Małgorzata Pole

Margaret Pole urodzona jako Margaret Plantagenet (ur. 14 sierpnia 1473 w Farleigh Hungerford, zm. 27 maja 1541 w Londynie) – hrabina Salisbury, brytyjska męczennica, błogosławiona Kościoła katolickiego.

Życiorys

Pochodzenie Margaret Plantagenet urodziła się w Farleigh Hungerford w hrabstwie Somerset. Była najstarszą córką księcia Clarence Jerzego Plantageneta i Isabel Neville. Jej stryjami byli kolejni królowie Anglii z dynastii Yorków: Edward IV i Ryszard III. Kiedy miała trzy lata, zmarła jej matka. W lutym 1478 jej ojciec został skazany na śmierć z powodu spiskowania przeciwko królowi Edwardowi IV. Miała młodszego brata Edwarda.

Dzieciństwo Margaret i jej brat jako dzieci zdrajcy zostali wykluczeni z linii sukcesji. Po egzekucji ojca rodzeństwo zostało rozdzielone; Margaret trafiła pod opiekę stryja Edwarda IV. Wychowywała się wraz z córkami króla i Elżbiety Woodville. Bratem Margaret zajmował się bezpośrednio Thomas Grey, syn królowej z pierwszego małżeństwa. Podczas rządów Ryszarda III Margaret i Edward przebywali w Yorkshire. W wyniku przejęcia tronu przez Henryka VII Margaret i Edward zamieszkali u Małgorzaty Beaufort, matki nowego króla.

Śmierć brata Jej młodszy brat Edward, jako ostatni z męskiej linii Yorków został wtrącony do Tower z polecenia Henryka VII, gdzie spędził 14 lat. W 1499 został ścięty.

Małżeństwo i potomstwo W 1491 poślubiła Richarda Pole’a, choć część badaczy (m.in. Hazel Pierce) wskazuje, że ślub mógł się odbyć już w listopadzie 1487, bezpośrednio po buncie Lamberta Simnela. Jej mąż nie wywodził się z rodu królewskiego, jednak poprzez swoją matkę (przyrodnią siostrę Małgorzaty Beaufort) pozostawał w bliskim pokrewieństwie z dynastią Tudorów. Małżeństwo było zgodne i szczęśliwe. Margaret owdowiała w 1504.

Urodziła czterech synów i jedną córkę:

Henry’ego, lorda Montague, straconego za zdradę w 1539, Arthura, zmarłego ok. 1528 na angielskie poty, Reginalda, Geoffreya, więzionego w Tower w latach 1538-1539; jego zeznania stały się podstawą do skazania za zdradę Henry’ego i jak i samej Margaret, Ursulę, synową straconego za zdradę w 1521 księcia Buckingham, matkę m.in. Doroty Stafford, która poślubiła wdowca po Marii Boleyn.

Największe znaczenie zdobył trzeci z synów – Reginald Pole, kardynał i ostatni rzymskokatolicki arcybiskup Canterbury.

Życie pod panowaniem Henryka VIII Małgorzata utrzymywała bliskie relacje z Katarzyną Aragońską i cieszyła się jej przyjaźnią. 14 października 1513 roku została mianowana hrabiną Salisbury. W 1516 była jedną z trzech matek chrzestnych Marii I Tudor. W 1520 została guwernantką królewny.

Wygląd i osobowość Margaret była wysoka, szczupła i miała kasztanowe włosy. Cieszyła się poważaniem wśród dworzan z uwagi na swoją pobożność i inteligencję. Hrabina była najbardziej wpływową kobietą w Anglii tuż po członkiniach rodziny królewskiej. Jako posiadaczka włości we 17 hrabstwach a także wyspy Wight oraz Calais należała do najbogatszych ludzi w Anglii.

Śmierć Z powodu odmowy uznania aktu supremacji i zerwania z rzymskim katolicyzmem w listopadzie 1538 roku wraz z innymi członkami rodziny została oskarżona o zdradę stanu, skazana na karę śmierci i uwięziona w Tower of London. Wyrok przez ścięcie wykonano po ponad dwóch latach więzienia w dniu 27 maja 1541. Egzekucja została przeprowadzona przez niedoświadczonego kata, przez co trwała dłużej niż zazwyczaj. Maria bardzo przeżyła egzekucję swojej byłej guwernantki.

Beatyfikacja Została beatyfikowana przez papieża Leona XIII w dniu 29 grudnia 1886 roku.

Przypisy

Bibliografia

Małgorzata Pole Kategoria:Yorkowie Kategoria:Ofiary prześladowań antykatolickich w Anglii Kategoria:Straceni przez dekapitację Kategoria:Urodzeni w 1473 Kategoria:Zmarli w 1541 Małgorzata Pole