Anna Maria Klechniowska zamężna Sas (ur. 15 kwietnia 1888 w Borówce na Wołyniu, zm. 26 sierpnia 1973 w Warszawie) – polska kompozytorka, pianistka i pedagog.
Życiorys Studiowała w Konserwatorium Warszawskim, m.in. u Katarzyny Jaczynowskiej (fortepian) i Gustawa Roguskiego (teoria). W latach 1905–1906 kontynuowała studia we Lwowie pod kierunkiem Mieczysława Sołtysa (fortepian, kompozycja) i Stanisława Niewiadomskiego (harmonia), a następnie w Konserwatorium w Lipsku u Josepha Pembaura (fortepian) i Stephana Krehla (kompozycja). W latach 1908–1911 kształciła się w klasie fortepianu Klary Czop-Umlauff w Krakowskim Instytucie Muzycznym. W latach 1911–1917 studiowała u Richarda Heubergera i Franza Schmidta w Musikakademie w Wiedniu.
Przed I wojną światową należała do kręgu bliskich znajomych Karola Szymanowskiego. W latach 1918–1939 prowadziła w Warszawie własne Kursy Muzyczne dla początkujących. W 1939 wyjechała do Paryża, gdzie pogłębiała studia w zakresie kompozycji u Nadii Boulanger. W latach 1945–1947 przebywała w Łodzi; była kierownikiem działu muzycznego w Wydziale Kultury i Sztuki i profesorem klasy fortepianu w Ludowym Instytucie Muzycznym. Po przeniesieniu się do Warszawy w 1947 podjęła działalność twórczą, pedagogiczną i społeczną. Była wizytatorem szkół muzycznych przy Ministerstwie Kultury i Sztuki, kierowała sekcją muzyki dla dzieci przy Zarządzie Głównym Związku Kompozytorów Polskich
W 1950 otrzymała Nagrodę Muzyczną Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci.
Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 238-3-25).
Twórczość Z działalnością pedagogiczną Klechniowskiej wiąże się jej twórczość pedagogiczna, w której szczególną pozycję stanowi wielokrotnie wznawiana Szkoła na fortepian. Próbą rozwiązania problemu równoczesnego czytania nut na obu pięcioliniach w początkowym etapie nauki gry na fortepianie było zastosowanie systemu bez kluczy. Ponadto wprowadzała stopniowo wiadomości z zakresu zasad muzyki.
W utworach dydaktycznych sięgała po motywy ludowe, np. w 20 łatwych utworów na fortepian. Do muzyki ludowej nawiązywała również m.in. w Uwerturze weselnej (motywy krakowskie) i balecie Juria (białoruskie). Na uwagę zasługują jej kompozycje dla dzieci, m.in. kantaty i muzyka baletowa. Część dorobku kompozytorki nadal pozostaje w rękopisie i znajduje się w Bibliotece Narodowej.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1955) Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Polscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Polscy pianiści Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1973