250px|thumb|Bitwa pod Refidim. Obraz William Hole'a.
Refidim (hebr. רְפִידִם) – miejsce postoju w czasie wędrówki Hebrajczyków do Ziemi Obiecanej. Według przekazu biblijnego w tym miejscu Mojżesz uderzył laską w skałę, po czym trysnęła z niej woda. Również w tym miejscu Amalekici stoczyli bitwę z Izraelitami.
Lokalizacja Refidim było zlokalizowane między Alusz a pustynią Synaj. Ponieważ nie ma jednoznacznych ustaleń w biblistyce, Refidim lokowane jest w zależności od tego, w jaki sposób wytyczana jest przez badaczy trasa wędrówki Izraelitów. Zwolennicy północnej trasy wskazują na położenie w pobliżu wybrzeża Morza Śródziemnego między Al-Arisz a Dżebel Hillal. Stronnicy trasy południowej wskazują na tereny w pobliżu góry Synaj (Dżebel Musa) w wadi FajranEncyklopedia archeologiczna Ziemi Świętej, oprac. A. Negev, s. 377.. W IV wieku mnisi synajscy, przypuszczając, że Refidim jest tożsame z Dżabal Tahuna, zorganizowali u podnóża Tahuny wspólnotę monastycznąВ. Цаферис, Синай и Монастырь Святой Екатерины. География и История, w: Путеводитель православного христианина по местам паломничества Святой Земли..
Wzmianki w Biblii Wj 17,1-7 Wj 17,8-16 Lb 33,14-15
Massa i Meriba Na pamiątkę wydarzenia opisanego w Księdze Wyjścia Refidim zostało nazwane Massa (hebr. kuszenie, doświadczenie) i Meriba (hebr. kłótnia).
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia archeologiczna Ziemi Świętej, oprac. A. Negev, Warszawa 2002, Na książce ; . Цаферис В., Путеводитель православного христианина по местам паломничества Святой Земли.
Kategoria:Geografia historyczna starożytnego Egiptu Kategoria:Obozowiska Izraelitów podczas wyjścia z Egiptu