Marguerite Gachet przy pianinie (hol. Marguerite Gachet aan de piano, ang. Marguerite Gachet at the Piano) – obraz Vincenta van Gogha (Nr kat.: F 772, JH 2048) namalowany w czerwcu 1890 podczas pobytu w miejscowości Auvers-sur-Oise.

Historia 20 maja 1890 Vincent van Gogh przyjechał do Auvers-sur-Oise. Przedtem przebywał w Paryżu w celu konsultacji medycznych w klinice doktora Paula Gacheta. Plany te uległy jednak zmianie i z doktorem artysta spotkał się w Auvers-sur-Oise. Gachet był w tym czasie 61-letnim wdowcem. Miał córkę Marguerite (w wieku ok. 20 lat) i syna Paula (16 lat). Interesował się malarstwem, a jego ściany zdobiły dzieła impresjonistów: Renoira, Moneta, Pisarro, Cézanne'a i innych. Kontakt ich obu ułatwiał fakt, iż Gachet znał również język holenderski. Obaj wkrótce się zaprzyjaźnili, o czym Vincent nie omieszkał poinformować Theo. W czerwcu 1890 van Gogh namalował Portret doktora Gacheta w dwóch wersjach oraz wykonał jedną akwafortę z jego podobizną. Namalował też wówczas dwa obrazy przedstawiające córkę doktora, MargueriteClémentine Elisa Marguerite (Marguerite-Clémentine) Gachet (1869–1949), patrz: ., z których jeden ukazuje ją w ogrodzie ojca, a drugi – siedzącą przy pianinie. Do namalowania obrazu van Gogh użył płótna formatu 50 × 100 cm, zorientowanego pionowo. Format ten zapożyczył od Pierre'a Puvisa de Chavannes'a i wykorzystywał do malowania pejzaży (w sumie 12) podczas pobytu w Auvers. Dodatkowym powodem wyboru takiego formatu było jego podobieństwo do japońskich obrazów zwojowych typu kakemono, a także do formatu portretów kobiecych, używanego przez malarzy szkoły haskiej. O chęci namalowania portretu Marguerite wspomniał po raz pierwszy w liście do Theo z 3 czerwca 1890, natomiast w liście do siostry Willeminy z 5 czerwca 1890 napisał:

Opis thumb|left|180px|Szkic z listu

Obraz przedstawia Marguerite Gachet podczas jej ulubionego zajęcia, gry na pianinie. Jest on ożywiony dzięki połączeniu mocnych kolorów, kładzionych energicznymi pociągnięciami pędzla. Twarz modelki artysta ukazał tylko w niewielkim stopniu, zaakcentował natomiast przy pomocy ożywionych kolorów jej suknię i wirujące wokół głowy kropki, stanowiące element tła namalowanego techniką puentylizmu, przy zastosowaniu efektu światłocieniaJasna ściana (górna część tła) kontra ciemna podłoga (dolna część).. Namalowana mocnymi kreskami podłoga sprawia, że przestrzeń obrazu wydaje się płaska i przyciągnięta do przodu. Użyte po raz kolejny kropki w tle, charakterystyczne dla sztuki japońskiejPor. obrazy: Piastunka (Augustine Roulin), Portret listonosza Józefa Roulina (wersja z Museum of Modern Art), Portret doktora Félixa Reya., stanowiły dla Vincenta wspomnienie z Prowansji, z dni spędzonych w „Żółtym Domu”.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Obraz na stronie Muzeum Sztuki w Bazylei

Kategoria:Obrazy w Muzeum Sztuki w Bazylei Kategoria:Portrety autorstwa Vincenta van Gogha