thumb|Tabliczka upamiętniająca na ścianie kościoła św. Karola Boromeusza w Warszawie Kazimierz Bogaczewicz (ur. 2 marca 1886, 1887 lub 1888 w Humniskach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 2 marca 1886, 1887 lub 1888Źródła gimnazjalne podawały datę urodzenia 28 marca 1886 , Rocznik Oficerski 1928 wskazał rok 1887, a Rocznik Oficerski 1932 wskazał rok 1888. w Humniskach, w rodzinie Franciszka (rękodzielnik w Humniskach) i Marii z Orzechowskich. W 1907 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Jakub Hanus, Kazimierz Vetulani). Ukończył studia prawa na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego.
Był członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich od 1912 do 1913, w tym pracował jako instruktor PDS w Brzozowie tuż obok rodzinnych Humnisk. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Grupy Strzeleckiej Józefa Piłsudskiego 6 sierpnia 1914, a następnie do Legionów Polskich, gdzie służył w 2 kompanii I batalionu 1 pułku piechoty w składzie I Brygady, później służył w kompanii narciarskiej Mariusza Zaruskiego. Odbył kurs w Szkole Podchorążych od maja do lipca 1915, po czym został skierowany do 6 pułku piechoty w składzie III Brygady, gdzie pełnił obowiązki dowódcy 2 oraz 4 kompanii i brał udział w walkach pod Maniewiczami, Kostiuchnówką, Kuklami, Jabłonką, Kamieniuchą – gdzie 25 października 1915 został ranny – Górą Polaków, Studzienicą, a ponadto w walkach o charakterze pozycyjnym nad Styrem i Stochodem. 15 listopada 1915 został awansowany do stopnia chorążegoLista starszeństwa oficerów Legjonów Polskich, w dniu oddania Legjonów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917.. 1 kwietnia następnego roku awansowano go na podporucznika piechoty. Od kwietnia do czerwca 1917 kierował Powiatowym Urzędem Zaciągu w Rawie Mazowieckiej. Po kryzysie przysięgowym z 1917 był oficerem Polskiego Korpusu Posiłkowego. Został awansowany do stopnia porucznika piechoty 27 listopada 1917. Po bitwie pod Rarańczą z lutego 1918 został internowany w obozie w () na Zakarpaciu do połowy kwietnia 1918, a następnie wcielony do armii austro-węgierskiej.
1 listopada 1918 wstąpił do tworzącego się Wojska Polskiego. Był przydzielony do 25 pułku piechoty. W jego szeregach brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej i wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Za postawę wykazaną podczas walk, 28 lutego 1921 otrzymał Krzyż „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:
W kolejnych latach 20. pozostał w wojsku i był oficerem w 54 pułku piechoty w Tarnopolu, gdzie w 1923, 1924 pełnił funkcję dowódcy III batalionu. W maju 1925 został przeniesiony do 78 pułku piechoty w Baranowiczach. W sierpniu tego roku wrócił do 54 pp na stanowisko dowódcy I batalionu. 5 maja 1927 został przesunięty na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 12 kwietnia 1927 awansował na podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 i 25. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 25 sierpnia 1931 został przeniesiony do 42 pułku piechoty w Białymstoku na stanowisko dowódcy pułku. Pomysłem Bogaczewicza była reorganizacja Wojskowego Klubu Sportowego w wielosekcyjny klub cywilno-wojskowy Białostocki Klub Sportowy Jagiellonia. Był współzałożycielem i wiceprezesem tego klubu. W listopadzie 1935 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie. Od 1937 pełnił funkcję dowódcy obrony przeciwlotniczej w DOK nr III w Grodnie. Z dniem 31 grudnia 1938 przeszedł w stan spoczynku. Pozostał w Grodnie i tam osiadł.
Wobec zagrożenia wojną w 1939 zmobilizowany do służby czynnej jako szef OPL Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew”. Walczył w kampanii wrześniowej. Po agresji ZSRR na Polskę w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej i został osadzony w obozie jenieckim w Starobielsku. W 1940 zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Pogrzebano go potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 197.
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień pułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 511 – 28 lutego 1921 Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 11 listopada 1937 „za zasługi w służbie wojskowej”. Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka pamiątkowa 42 pułku piechoty (II RP)Na podstawie fotografii 3 . Krzyż Żelazny 2. klasy (Cesarstwo Niemieckie, 12 maja 1917)
Upamiętnienie W ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, Kazimierz Bogaczewicz został uhonorowany poprzez zasadzenie Dębu Pamięci przy Zespole Szkół im. Macieja Rataja w Reszlu.
Zobacz też
jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku Kategoria:Członkowie Polskich Drużyn Strzeleckich Kategoria:Dowódcy 25 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy 42 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy batalionów 25 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Internowani w Dulfalvie Kategoria:Ludzie urodzeni w Humniskach Kategoria:Ludzie związani z Brzozowem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 6 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Oficerowie piechoty Polskiego Korpusu Posiłkowego Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni niemieckim Krzyżem Żelaznym Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polscy działacze sportowi Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Wojskowi związani z Białymstokiem Kategoria:Wojskowi związani z Sanokiem Kategoria:Zastępcy dowódcy 54 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze III Brygady Legionów Polskich