Awraam Iwanowicz Romanius, pol. Abraham de Romanius, ros. Аврам Иванович Романус (zm. po 1783, a przed 1787 rokiem) – generał porucznik Imperium Rosyjskiego w 1771 roku, dowódca korpusu wojsk rosyjskich stacjonujących w Polsce i na Litwie w 1781 roku, uczestnik walk przeciw konfederacji barskiej. W 1775 roku Sejm Rozbiorowy 1773–1775 nadał mu polski indygenat.
W 1774 roku odznaczony Orderem Orła Białego, w 1774 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława, kawaler Orderu św. Aleksandra Newskiego, w 1770 odznaczony holsztyńskim Orderem św. Anny.
W dobrach hrabstwa iwienieckiego ulokował znaczny kapitał – 27 tysięcy czerwonych złotych, czyli 486 tys. złotych polskich. Po jego śmierci kwestia tego zobowiązania, wobec długów jego syna w Rosji, stała się przedmiotem żądań rosyjskich wobec Polski, w większości spełnionych przez Radę Nieustającą.
Bibliografia
Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860.
Linki zewnętrzne Романус, Аврам Иванович
Kategoria:Generałowie porucznicy armii Imperium Rosyjskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Rosjanie odznaczeni polskimi odznaczeniami (I Rzeczpospolita) Kategoria:Rosjanie – polscy indygeni Kategoria:Uczestnicy walk konfederacji barskiej (strona rosyjska)