Otton Samójłowicz-SalamonowiczW Rocznikach oficerskich 1923 i 1924 figurował, jako Otto Salomonowicz-Samojłowicz. (ur. 23 marca 1885 w Starej Osocie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik lekarz Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn i Franciszki z Rzepeckich urodzony 23 marca 1885 w cukrowni we wsi Stara Osota, w ówczesnym powiecie czehryńskim guberni kijowskiej.

W 1904 ukończył gimnazjum w Sumach i zdał egzamin dojrzałości. W 1910 ukończył studia na Wydziale Lekarskim Cesarskim Uniwersytecie Charkowskim i uzyskał dyplom lekarza. W czasie I wojny światowej, w 1914 został powołany do armii rosyjskiej. W 1917 wstąpił do II Korpusu Polskiego w Rosji i otrzymał przydział do 5 pułku ułanów. Następnie od 1 listopad 1918 służył w 4 Dywizji Strzelców Polskich gen. Lucjana Żeligowskiego na Kubaniu, gdzie był szefem sanitarnym. 2 kwietnia 1919 odesłano go do dyspozycji gen. Józefa Hallera – dowódcy Armii Polskiej we Francji. 21 maja 1919 został mianowany kapitanem lekarzem od dnia 1 marca 1919.

Z dniem 1 stycznia 1920 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej Armii gen. Hallera, z tymczasowym zatwierdzeniem stopnia kapitana lekarza, zaliczony do rezerwy armii i powołany do służby czynnej aż do demobilizacji. W 1920 wziął udział w wojnie z bolszewikami. Był trzykrotnie ranny. 6 sierpnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w korpusie lekarskim, w grupie oficerów byłej Armii gen. Hallera. Pełnił wówczas służbę na stanowisku szefa sanitarnego 12 Dywizji Piechoty. 1 czerwca 1921 roku nadal pełnił służbę w dowództwie 12 Dywizji Piechoty na stanowisku szefa sanitarnego, a jego oddziałem macierzystym była kompania zapasowa sanitarna nr III.

3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 74. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy, a jego oddziałem macierzystym była nadal kompania zapasowa sanitarna nr III. Z dniem 31 grudnia 1922, na własną prośbę, został przeniesiony do rezerwy. W latach 1923–1924 pozostawał na ewidencji 2 batalionu sanitarnego w Lublinie.

W lipcu 1928 został na własna prośbę powołany do wojska na stanowisko Naczelnego Lekarza Krakowa. 15 maja 1930 został powołany do służby czynnej i przemianowany na oficera zawodowego w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1919 roku i 5. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. W czerwcu tego roku został przeniesiony z Komendy Placu Kraków do 3 batalionu sanitarnego w Grodnie na stanowisko dowódcy. W październiku 1931 został przeniesiony do 3 Szpitala Okręgowego w Grodnie na stanowisko pomocnika komendanta szpitala. W grudniu 1932 został przeniesiony do 9 Szpitala Okręgowego z równoczesnym przydziałem do Szefostwa Sanitarnego Okręgu Korpusu Nr IX. Z dniem 30 czerwca 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.

Po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej (od 4 października 1934 do 4 lutego 1937) pełnił funkcję burmistrza miasta i uzdrowiska Otwocka. W 1937 przeniósł się do Prużany i zamieszkał przy ul. Piłsudskiego 25. W następnym roku przeniósł się do Brześcia na ul. Zygmuntowską 33. Później został zatrudniony w charakterze lekarza, w Podlaskiej Wytwórni Samolotów w Białej Podlaskiej.

W marcu 1939 został zmobilizowany. W czasie kampanii wrześniowej uczestniczył w obronie OPLG twierdzy brzeskiej, której był dowódcą. Po agresji ZSRR na Polskę, podczas ewakuacji pociągu z rannymi na południe dostał się do niewoli sowieckiej. Osadzono go w obozie jenieckim w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany w Charkowie przez funkcjonariuszy NKWD i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod poz. 3059.

Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszą żoną wziął rozwód. Miał z nią syna Konstantego (ur. 2 października 1912). Z drugiego związku miał córkę Helenę (ur. 1922) i syna Mamerta (ur. 1925).

Postanowieniem nr 112-48-07 Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 został awansowany pośmiertnie na stopień generała brygady.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6708 – 10 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 25 lipca 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych trzykrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1937 „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka Pamiątkowa Więźniów Ideowych

Zobacz też awanse generalskie oficerów II Rzeczypospolitej Polskiej z 2007 jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Charkowskiego Kategoria:Ludzie związani z Otwockiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Więźniów Ideowych Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie – ofiary zbrodni katyńskiej – mianowani generałami Wojska Polskiego III Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie Armii Polskiej we Francji 1917–1919 Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Podpułkownicy lekarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Wojskowi związani z Grodnem Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Oficerowie 3 Batalionu Sanitarnego Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie Kategoria:Burmistrzowie miast II Rzeczypospolitej