thumb|left|275px|Tokyo National Museum, figura Taishakuten, okres Heian, XI w. – bóstwo hinduizmu, dźinizmu i buddyzmu; w skrócie Taishaku; król niebiańskiego świata (nieba, jap. 天上界, tenjōkai), chroniący buddyzm; japońska nazwa sanskryckiego Śakra.
Pierwotnie bóg piorunów w hinduizmie, później adaptowany do buddyzmu jako bóstwo chroniące.
Mieszka w Pałacu Prawidłowych Widoków (lub Radosny Aby Widzieć), w Niebie Trzydziestu Trzech (sanskryt: Trāyastriṃśa, jap. 忉利天 Tōriten), na szczycie góry Sumeru (lub Meru, jap. Shumisen 須弥山), i obsługiwany przez Czterech Niebiańskich Królów, rządzi innymi trzydziestoma dwoma bóstwami niebios.
Zobacz też Sakka Japanese Buddhist Statuary
Przypisy
Kategoria:Istoty nadprzyrodzone w buddyzmie