Strata eksploatacyjna – część zasobów złoża kopaliny nienadająca się do eksploatacji lub użytkowania, powstała wskutek okoliczności związanych z eksploatacją lub dostrzeżonych w trakcie wydobycia. Strat eksploatacyjnych nie można przewidzieć na etapie rozpoznawania złoża, w wytworzonej dokumentacji geologicznej. Najważniejszymi źródłami strat są: naturalne zanieczyszczenia złoża, żyły i przerosty skały płonnej, stopień zwietrzenia skał, spękania obniżające przydatność gospodarczą kopaliny, które nie były uprzednio przewidziane w dokumentacji geologicznej, związanie spągowej części złoża ze skałą płonną, nadmierne zawodnienie części złoża, nieopłacalność eksploatacji złoża o zbyt małej miąższości, pogorszenie jakości kopaliny (np. wskutek zabrudzenia części złoża, prowadzenia robót strzałowych, technik urabiania skały, przyjętego systemu eksploatacji).
Zobacz też straty pozaeksploatacyjne
Bibliografia J. I. Korzeniowski, Ruch zakładów eksploatujących złoża kopalin, Wrocław 2010, s. 55 i nast.
Kategoria:Geologia złożowa Kategoria:Eksploatacja górnicza