thumb|240px|Czesław Kiełbiński Czesław Kiełbiński (ur. 1908 w Majdanie k. Zamościa, zm. 1992 w Krakowie) – polski artysta malarz, rzeźbiarz, rzeczoznawca dzieł sztuki. Tworzył w nurcie słowianofilskim.
Życiorys W latach 30 XX w. studiował malarstwo w krakowskiej ASP. Współpracował ze Stanisławem Szukalskim i ze Szczepem Rogate Serce przyjmując pseudonim Cieszek z Zamościa KiełbińskiNeopogaństwo w Polsce. Dyplom uzyskał po Odwilży 1956 roku.
Uprawiał twórczość w dziedzinie malarstwa sztalugowego, ściennego, polichromię, rzeźbiarstwo. Malował głównie martwe natury, portrety oraz pejzaże, w których dostrzegalny jest wpływ francuskich fowistów i niemieckich ekspresjonistów – Emila Nolde i Maxa BeckmannaJ.B.Ożóg, Jak maluje Kiełbiński, „Dziennik Polski”, 14 kwietnia 1970.. Z pierwszą swoją ekspozycją wystąpił w 1932 r. w Wilnie w „Grupie niezależnych”. W 1945 r. brał udział w wielkiej wystawie ogólnopolskiej „Polonia” w Pałacu Sztuki w Krakowie, gdzie pokazał m.in. rysunki z czasów okupacji upamiętniające wysiedlenie chłopów z Zamojszczyzny. Zorganizował kilka pokazów indywidualnych swojego malarstwa: w latach 1955 – TPSP KrakówTowarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, Kalendarium 1955-6., 1962 – ZPAP Kraków, 1972 – wystawa retrospektywna TPSP KrakówBiblioteka Narodowa: Przewodnik Bibliograficzny., w 1982 r. – Galeria Sztuki Współczesnej Zamość. Brał udział w pierwszym i trzecim Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie (w latach 1962 i 1966) oraz w wystawie nowoczesnych malarzy krakowskich w Bratysławie w r. 1964. Jego autorstwa są polichromie w kościołach w Komarowie, Goraju, Krzeszowie, Księżpolu (1938–1939)Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Księżpolu.
Myśli O potrzebie kontaktu z naturą. Natura, krajobraz, rzeczy - dają mi pasję twórczą. Inspiruje mnie skonstatowana w przedmiotach treść malarska. Myśląc niejako kolorem, tworzę formę malarską. Zwracam uwagę na kolory, które tworzą nastrój. Chwytam błyski kolorów, które ten nastrój mogą odtworzyć. Wszystko jest u mnie realną rzeczywistością, najdrobniejszy odruch koloru na jakimś prostym przedmiocie, jakaś poza najnaturalniejsza modelu. To przecież stanowi zarazem kawałek życiaJ. B. Ożóg, Jak maluje Kiełbiński, "Dziennik Polski", 14 kwietnia 1970.. O orientacji artystycznej. Nie jest to jakiś neonaturalizm, ani realizm. Upraszczam formy, chodzi mi o poezję, o to, co tworzy nastrojową niepowtarzalność chwili. Urabiam własną rzeczywistość, która chyba wyolbrzymia realną rzeczywistość z życia. Czy ja wiem, co to jest? Może to ekspresja - kolory sprzętów są przeze mnie traktowane przecież z reguły z przesadą. Takie jest - jeśli można tak rzec widzenie impresjonistyczno - ekspresjonistyczne. Maluję, bo to leży w moich najmocniejszych potrzebach wewnętrznych. Sam wybieram temat. Obrazy
Przypisy
Bibliografia J.B.Ożóg, Jak maluje Kiełbiński, "Dziennik Polski", 14 kwietnia 1970. Biuletyn informacyjny Czesław Kiełbiński - Malarstwo,Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, Kraków XII-I 1982. Biuletyn informacyjny Czesław Kiełbiński - wystawa malarstwa, Zarząd Koła Amatorów Plastyków i Miłośników Sztuk W BSiPH - Biprostal- w Krakowie/Biuro Wystaw Artystycznych, Kraków VII 1972. Biuletyn informacyjny Czesław Kiełbiński - Retrospektywna wystawa malarstwa 1930-1972, Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, Kraków II-III 1972r. Biuletyn informacyjny Czesław Kiełbiński", Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych, Kraków III 1970. Biuletyn informacyjny Wystawa zbiorowa Cz.Kiełbińskiego, J.Muszkietowej, K.Muszkieta i J.Stańdy, Centralne Biuro Wystaw Artystycznych/Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych, Kraków XI 1952.
Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy rzeźbiarze Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1992