Józef Wojnar (ur. 21 lutego 1942 w Górkach Małych, zm. 1 grudnia 2024dzienna data śmierci na tabliczce nagrobnej, zdjęcia z pogrzebu (5)) – polski historyk, trener, ekspert w dziedzinie nauk o kultury fizycznej, specjalizujący się w fizjologii sportu; nauczyciel akademicki związany z Politechniką Opolską.

Życiorys Po ukończeniu szkoły średniej podjął w 1960 studia historyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu, które ukończył magisterium w 1964 Rok później podjął pracę jako nauczyciel historii i wychowania fizycznego w Zasadniczej Szkole Zawodowej w Opolu. W międzyczasie w 1970 rozpoczął studia z zakresu wychowania fizycznego na Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu, które ukończył w 1974. Na uczelni tej zdobył także licencję trenerskie II i I klasy w lekkoatletyceWiadomości Uczelniane, nr 7 (103), kwiecień 2002, s. 12..

W 1974 zatrudnił się jako wykładowca w Studium Wychowania Fizycznego i Sportu Wyższej Szkoły Inżynieryjnej w Opolu. Na uczelni tej przeszedł przez wszystkie szczeble zawodowe aż do stanowiska profesora nadzwyczajnego, które otrzymał w 2002. Stopień naukowy doktora nauk o wychowaniu fizycznym uzyskał w 1984, a doktora habilitowanego nauk pedagogicznych w 2001. Położył wielkie zasługi w utworzenie drugiego w Polsce wydziału wychowania fizycznego, działającego w ramach uczelni typu politechnicznego, czego wyrazem było przekształcenie dotychczasowego Studium Wychowania Fizycznego i Sportu WSI w Instytut Wychowania Fizycznego i Rehabilitacji, którego został dyrektorem. Kolejnym krokiem było podniesienie tego instytutu w 1998 do rangi pełnoprawnego wydziału – Wydział Wychowania Fizycznego i Fizjoterapii, którego został pierwszym dziekanem. Praktycznie zorganizował od podstaw nowy wydział, dla którego pozyskano nowe obiekty w tzw. II kampusie przy ulicy Prószkowskiej, dokąd siedziba wydziału została przeniesiona w 2004. Poza tym uruchomiono nowe kierunki studiów: fizjoterapię oraz turystykę i rekreacjęHistoria WWFiF [on-line] [dostęp: 12.04.2012]. Funkcję dziekana sprawował do 2005. Następnie był prodziekanem tego wydziału do spraw nauki. Ponadto kierował Katedrą Wychowania Fizycznego i Sportu i był członkiem Senatu Politechniki Opolskiej. W 2011 przeszedł na emeryturę.

Poza działalnością naukowo-dydaktyczną i organizacyjną na Politechnice Opolskiej pracował jako trener sekcji lekkoatletycznych: AZS Opole, MKS Opole, Chemik Kędzierzyn-Koźle, Schöller Namysłów. Był trenerem kadry narodowej w rzutach oraz trenerem kadry olimpijskiej w pchnięciu kulą. Jego dorobek naukowy liczy 4 monografie i 96 artykułów w wydawnictwach krajowych i zagranicznych. W uznaniu dla swoich zasług otrzymał liczne nagrody, odznaczenia i wyróżnienia, w tym Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, odznaki: Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej, Honorowa „Zasłużonemu Opolszczyźnie” i Za Zasługi dla Miasta OpolaWiadomości Uczelniane, nr 7 (103), kwiecień 2002, s. 13..

Przypisy

Bibliografia Wiadomości Uczelniane, nr 7 (103), kwiecień 2002, s. 12–13.

Kategoria:Absolwenci Akademii Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Opolskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Opolskiej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową „Zasłużonemu Opolszczyźnie” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Urodzeni w 1942 Kategoria:Zmarli w 2024