Stanisław Zagórny (ur. 25 lutego 1941 r. w Bolesławcu) – polski socjolog, specjalizujący się w instytucjach społecznych i strukturze społecznej; nauczyciel akademicki związany z opolskimi szkołami wyższymi.

Życiorys Po ukończeniu liceum pedagogicznego podjął studia socjologiczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu, które ukończył w 1967 magisterium. jeszcze przed zakończeniem studiów został zatrudniony na opolskiej WSP jako asystent. Stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie socjologii uzyskał w 1975 w Wydziale Filologiczno-Historycznym swojej macierzystej uczelni. W 1993 Rosyjska Akademia Nauk nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego, który został zatwierdzony w Polsce w 1994Wiadomości Uczelniane Politechniki Opolskiej nr 8 (104), maj/czerwiec 2002, s. 6..

Z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Opolu (od 1994 Uniwersytetem Opolskim) był związany do 1998, pełniąc również szereg istotnych funkcji organizacyjnych, w tym kierownika Zakładu Metodologii i Badań Społecznych, zastępcy dyrektora Instytutu Nauk Społeczno-Politycznych, prodziekana Wydziału Historyczno-Pedagogicznego (1995-1998) oraz kierownika Zakładu SocjologiiWiadomości Uczelniane Politechniki Opolskiej nr 10 (135), maj/czerwiec 2005, s. 22..

W 1998 zatrudnił się w Katedrze Nauk Humanistycznych, a następnie Instytucie Wychowania Fizycznego Politechniki Opolskiej. W latach 1998–2005 pełnił funkcję prodziekana do spraw nauki, a następnie dziekana nowo powstałego Wydziału Wychowania Fizycznego i Fizjoterapii POWiadomości Uczelniane Politechniki Opolskiej nr 10 (135), maj/czerwiec 2005, s. 23..

Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Socjologicznego, będąc w latach 1975–1980 przewodniczącym jego oddziału w Opolu. Poza tym jest kierownikiem Zakładu Badań Systemów Społecznych przy Wydziale Politologii Wyższej Szkoły Zarządzania i Administracji w Opolu.

Dorobek naukowy i odznaczenia Zainteresowania naukowe Stanisława Zagórnego związane są z szeroką pojętą socjologią, a w szczególności dotyczą zagadnień związanych z socjologią ogólną, socjologią pracy i przemysłu, socjologią wsi i miast, socjologią kultury, metodologią badań socjologicznych. Wypromował jak dotychczas ponad 120 magistrów i 2 doktorów. Jego dorobek naukowy liczy ponad 50 prac naukowych, w tym 5 pozycji zwartych (książek)Wiadomości Uczelniane Politechniki Opolskiej nr 8 (104), maj/czerwiec 2002, s. 7.. Do ważniejszych jego publikacji należąDane na podstawie katalogu Biblioteki Narodowej w Warszawie.: Przemiany społeczne. Poszukiwanie nowego stylu życia, Opole 2004, pod red. Kultura fizyczna jako element nowego stylu życia, Opole 2006, pod red.

W uznaniu swoich zasług otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia, w tym m.in. nagrody rektorów uniwersytetu i politechniki w Opolu, Medal "Zasłużony dla Województwa Opolskiego" oraz Złoty Krzyż Zasługi.

Przypisy

Bibliografia

Wiadomości Uczelniane Politechniki Opolskiej nr 8 (104), maj/czerwiec 2002, s. 6-7. Wiadomości Uczelniane Politechniki Opolskiej nr 10 (135), maj/czerwiec 2005, s. 22-23.

Kategoria:Urodzeni w 1941 Kategoria:Polscy socjolodzy Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Opolskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Opolskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Historyczno-Pedagogicznego Uniwersytetu Opolskiego Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie urodzeni w Bolesławcu (województwo łódzkie)