Piotr Myśliński (ur. 23 września 1896 w Dolsku, zm. 13–16 kwietnia 1940 w Kalininie) – kapitan żandarmerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 23 września 1896 roku w mjątku Dolsk, w ówczesnym powiecie kowelskim guberni wołyńskiej, w rodzinie Karola Józefa i Klementyny Aleksandry z Sołacińskich. Od 9 stycznia 1919 roku ochotniczo w żandarmerii Wojska Polskiego, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. W latach 1921–1939 pełnił służbę w 2 dywizjonie żandarmerii w Lublinie na stanowiskach dowódcy plutonu żandarmerii „Chełm”, oficera śledczego dywizjonu i od grudnia 1931 roku – dowódcy plutonu żandarmerii „Lublin”Jan Suliński, 2 Dywizjon ..., s. 32–33, 40. Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 402, 783. Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 1054, 1065. Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 960, 967. Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 667, 678. Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 290, 792.. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów żandarmeriiLista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 294, tu jako datę urodzenia podano 9 września 1896 roku.. Na porucznika został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1921 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. 27 czerwca 1935 roku awansował na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów żandarmeriiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 28 czerwca 1935 roku, s. 74..
31 sierpnia 1939 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu krajowego żandarmerii „Lublin”Jan Suliński, 2 Dywizjon ..., s. 45.. W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939 roku), dostał się do niewoli sowieckiej. Między 16 a 23 grudnia 1939 roku był przetrzymywany w obozie w Kozielsku, a następnie od 29 grudnia przebywał w obozie jenieckim w Ostaszkowie. Między 12 a 14 kwietnia 1940 roku został przekazany do dyspozycji naczelnika Obwodowego Zarządu NKWD w Kalininie – lista wywózkowa nr 020/1 z 9 kwietnia 1940, pozycja 93. Między 13 a 16 kwietnia 1940 roku został zamordowany w Kalininie (obecnie Twer) przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Kalininie oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 roku. Ofiary tej zbrodni grzebano potajemnie na terenie leśnym, w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 2 września 2000 roku mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Miednoje.
5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”.Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z 19 marca 1937 roku, s. 9. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Srebrny Medal za Długoletnią Służbę (12 maja 1938)Jan Suliński, 2 Dywizjon ..., s. 43. Brązowy Medal za Długoletnią Służbę 7 października 1935 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”.
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Kalininie
Przypisy
Bibliografia Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych. Roczniki oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932. Jan Suliński, 2 Dywizjon Żandarmerii Wojskowej Lublin (1918–1939), Centrum Szkolenia Żandarmerii Wojskowej, Mińsk Mazowiecki 2012.
Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Kapitanowie żandarmerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem za Długoletnią Służbę (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Kalininie Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1940