W rozgrywkach 2007 osiągnął z nim mistrzostwo kraju, jednak największe osiągnięcie w piłkarskiej karierze odnotował rok później – wówczas jako podstawowy zawodnik LDU sensacyjnie triumfował ze swoją ekipą w Copa Libertadores. W tym samym sezonie 2008 został także wicemistrzem Ekwadoru i zajął drugie miejsce w Klubowych Mistrzostwach Świata, ulegając w finale Manchesterowi United. W 2009 roku wygrał rozgrywki Copa Sudamericana, natomiast dwa razy z rzędu – w latach 2009 i 2010 – zdobywał z LDU kontynentalny superpuchar – Recopa Sudamericana. W 2010 roku po raz kolejny został mistrzem Ekwadoru, a w 2011 roku doszedł do dwumeczu finałowego Copa Sudamericana, przegrywając w nim z Universidadem de Chile. Pełnił także rolę kapitana zespołu LDU.
Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki 1996 Turun Palloseura
Veikkausliiga 1 0 1996 Kultsu FC
Ykkönen 10 0 1998/1999 CA Aldosivi
Primera B Nacional 8 0 2000/2001 Arsenal de Sarandí
Primera B Nacional 21 0 2001/2002 Racing de Córdoba
Primera B Nacional 15 1 2002 Sport Boys
Primera División 15 1 2003 Sport Boys
Primera División 35 3 2004 Sporting Cristal
Primera División 38 2 2005 Sporting Cristal
Primera División 36 1 2006 Sporting Cristal
Primera División 41 0 2007 LDU Quito
Serie A 36 0 2008 LDU Quito
Serie A 25 0 2009 LDU Quito
Serie A 28 0 2010 LDU Quito
Serie A 29 0 2011 LDU Quito
Serie A 17 0 2012 LDU Quito
Serie A
Kariera reprezentacyjna W grudniu 2010 Araujo otrzymał ekwadorskie obywatelstwo i zadeklarował chęć gry w tamtejszej kadrze narodowej. W 2011 roku został powołany przez selekcjonera Reinaldo Ruedę na rozgrywany w Argentynie turniej Copa América, gdzie 3 lipca w meczu fazy grupowej z Paragwajem, zremisowanym 0:0, zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Ekwadoru. W tych rozgrywkach był podstawowym graczem swojej drużyny, występując we wszystkich trzech meczach od pierwszej do ostatniej minuty, jednak Ekwadorczycy nie zdołali wyjść z grupy.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Reprezentanci Ekwadoru w piłce nożnej Kategoria:Argentyńscy piłkarze Kategoria:Piłkarze Turun Palloseura Kategoria:Piłkarze Arsenalu de Sarandí Kategoria:Piłkarze Sport Boys Association Kategoria:Piłkarze Sportingu Cristal Kategoria:Piłkarze LDU Quito Kategoria:Uczestnicy Copa América 2011 Kategoria:Urodzeni w 1978 Kategoria:Ludzie urodzeni w Rosario